روابط عمومی با دید بین الملل
تین نیوز | 27 اردیبهشت روز روابط عمومی و ارتباطات نام گرفته است. متاسفانه این حوزه كمتر در ایران شناخته شده است. شعر هر كسی از ظن خود شد یار من در خصوص روابط عمومی ها در ایران صادق است .چون هر مدیری روابط عمومی را با یك دید نگاه می كند و 99 درصد اعتقاد ندارند كار روابط عمومی كار تخصصی است .
در بسیاری از معادلات سازمانی روابط عمومی با رسانه تولیدی خبر اشتباه گرفته می شود و تولید خبر به روابط عمومی سازمانها سپرده می شود و در برخی از سازمانها مراسم تشریفاتی به روابط عمومی سازمان انجام می شود. و معمولا مدیریت روابط عمومی به عنوان آخرین تصمیمات مدیران ارشد می باشد. متاسفانه یكی از دلایلی كه ایران در سال های اخیر نتوانست رشد اقتصادی قابل ملاحظه داشته باشد عدم بهره گیری از روابط عمومی بین المللی قوی می باشد.
یك روابط عمومی قوی در سطح خرد می تواند روابط بین كاركنان سازمانی را بهبود بخشد و در سطح كلان با یكپارچگی با سایر موسسات دولتی و خصوصی می تواند وجه بین المللی كشور را در جهان ارتقا دهد.
عموما در روابط عمومی سه مرحله وجود دارد كه عبارتند از : اطلاع رسانی، اقناع سازی و یكپارچگی
متاسفانه در روابط عمومی مدیران تمایل دارند از چهره های رسانه ای بیشتر بهره مند شوند كه این هم یك آسیب جدی می باشد. حوزه روابط عمومی و رسانه دارای اشتراكاتی می باشند و حوزه مدیریت افكار عمومی باید به دست نخبه ترین ،باهوش ترین و عالم ترین افراد باشد.
عموما تفكر اشتباهی كه در همه جای دنیا وجود دارد این است كه چنانچه خبری در رسانه ای منتشر شود ،به صورت رایگان تبلییغ موسسه را به همراه آورده است در حالی كه تقریبا این موضوع در كشورهای پیشرفته كاملا بر چیده شده است و حال اینكه در ایران ما شاهد این موضوع هستیم و توانمندی مدیران روابط عمومی عموما با درج اخبار در رسانه های مختلف سنجیده می شود.
روابط عمومی می تواند از یك طرف هشدار دهند بحران و از طرف دیگر مدیریت بحران باشد .
روابط عمومی سازمانها باید دارای استراتژی كلان برای 5 سال باشند و بسیاری از موسسات خصوصی را می بینیم كه روابط عمومی ها مبالغ زیادی را برای تبلیغات در رسانه ها هزینه می كنند بدون اینكه بازدهی داشته باشد.
متاسفانه آفتی كه جامعه روابط عمومی را در بر می گیرد این است كه بسیاری از مدیران روابط عمومی اعتقاد دارند كارهای آنها بدون نتیجه است . عملا در تصمیم گیری ها هیچ نقشی ندارند و در بهترین حالت اگر در جلسات مدیران شركت كنند نقش منشی جلسه را ایفا می كنند. البته بسیاری از مدیران در ظاهر روابط عمومی را قبول دارند ولی در برنامه های آن مشاركتی نمی نمایند.
به هر حال حتی اگر مدیری بخواهد در افكار داخلی و خارج سازمان چهره موجهی داشته باشد تعامل دو طرفه با روابط عمومی ضروری است .
وظیفه ای كه روابط عمومی دارند این است كه صادقانه دیدگاه مخاطبان را به مدیران خود انتقال دهند و در راستای حل مشكلات سازمانی مشاركت دلسوزانه ای داشته باشند.
در عین حال روابط عمومی حوزه متنوعی است كه مهارت هایی از قبیل مدیریت رسانه ها ،ارتباطات بالا ،صداقت را می طلبد .
هم اكنون بسیاری از موسسات بین المللی مشاور روابط عمومی حتی در كشورهای همسایه حضور دارند و می توانند در توسعه اقتصادی آن كشورها سهیم باشند. حال اینكه روابط عمومی كشور با دید بین المللی در ایران تشكیل نشده است .
امیدواریم همه موسسات دولتی و شركت های خصوصی بتوانند با دید بین الملل به توسعه موسسه خود بیندیشند و با تدوین استراتژی های مناسب عمل نمایند.