توقف مترو قم در ایستگاه بیپولی
تین نیوز | مترو قم به عنوان یک پروژه کلان شهری، چند سالی است که در این شهر کلید خورده اما به خاطر دریافت نامناسب بودجه، تبدیل به پروژهای با اما و اگرهای هزینهای شده و آنطور که مسئولان میگویند، با شیوه فعلی تزریق بودجه، از پروژهای ۵ ساله تبدیل به پروژهای ۲۰ ساله شده است.
عملیات اجرایی مترو قم در سال ۹۰ و با انتخاب قرارگاه خاتمالانبیا به عنوان پیمانکار آغاز شد. حفاری پروژه خط «آ» مترو قم، ۲ سال پیش آغاز شد. این خط قرار است شمال شرقی این شهر را به جنوب غربی آن وصل کند. این مسیر از مسجد «جمکران» آغاز شده و به قلعه «کامکار» ختم میشود. متوسط طول ایستگاهها در این مسیر ۱۰۹ متر و فاصله مرکز به مرکز ایستگاههای متوالی بین ۶۶۰ تا هزار و ۹۸۰ متر، یعنی به طور متوسط یک کیلومتر است. بنا به اعلام مسئولان مترو قم، مترو این شهر، ظرفیت جابهجایی ۲۳ هزار و ۵۰۰ نفر در هر ساعت را دارد. پیشتر قرار بود مترو قم شامل دو خط
«آ» و «بی» باشد که خط بی شمال و جنوب را به هم متصل کند، اما «منوریل» جایگزین خط «بی» شده است.
مشکلات بودجهای پروژه
قرارداد یکهزار میلیارد تومانی پروژه مترو قم در حالی به پیمانکار (قرارگاه خاتم) سپرده شده، که قرار بود در بودجه سالانه سازمان قطار شهری، سهم دولت نیز درنظر گرفته شده و در ۵ سال، ساخت آن به پایان برسد. در همین راستا دولت و شهرداری باید سالانه ۲۰۰ میلیارد تومان به این پروژه پرداخت میکردند تا در زمان مورد نظر خاتمه یابد، با این وجود، وضعیت فعلی به این ترتیب است که سالانه ۵۰ میلیارد تومان به این پروژه تزریق میشود، این یعنی مترو قم تبدیل به پروژهای ۲۰ ساله شده است.
این سخن عباس ذاکریان، سخنگوی شورای شهر قم است. وی افزود: همه تلاش مسئولان و شورای شهر این است که با دریافت تسهیلات از بانک یا فروش اوراق مشارکت یا از طریق فاینانس، هزینههای موردنیاز این پروژه تامین شود. به گفته وی، ۵۰ میلیارد تومان نیز در قالب وام برای ادامه کار دستگاه تیبیام (دستگاه مکانیزه حفاری تونل) به شهرداری داده شده است، با این حال پروژه مترو قم، پروژه بزرگی است و با این مبالغ، کار ساخت آن طول خواهد کشید.
فروش ۳۳۰ میلیارد تومان اوراق مشارکت مترو قم که دولت تضمین ۵۰درصد آن را به عهده دارد، به تازگی از سوی شهرداری قم انجام شده است، اما به نظر میرسد این مسئله، راهکار چندان موفقی در تامین هزینههای این پروژه نبوده است. در مرحله نخست این فروش که از ۲۱ اسفند سال گذشته آغاز شد، بیش از ۱۰۰ میلیون تومان از این اوراق فروخته نشد.
ذاکریان در اینباره اظهار کرد: با وجود اینکه همه مراحل عرضه و فروش اوراق مشارکت مترو انجام شده با توجه به اینکه سود حاصل، جذابیت چندانی برای مردم ندارد، فروش نرفته است.
وی با اشاره به سود ۲۶ درصدی که موسسات مالی به سپردهها میدهند و تفاوت آن با سود ۲۲ درصدی این اوراق، یکی از مهمترین دلایل استقبال نکردن مردم از این اوراق مشارکت را همین مسئله دانست و افزود: متاسفانه تبلیغات مناسبی نیز برای این کار انجام نشد.
وی افزود: تاکنون شهرداری مبلغ یک میلیارد تومان از این اوراق را خریداری کرده است. همچنین قرار شد، قرارگاه خاتم ۵۰ میلیارد تومان از این اوراق را تقبل کرده و بقیه را یکی از شرکتهای تامین سرمایه بخرد.
این عضو شورای اسلامی شهر قم، یکی دیگر از راههای تامین منابع را فاینانس عنوان کرد و افزود: در زمینه فاینانس که اکنون یکی از محورهای اصلی موردنظر برای تامین بودجه است، توافق اولیه با چین انجام شده است. به نظر میرسد با توجه به افزایش قیمت ارز، تاخیر در این کار موجب بالا رفتن قیمتها میشود، به همین دلیل نیازمند تسهیل و تعجیل در بخش داخلی هستیم.
نگرانیها درباره روند کند پیشرفت پروژه مترو قم و نبود منابع مالی برای این پروژه در حالی است که علیاکبرمجدحکمت، مدیرعامل سازمان قطار شهری شهرداری قم، در روزهای گذشته در جمع خبرنگاران، روند پیشرفت پروژه مترو این شهر را با حفر بیش از ۳ هزار و۸۴۰ متر از تونل آن، مطلوب ارزیابی کرد. حکمت اضافه کرد: مشکل خاصی از لحاظ طراحی مهندسی پروژه نداریم و روند اجرایی پروژه به خوبی پیش میرود.
مدیرعامل سازمان قطار شهری شهرداری قم معتقد است، با توجه به انتشار اوراق مشارکت ۳۳۰ میلیارد تومانی، مشکل مالی پروژه تا حدودی مرتفع شده و پروژه با سرعت بیشتری به پیش میرود.
جمعیت شهر قم در سرشماری سال ۹۰ بیش از یک میلیون و ۱۰۰ هزار نفر اعلام شد، با این جمعیت، این شهر در رده کلانشهرهای کشور قرار میگیرد. کلانشهری که با وجود حوزه و با حضور استادان علوم دینی، تبدیل به مرکز تجمع دانشپژوهان علوم دینی از ایران و کشورهای دیگر شده است. بنابراین وجود مترو به عنوان تسهیلگر حملونقل مردم در شهر و نیز عاملی برای کاهش ترافیک در این شهر ضروری به نظر میرسد. بنابراین به نظر میرسد، مسئولان شهری باید برای تامین هزینههای این پروژه کلان، اقدامات موثرتری را در برنامه قرار دهند.