یک اجبار برای اقتصاد
تین نیوز | یکی از انتقادهایی که امروز به دولت وارد میشود، کاهش بیشازحد نرخ تورم است. به نظر میرسد ما همیشه تصویر کاملی از اوضاع نداریم. میدانیم امروز سیاستهای پولی دولت انقباضی نیست و رشد ۲۳درصد نقدینگی در اقتصاد رشد بالایی محسوب میشود و میدانید که چه فشاری در یک دهه اخیر روی طبقههای فرودست اجتماعی ایران وارد شده است.
درواقع ماهیت بحران اقتصادی در ایران در بسیاری از موارد بهدرستی شناخته نشده و نامهای که به تازگی از سوی ۴ وزیر منتشر شد یکی از نشانههای سهم نادرست اقتصادی است. آمارهایی منتشر شده که نشان میدهد مصرف متوسط مواد غذایی در ۱۰سال گذشته ۲۶درصد بهطور متوسط کاهش یافته است. امروز بهطور متوسط هر شهروند ایرانی در هر ۱۱روز یک لیتر شیر مصرف میکند. به اعتقاد من ماهیت رکود و بحران اقتصادی در ایران هنوز بهدرستی شناخته نشده است.
کته اصلی بحران فعلی اقتصاد ایران، فروپاشی طرف تقاضاست. اگر تا یک دهه آینده دولت قادر نباشد بدون درآمدهای نفتی اقتصاد را اداره کند، بخش خصوصی در ایران تبدیل به یک معضل میشود. در ۲۰ سال گذشته خصوصیسازی در ایران یک ژست بوده، اما وضعیت فعلی را باید فرصتی برای بخش خصوصی بدانیم. ارائه بستههای اقتصادی میتواند برای شروع حرکت مناسب باشد اما مشکلات ساختاری که در سالهای اخیر به اقتصاد ایران اضافه شده با چنین اقداماتی برطرف نمیشود و اقتصاد ایران باید از همان راهی که آمده بازگردد. امیدی که به سرمایهگذاری خارجی بستهایم واهی است، چراکه با اوضاع
سیاسی فعلی اتفاق نخواهد افتاد. بخش خصوصی باید در این زمینه فعال باشد. مشکل اقتصاد ایران درحالحاضر قدرت خرید مردم است. با وجود تلاشهایی که در این زمینه شده، قدرت خرید بین ۳۵ تا ۴۰درصد نسبت به سال۱۳۸۹ پایینتر آمده است. این عنصر اصلی مشکلات اقتصاد امروز ایران است که بهسادگی قابل رفع نیست و وجود تورم باعث میشود. بیشتر راهحلهایی که برای حل مسائل اقتصادی در ایران ارائه میشود، راهحلهای سیاسی است تا راهحلهای اقتصادی، بهعنوان نمونه اینکه یارانهها را قطع کنیم یک راهحل سیاسی است یا اینکه میگویند قیمت حاملهای انرژی
باید افزایش یابد در چارچوب راهحلهای سیاسی است.
به اعتقاد من بهترین راه برای شکستن رکود فعلی، مراجعهکردن به مردم و بخش خصوصی است. امروز نقطه امید اقتصاد ایران برای خروج از رکود بخش خصوصی است. در بهترین حالت در سالهای گذشته بین ۳ تا ۵میلیارد جذب سرمایهگذاری خارجی اتفاق افتاده که بعید به نظر میرسد با توافق رخ داده حتی به وضعیت قبلی برسیم که البته بیشتر این سرمایهگذاریها در حوزه نفت، گاز و پتروشیمی خواهد بود. تنها راه نجات اقتصاد ایران از وضعیت فعلی، آزادسازی اقتصادی است؛ آزادسازیای که باید منسجم و همگن باشد. این یک گزینه برای اقتصاد ایران نیست، بلکه یک اجبار است.