روی خوش بانکیها و خودروییها به تصمیمگیری شورای حکام
تین نیوز | روز گذشته پس از پایان معاملات، در حالی شاخص بورس تهران افزایش حدود ١٧واحدی را به خود دید و به ارتفاع ٦٢هزارو ٢٣٣ واحد رسید که بازار با توجه به موعد تصمیمگیری شورای حکام در ارتباط با پرونده هستهای ایران، با احتیاط و دستبهعصا حرکت میکرد.
البته با توجه به سابقه قبلی در موارد مشابه، این رفتار دور از انتظار نبود، اکنون اهالی بازار بهخوبی میدانند باید خود را برای واکنشهای پیشبینیناپذیر در بازار سرمایه آماده کرده و محتاط باشند. روز دوشنبه بانکیها مانند گروه خودرو، اغلب مثبت معامله شدند تا نشان دهند در صورت رفع تحریمها که اغلب تحریمهای اقتصادی را شامل میشود، این گروهها به همراه گروه حملونقل و بیمه و پتروشیمی چشمانداز مثبتی را در پیش خواهند داشت.
بانک انصار، بانک تجارت و پالایش نفت بندرعباس بیشترین تأثیر مثبت و تاپیکو بیشترین تأثیر منفی را بر شاخص داشتند. اما سؤالی که با پیشرفت گامبهگام پرونده هستهای ایران و نزدیکترشدن به زمان رفع عملی تحریمها بیشازپیش به ذهن خطور میکند، این است که آیا برداشتهشدن تحریمها بهتنهایی حلال مشکلات اقتصاد و بهتبع آن بازار سرمایه است؟
آنچه به نظر نگارنده بسیار حائز اهمیت بوده و حتی از مسئله برداشتهشدن تحریمها نیز مهمتر مینماید، راهبرد دولت برای دوران پساتحریم و استفاده حداکثری از گشایشهای پیشآمده است، البته نباید لزوم داشتن برنامهای مشخص برای مصونماندن از عوارض ناگزیر آن را فراموش کرد؛ موضوعی که تجربه تاریخی اقتصاد کشور به ما گوشزد میکند و متأسفانه در هیاهوی پیشرفت برنامه هستهای کمی مغفول مانده است. آنچه بازار سرمایه در کنار رفع محدودیتهای بینالمللی -که آثار مثبت آن بر کسی پوشیده نیست- به آن نیاز دارد، نگاه مثبت و کاربردی به بازار سرمایه برای تأمین
مالی و بهبود اوضاع اقتصادی کشور است.
نگاهی که باید در ثبات قانونگذاری و تصمیمگیری در مواردی، ازجمله نرخ خوراک و حق مالکانه، انتظام بازار پولی و ساماندهی این بازار، بودجه سال آینده دولت که به گفته رئیس سازمان مدیریت قرار است انقباضی نباشد، پرداخت بدهیهای دولت که بالغ بر ٣٨ هزار میلیارد تومان میشود، بهویژه بدهی حدود ٩ هزارمیلیاردی بخش خصوصی و بسیاری موارد از این دست، متبلور شود. به نظر میرسد در کلام دولتمردان و تیم اقتصادی دولت، امید به بهبود شرایط وجود دارد، اما تدبیر در نظر گرفته شده برای تحقق این امید خیلی شفاف نیست و همین نبود شفافیت است که اهالی بازار را مردد و
بیاعتماد کرده است؛ تا جایی که به خبرهای مثبت داخلی و خارجی چندان اهمیتی نداده و سیاست انتظار و احتیاط را در پیش گرفتهاند.