◄ زنگ خطر توقف نوسازی ناوگان ریلی
تیننیوز| سالنامه آماری سال 1393 منتشره در تابستان سال 1394 از طرف معاونت محترم برنامهریزی و اقتصاد حملونقل راهآهن با اعلام رقم سرمایهگذاری از سال 1384 تا پایان سال 1393 در امور ناوگان (واگن باری، واگن مسافری، لکوموتیو) زنگ خطر توقف قطار سرمایهگذاری در امور ناوگان را بهصدا درآورده است.
بر اساس این آمار میتوان نتیجه گرفت که برای حل مشکل باید تصمیمگیری را فراتر از راهآهن و وزارت راه و شهرسازی برد و بهعنوان یک بحران در این صنعت، به دولت و مجلس شورای اسلامی اعلام کرد.
سرمایهگذاری در امور ناوگان شامل واگن باری، سالنهای مسافر و لکوموتیو به این شرح است؛
واگن باری
تعداد واگنهای باری در گردش (واگن در سرویس، منتظر سرویس و تحت تعمیر) در سال 1384 به تعداد 19848 دستگاه و در سال 1393 به تعداد 22715 دستگاه افزایش یافته است.
این آمار نشان میدهد که در طول ده سال 2867 دستگاه واگن یعنی سالانه بهطور متوسط 7/286 دستگاه به ناوگان اضافه شده است. به عبارتی در طول این مدت تعداد واگنهای باری 44/14% افزایش یافته است که 3/54% از این افزایش مربوط به سال 1384 تا پایان سال 1385 است.
سالنها و سایر واگنهای مسافری
بر اساس این آمار، تعداد واگنهای مسافری و سایر واگنهای درسرویس و غیره در سال 1384 یکهزار و 182 دستگاه بوده که در سال 1393 به 1704 دستگاه رسیده است؛ به عبارتی در مجموع 522 دستگاه واگن نو و دست دوم به شبکه ریلی اضافه شده است.
بنابراین سالانه به صورت متوسط 5/52 دستگاه به ناوگان اضافه شده و در مجموع در مدت ده سال 4/44% بر تعداد واگنها اضافه شده است.
لکوموتیو
آمارهای این سالنامه آماری نشان میدهد که در سال 1384 تعداد 335 دستگاه لکوموتیو در سرویس اصلی و مانوری وجود داشته که در سال 1393 به 480 دستگاه رسیده است.
به این ترتیب در طول این ده سال 155 دستگاه به ناوگان اضافه که معادل افزایش متوسط سالانه 5/15 دستگاه و در مجموع 2/46% افزایش کلی بوده است که البته 74 دستگاه لکوموتیو از این تعداد دست دوم بودهاند.
حال اگر این آمار با آمار ده سال افزایش کامیون و اتوبوس مقایسه شود بهراحتی میتوان دریافت که سرمایهگذاری در ناوگان ریلی در حال تعطیل شدن است.
اگرچه خواهند گفت که عمر ناوگان ریلی خیلی بالاتر از ناوگان جادهای است ولی در طول این مدت متوسط عمر ناوگان ریلی نه تنها کاهش نداشته بلکه افزایش یافته است. پس این سوال پیش میآید که چرا سرمایه گذاری در این صنعت در حال توقف است.
آنچه که روند نوسازی ناوگان را متوقف کرده است، به این شرح است؛
- زیانده بودن این صنعت
- پرداخت حق استفاده از شبکه ریلی بیشتر از 8 برابر جاده
- نبود امکان نرخگذاری در بلیت براساس عرضه و تقاضا
- پرداخت مالیات ارزشافزوده بیش از 8 برابر جاده
- دست برنداشتن راهآهن از تصدیگری
- تصویب دستورالعمل و آییننامهها بدون رعایت اصول سرمایهگذاری در این صنعت
- پاسخگو نبودن راهآهن در برابر ضرر و زیانهای وارده به ناوگان در سیر بخش خصوصی
- بیاختیار بودن بخش خصوصی در سیر و کنترل و هدایت واگن و لکوموتیو در شبکه ریلی
- تغییرات زیاد در تصویب دستورالعملها و آئیننامهها از سوی هیاتمدیره راهآهن
- رعایت نکردن ماده 2 و 3 قانون بهبود مستمر محیط کسبوکار مصوب 16/11/1390 مجلس شورای اسلامی از طرف وزارت راه و شهرسازی و راه آهن ج. ا. ایران.
* دبیر انجمن صنفی شرکتهای حملونقل ریلی و خدمات وابسته