◄ نقش کریدورهای بین الملی درصنعت حمل و نقل ریلی / عبور سهچهارم مسیرهای ریلی ترانزیتی دنیا از ایران
تین نیوز | یكی از مهم ترین شاخص های توسعه یافتگی کشورها، احداث كريدورهای بين المللی حمل و نقل به ویژه شبكه حمل و نقل ریلی مناسب برای دسترسی و ارتباط با كشورهای مختلف است.
به گزارش تین نیوز دستیابی ایران در شمال به دریای خزر و در جنوب به خلیج فارس و دریای عمان که موجب دستیابی به آبهای اقیانوس هند می شود، باعث شده کشور ما همواره در صحنه حمل و نقل بین المللی به عنوان پل ارتباطی شرق به غرب آسیا مطرح باشد.
به باور کارشناسان پرداختن به راهآهن های مسیرهای ترانزیتی علاوه بر اهمیت محلی که حداکثر بهره را مردم استانهای همجوار نیز میبرند این است که این مهم میتواند اهمیت ملی داشته باشد و در نقل و انتقال بار در جهان اثرات بسیار گستردهای دارد.
در این رابطه با توجه به عبور سهچهارم مسیرهای ریلی ترانزیتی دنیا (مسیر اول از طریق اروپای غربی به سمت روسیه، قزاقستان و چین، مسیر دوم از طریق اروپا به ترکیه، ایران، جنوب آسیا، جنوب چین و جنوب شرقی آسیا، مسیر سوم از اروپا به ترکیه، ایران، آسیای مرکزی و چین و مسیر چهارم از شمال اروپا به روسیه، آسیای مرکزی و خلیج فارس) از ایران، بررسی و شناخت مزایای احداث این کریدورها خالی از لطف نیست:
در زیر برخی مشخصات و مزایای احداث کریدور شمال به جنوب ذکر شده است:
1- کریدور شمال و جنوب مهمترین حلقه تجارت بین آسیا و اروپاست که در مقایسه با مسیرهای سنتی از نظر مسافت و زمان تا ۴۰ درصد کوتاهتر و از نظر هزینه تا ۳۰ درصد ارزانتر است.
2- این کریدور یکی از مسیرهای مهم ترانزیتی در آسیای میانه است و کشورهای در مسیر این کریدور هر یک با تشکیل اتحادیه و انعقاد قراردادهای همکاری در رقابتی همه جانبه به توسعه و تجهیز بنادر، جاده ها، ترمینال و مسیرهای ریلی خود می پردازند.
3- موافقتنامه کریدور حمل ونقل بینالمللی شمال - جنوب در شهریور ماه ۱۳۷۹ در سن پترزبورگ به امضای وزرای حمل و نقل سه کشور ایران ، هند و روسیه رسید.
4- مزایای کریدور شمال – جنوب عبارتند از:
• افزایش سرعت، تجارت و ترانزیت
• افزایش حجم مبادلات کالا بین هند و پاکستان و کشورهای حاشیه اقیانوس هند با کشورهای روسیه و آسیای مرکزی
• بهبود وضع معیشتی مردم شرق کشور از جمله استان سیستان و بلوچستان و شهر چابهار از طریق ترانزیت کالا به کشورهای همسایه ( افغانستان ، پاکستان ، آسیای میانه ) از طریق اتصال محور ترانزیتی شرق – غرب
• همکاری مناسب بنادر ایرانی با بنادر روسیه و قزاقستان ، که بستر مناسبی را برای همکاری بیشتر این کشور فراهم می کند و بطور کلی کاهش تنش بین کشورهای حاشیه خزر
• درآمد بالغ بر یک میلیارد دلار در سال برای کشورهایی که در مسیر این راهگذر هستند
• کاهش وابستگی تجارت و ترانزیت کشورهای جنوبی آسیا به کانال سوئز
• ایجاد قطب های خارجی جدید تولیدی، اقتصادی و تجاری در منطقه