|
کد خبر
۷۴۹۳۹
کپی شد
فاصلهها را کوتاه کنیم
تین نیوز | بالاخره آلودگی هوا آنقدر زیادشده است که تبدیل به مشکلی همگانی شده و بهنوعی همه نسبت به آن احساس خطر کردند.
در این میان هم هر كسی مسئله آلودگی را گردن دیگری میاندازد؛ گویا اینكه موضوع آلودگی هوا صاحب ندارد. همه تنها بهدنبال مقصر میگردند. اما اگر قرار باشد به شكل ماهوی به مسئله آلودگی هوا توجه كنیم البته خوب است كه موضوع آلودگی هوا ذیل یك مدیریت واحد پیگیری شود و باید كه مشكل آن از جهت اولویتبندیها مقیاسی ملی پیدا كند.
اما شهرهای بزرگ روزگاری بوده كه آلودگی هوا نداشته اند، اما این روز های این شهرها با آن روزهایشان چه فرقی میكند؟ البته میتوانیم بگوییم جمعیتش خیلی افزایش پیدا كرده و به تبع آن شهر وسعت پیدا كرده اما بهنظر من این فرق را نباید در اینگونه گزارهها جستوجو كرد. اگر یكی از منشأهای اصلی آلودگی هوای تهران را تردد فوقالعاده خودروها و ایجاد ترافیك بهشمار بیاوریم چند شیوه برخورد میتوانیم داشته باشیم. مثل ایجاد بزرگراهها و مسیرهای تردد بیشتر و همینطور تولید و استفاده بنزین باكیفیتتر. اما میتوانیم سؤالی از خودمان نیز داشته باشیم كه چرا اینقدر تمایل به سفر در شهر وجود دارد.
آیا نمیشود كاری كرد كه ما تقاضای سفرهای شهری را كاهش بدهیم؟ آیا نمیشود فاصلههای مبدا و مقصد را در شهر كوتاه كنیم؟ اگر همین دو كار را در برنامهریزیهایمان موردتوجه قرار دهیم، آیا حجم تردد را كاهش نمیدهیم؟ ممكن است پرسیده شود چهكار باید كرد تا این فاصلهها كوتاهتر شود و این سفرهای درونشهری كاهش یابد. بهنظر من در حجم كلی ترددهای شهری هر كسی برای منظوری از منزل خود بیرون میآید و از خودروی شخصی و یا وسایل نقلیه عمومی استفاده میكند.
در این حجم عده قلیلی هستند كه بدون منظور خاصی و صرفا برای وقتگذرانی سفری درونشهری دارند. حال اگر ما كاری كنیم كه كسانی كه برای بهدست آوردن كالا یا خدماتی به سفر درونشهری میپردازند، این كالا و خدمات را درب منزل خود دریافت كنند و حتی فاصله منزل و محل كارشان را كوتاهتر كنیم میتوانیم بخش بسیار زیادی از این سفرهای درونشهری غیرضروری را كم كرده و البته از آلودگی هوا نیز بكاهیم. البته این هزینههای زیادی دارد اما اگر برنامهریزیهای خود را نسبت به این دو مسئله؛ كاهش تقاضای سفر و كوتاه كردن فاصله مبدا و مقصد معطوف كنیم، بهنظر مشكلات آلودگی هوای تهران تا حد زیادی مرتفع میشود.
اما شهرهای بزرگ روزگاری بوده كه آلودگی هوا نداشته اند، اما این روز های این شهرها با آن روزهایشان چه فرقی میكند؟ البته میتوانیم بگوییم جمعیتش خیلی افزایش پیدا كرده و به تبع آن شهر وسعت پیدا كرده اما بهنظر من این فرق را نباید در اینگونه گزارهها جستوجو كرد. اگر یكی از منشأهای اصلی آلودگی هوای تهران را تردد فوقالعاده خودروها و ایجاد ترافیك بهشمار بیاوریم چند شیوه برخورد میتوانیم داشته باشیم. مثل ایجاد بزرگراهها و مسیرهای تردد بیشتر و همینطور تولید و استفاده بنزین باكیفیتتر. اما میتوانیم سؤالی از خودمان نیز داشته باشیم كه چرا اینقدر تمایل به سفر در شهر وجود دارد.
آیا نمیشود كاری كرد كه ما تقاضای سفرهای شهری را كاهش بدهیم؟ آیا نمیشود فاصلههای مبدا و مقصد را در شهر كوتاه كنیم؟ اگر همین دو كار را در برنامهریزیهایمان موردتوجه قرار دهیم، آیا حجم تردد را كاهش نمیدهیم؟ ممكن است پرسیده شود چهكار باید كرد تا این فاصلهها كوتاهتر شود و این سفرهای درونشهری كاهش یابد. بهنظر من در حجم كلی ترددهای شهری هر كسی برای منظوری از منزل خود بیرون میآید و از خودروی شخصی و یا وسایل نقلیه عمومی استفاده میكند.
در این حجم عده قلیلی هستند كه بدون منظور خاصی و صرفا برای وقتگذرانی سفری درونشهری دارند. حال اگر ما كاری كنیم كه كسانی كه برای بهدست آوردن كالا یا خدماتی به سفر درونشهری میپردازند، این كالا و خدمات را درب منزل خود دریافت كنند و حتی فاصله منزل و محل كارشان را كوتاهتر كنیم میتوانیم بخش بسیار زیادی از این سفرهای درونشهری غیرضروری را كم كرده و البته از آلودگی هوا نیز بكاهیم. البته این هزینههای زیادی دارد اما اگر برنامهریزیهای خود را نسبت به این دو مسئله؛ كاهش تقاضای سفر و كوتاه كردن فاصله مبدا و مقصد معطوف كنیم، بهنظر مشكلات آلودگی هوای تهران تا حد زیادی مرتفع میشود.