تجربه تلخ هدفمندی یارانه ها
تین نیوز | اجرای نادرست قانون هدفمندی یارانه ها در سال های گذشته یک تجربه تلخ است. درحالی که سالانه 40 تا 45 هزارمیلیارد تومان اعتبار برای پرداخت یارانه نقدی اختصاص یافت و جمع آن به حدود 200 هزار میلیارد تومان می رسد، اما برای توسعه کشور نتوانستیم درحد 80 هزار میلیارد تومان برای اجرای پروژه های عمرانی مهم کشور اختصاص دهیم. براین اساس به جای اینکه این منابع را صرف سرمایه گذاری در زیرساخت های اقتصادی و ایجاد اشتغال برای آینده کنیم این منابع را صرف هزینه های مصرفی کردیم.
این درحالی است که به لحاظ اجتماعی و سیاسی امکان توقف یک باره پرداخت یارانه نقدی وجود ندارد. هرچند در ابتدا اجرای این قانون و پرداخت یارانه نقدی باعث بهبود معیشت سه دهک پایین درآمدی جامعه شد، ولی در ادامه بواسطه تورم بالایی که این روش اجرا به دنبال داشت تمام دستاوردهای اولیه آن از بین رفت و فشار بیشتری به مردم وارد شد. بنابراین به دلیل تورم بالاشب ها جیب مردم خالی می شد و روزها دولت نیمی از آن را با یارانه نقدی به مردم پرداخت می کرد.
به طور قطع پرداخت یارانه نقدی به شکل فعلی باید ساماندهی شود، اما نمی توان فوری این یارانه ها را قطع کرد. طی دو سال اخیر دولت یازدهم یارانه تعدادی از پردرآمدها را قطع کرده است که روند آن کند است و باید برای سال آینده با سرعت بیشتری دنبال شود. درصورتی که دولت بتواند درطول سال آینده 20 میلیون نفر از جمعیت یارانه بگیران را حذف کند و مبلغ یارانه نقدی را ثابت نگه دارد می توان انتظار داشت که درآینده نه چندان دور اقتصاد ایران به نقطه ثبات برسد. بدین ترتیب اگر ماهانه بین 200 تا 500 هزار نفر از فهرست یارانه نقدی کاسته شود و مبالغ صرفه جویی صرف کمک به اقشار ضعیف جامعه شود راهکار
مناسبی است. درواقع دولت باید به جای پرداخت یارانه نقدی به تمام دهک های درآمدی، پرداختی خود را به دهک های پایین و آسیب پذیر افزایش دهد. اقدامی که می توان از طریق افزایش حقوق بازنشستگان، کارگران و کارمندان انجام داد. علاوه براین طرح ملی که توسط دولت یازدهم درحال اجراست با توسعه و گسترش آن بهبود معیشت خانوارهای کم درآمد تحقق می یابد.
*استاد اقتصاد