| کد خبر ۷۱۶۹۳
کپی شد

حفظ ارزش دلار به بهای تضعیف پول ملی چرا؟

حفظ ارزش دلار به بهای تضعیف پول ملی چرا؟
|

تین نیوز | اگر در یکی، دو دهه اخیر به کشورهایی چون مالزی، سنگاپور، امارات، قطر یا کویت سفر کرده یا به سفر حج مشرف شده باشید، متوجه شده‌اید که نرخ برابری پول ملی این کشورها در بازه‌های زمانی نسبتا طولانی‌مدت در برابر دلار آمریکا یا پوند انگلیس تقریبا ثابت بوده یا اگر نوسان‌هایی داشته در حدی نبوده که بشود آن را به معنای تضعیف پول ملی آن کشورها دانست این در حالی است که تقریبا تمام کشورهای مزبور چه از نظر درآمد سرانه و چه از جهت تولید ناخالص داخلی در وضعیت مساعدی قرار داشته و حجم مبادلات تجاری آنها با دیگر کشورهای جهان هم متناسب با تولیدات‌شان قابل ملاحظه بوده است.

حتی از جهاتی می‌توان اقتصاد این کشورها را جزو گروه کشورهای واردات‌محور تقسیم‌بندی کرد که طبیعتا به دلیل حجم بالای واردات همیشه تقاضای زیادی برای دلار و سایر ارزهای معتبر جهان در این کشورها وجود دارد. در مقطعی از تاریخ نیم‌قرن اخیر کشور خودمان که هنوز نه صنعتی و نه تولیدات صنعتی قابل توجهی نداشتیم و بیشتر نیازهایمان از خوراک و پوشاک گرفته تا انواع وسایل و نیازمندی‌های کوچک و بزرگ زندگی از خارج تامین می‌شد و درآمد نفتی قابل ملاحظه‌ای هم نداشتیم و در یک کلام مانند چند کشوری که پیشتر ذکرشان رفت در تمام طول سال تقاضا برای دلار، پوند و فرانک فرانسه و فرانک سوییس بالا بود، نرخ ارز در کشور در یک حالت ثبات نسبی قرار داشت و حتی گاه پیش می‌آمد که انواع ارزهای معتبر خارجی در صرافی‌های سطح شهر ارزان‌تر از نرخ رسمی بانک مرکزی به فروش می‌رسید.
 

وجود این ثبات نسبی در نرخ دلار و سایر ارزها کار فعالان اقتصادی، تجار، واردکنندگان و صادرکنندگان را برای برنامه‌ریزی کسب‌وکارشان سهل‌تر می‌ساخت، چه برای اقتصاد به شدت ارزمحوری چون اقتصاد کشور ما هیچ چیز به اندازه بی‌ثباتی و نوسان‌های شدید نرخ ارز آن هم از نوع صعودی، صنعتگران، تولیدکنندگان و صاحبان دیگر کسب‌وکارها را دچار بلاتکلیفی و سردرگمی نمی‌کند ضمن آنکه بی‌ثبات و صعودی بودن دائمی نرخ ارز ضمن گسترش فرهنگ سفته‌بازی ارزی و ایجاد تقاضای کاذب در جامعه برای خرید و انباشت بدون مصرف ارز که خود یکی از عوامل ناگزیر تشدید نوسان‌های ارزی در کشور است، افزایش هزینه تولید و قیمت تمام‌شده انواع محصولات را در کشور به همراه خواهد داشت که یکی از فوری‌ترین و بدیهی‌ترین پیامدهای آن کاهش قدرت خرید مردم خصوصا گروه‌های حقوق‌بگیر و دارندگان درآمدهای ثابت و حلقه بعدی زنجیره آن افزایش خط فقر و بروز تنش‌ها و نابسامانی‌های اجتماعی در جامعه خواهد بود یعنی همان واقعه‌ای که سال‌هاست پابه‌پای تضعیف ارزش پول ملی در برابر دلار و سایر ارزهای خارجی مظاهر آن را داریم به عینه مشاهده می‌کنیم و هزینه گزافی هم برای آن می‌پردازیم. متاسفانه تبعات سوء اجتماعی کاهش قدرت خرید مردم و افزایش خط فقر اغلب از چشم نظریه‌پردازان و برنامه‌ریزان اقتصادی ما که اقتصاد را فقط در خدمت اقتصاد نمی‌شناسند و باز متاسفانه خودآگاه یا ناخودآگاه نوعی همذات‌پنداری میان اقتصاد نیمه‌دولتی ما و اقتصادهای آزاد جهان که در آنها علم اقتصاد آموخته‌اند، قائل هستند، از همان پارامترهای اقتصادی درخصوص تنظیم نرخ ارز در کشور ما استفاده می‌کنند و برای توجیه نظرات خود همیشه پای صادرات را به میان می‌کشند و می‌گویند افزایش نرخ ارز به سود افزایش صادرات است.

آنها به خاطر همان برداشت‌هایی که از شرایط حاکم بر اقتصادهای آزاد جهان دارند، نمی‌خواهند این واقعیت را بپذیرند که در آن اقتصادها تولیدکنندگان مجبور نیستند مانند تولیدکنندگان کشور ما سیر تا پیاز نیازهای تولیدی خود را با پرداخت ارز معتبر متعلق به همان اقتصادها از خارج تامین کنند. باید از این نظریه‌پردازان محترم که خود را دلسوز افزایش صادرات نشان می‌دهند، پرسید وقتی در نتیجه تضعیف ارزش پول ملی و افزایش نرخ دلار هزینه تولید در داخل کشور افزایش و قدرت رقابت آن کاهش پیدا می‌کند، چگونه می‌توانیم مدعی شویم که افزایش نرخ دلار برای افزایش صادرات ما ضروری است. مگر همین خودروی یک لاقبای پراید که تا اوایل سال 92 و قبل از جهش افسارگسیخته نرخ ارز، حداکثر به قیمت هفت میلیون تومان به فروش می‌رسید و سازندگانش مدعی بودند که همه چیز آن ساخت وطن و ایرانی است، همپای سایر خودروهای به اصطلاح ساخت داخل جهش قیمتی پیدا نکرد و قیمت آن سه برابر نشد؟ دلیل از این واضح‌تر و عینی‌تر برای اثبات اثرات افزایش نرخ دلار بر افزایش هزینه تولید و قیمت تمام‌شده محصول در کشور وجود ندارد.

این اثرات مخرب و ویرانگر را در سه سال اخیر بر قیمت تمام محصولات تولیدی کشاورزی و صنعتی که بخش مهمی از صادرات غیرنفتی ما را تشکیل می‌دادند، به وضوح مشاهده می‌کنیم و به همین میزان هم هزینه واردات نیازمندی‌های اساسی ما طی این مدت افزایش پیدا کرده و اقتصاد ما به یک اقتصاد دوسر باخت در میان کشورهای جهان تبدیل شده است. کسانی که دائما نسخه افزایش نرخ دلار در برابر پول ملی ما را تجویز می‌کنند، عمدا یا سهوا به این واقعیت نیز توجه ندارند که این افزایش نرخ، هزینه‌های جاری و عملیاتی دولت را هم که خود یک مصرف‌کننده بزرگ است، افزایش می‌دهد و توان آن را برای اجرای برنامه‌های توسعه‌ای و عمرانی در کشور به شدت تحلیل می‌برد. بدهی‌های سنگین و نجومی دولت به شبکه بانکی و به پیمانکاران پروژه‌های عمرانی، حاصل همین تضعیف بی‌وقفه ارزش ریال در برابر دلار و سایر ارزهای خارجی است که تا این دور باطل کاهش پی‌در‌پی ارزش پول ملی و افزایش مداوم نرخ دلار در نقطه‌ای متوقف نشود، این بدهی‌ها که دود آن به چشم کل ملت و مملکت می‌رود، هر روز بیشتر و سنگین‌تر خواهد شد.

این درست است که صیانت از ارزش پول ملی در برابر ارزهای خارجی در حوزه وظایف و مسوولیت‌های بانک مرکزی است اما تا زمانی که مجموعه دولت و حاکمیت عزم خود را برای کاهش خط فقر و افزایش قدرت خرید و سطح رفاه مردم که شاه‌کلید آن در دست افزایش قدرت پول ملی است، جزم نکنند و تا زمانی که تصمیمی جدی برای کوچک‌سازی ساختار دولت و سپردن مسوولیت امور و تولید ثروت به مردم اتخاذ نشود، از بانک مرکزی به تنهایی کاری ساخته نخواهد بود و طنز تلخ حمایت از ارزش دلار به بهای تضعیف ارزش ریال در کشور ما ادامه خواهد یافت.
ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.