| کد خبر ۷۰۹۸۶
کپی شد

همایش پشت همایش

همایش پشت همایش
|

وبلاگ تین نیوز، کامران نرجه | امروزه فراوانی برگزاری کنفرانس های علمی در برخی کشورها بقدری بالاست که آنها را در زمره ممالک تولید کننده و ترویج کننده علوم و فنون قرار داده است. به عنوان مثال در ایالات متحده آمریکا سالانه بالغ بر 300 کنفرانس علمی بین المللی در حوزه های مختلف فرهنگی، اجتماعی ، اقتصادی و سیاسی برگزار می شود که نتایج آنها در تدوین استراتژی های منطقه ای و بین المللی هر حوزه کاملاً موثر است.

همین طور در کشور های عضو اتحادیه اروپایی تعداد قابل توجهی همایش و کنفرانس جهانی در سال برگزار می شود که دارای بالاترین تأثیر علمی و فنی هستند.
 گاهی سطح تأثیر گذاری و نفوذ این قبیل کنفرانس ها به اندازه ای وسیع است که سازمان ملل متحد را ناگزیرمی کند تا از یافته های مطرح شده در این همایش ها برای توسعه بین المللی در کشورهای مختلف استفاده کند. حتی گاهی این کنفرانس ها به مرجعی برای تصمیم گیری جهانی پیرامون یک موضوع خاص مبدل می شوند و نتایج حاصل از آنها به عنوان یک اجماع بین المللی در آن حوزه مورد استفاده سایر کشورها قرار می گیرد. نظیر کنفرانس اقتصادی جهانی که هر ساله در شهر داووس سوئیس برپا می شود.

این نکته نشان می دهد که ایده برگزاری همایش های تخصصی، برای انتقال تجارب و تأثیر گذاری بر روند تصمیم سازی ها و یا اجرای فرآیندها، بسیار مناسب است؛ اما این درجه از اهمیت صرفاً تا زمانی است که همایش ها دارای محتوای بالای علمی و فنی باشند واگر قرار است بصورت سلسله ای در سالهای متوالی برگزار شوند، تکرار مباحث طرح شده در کنفرانس های قبل از خود نباشند.

 در حوزه حمل و نقل این سالها همایش ها و کنفرانس های بین المللی فراوانی در ایران برگزار شده که تقریباً محتوای همه آنها با یکدیگر مطابقت دارد. چنین به نظر می رسد که متولیان بخش حمل و نقل در کشور ما بر اساس یک جبر تاریخی، ناگزیر از برپایی کنفرانس ها و همایش هایی هستند که تفاوت فاحشی بین سخنرانان و مدعوین آنها در سالهای متوالی نیست. حتی بیانیه پایانی اغلب این همایش ها که با صرف هزینه های سنگین و تدارکات فراوان برپا می شوند، نسخه کپی برداری شده ای از بیانیه همایش قبلی است که فقط چند سطر ابتدا و انتهای آن تغییر کرده است.

در بسیاری از همایش های داخلی و بین المللی صنعت حمل و نقل که تا کنون در کشور ما برپا شده اند، جایگاه مطالب علمی، یافته های جدید تخصصی و راهبردهای قابل اجرا برای توسعه این حوزه خالیست. دبیران و داوران ارزیاب مقالات دریافتی در این همایش ها، تیم یکسانی هستند که دامنه تفکرات آنها از آنچه که سال های قبل داشتند، فراتر نرفته  و به همین دلیل مطالب قابل عرضه در هریک از همایش ها هم وزن سایر کنفرانس های گذشته است.

بدتر آنکه نوعی اعتیاد به برگزاری همایش های بین المللی پرهزینه در بدنه مدیریتی حوزه حمل و نقل کشور وجود دارد که مثل خوره، بنیه باقی مانده از این جسم فرتوت را نابود می کند. همین تکرار بیهوده باعث ایجاد یک سئوال جدی در ذهن مدعوین به همایش هایی از این دست است که اگر همایش امسال برگزار نمی شد، چه اتفاقی می افتاد؟
طبق بررسی های  صورت گرفته، ظرف 5 سال اخیر 20 همایش بزرگ در حوزه حمل و نقل ایران برگزارشده که به جز عنوان اصلی همایش، قرابت های بسیاری بین آنهاست.

سازمان ها و دستگاه هایی که به بودجه هنگفت دولتی وابسته اند در برگزاری این گونه همایش های پرهزینه و کم فایده پیش قدم هستند و هنوز همایش قبلی به پایان نرسیده، برنامه برگزاری کنفرانس مشابهی در سال آینده را در سر می پرورانند.

نکته جالب تر اینکه، اغلب کنفرانس های حمل و نقل در ایران مضامینی نظیر"چالش"، " توسعه " و "مدیریت "  را در پسوند عناوین خود به یدک می کشند ولی به واقع خالی از طرح های مدیریتی چالش یاب و توسعه گرا هستند.
شاید به تعبیری بتوان همایش های علمی و فنی حوزه حمل و نقل در ایران را به محفلی برای تجدید دیدار مدیران با یکدیگر و گپ و گفت راجع به آنچه که همگان می دانند و صد البته هیچکس تمایلی به رفع دائمی و ریشه ای آنها ندارد، تعبیر کرد.

پای ثابت گفتگوها در چنین مجالسی، تفاخر به مزیت های خدادادی اقتصاد ایران و گلایه کردن از عملکرد دیگران است. هر وقت بنا به تعریف و تمجید ازعملکرد حمل و نقل باشد، همگان به استعدادهای ذاتی این صنعت که از نسل های قبل برای ما ارثیه رسیده است، اشاره می کنند و موقعیت جغرافیایی ایران را که هیچکدام از مدیران ما نقشی در تعیین و تغییر آن ندارند به رخ یکدیگر می کشند. آن هنگام نیز که نوبت به بررسی چالش ها برسد، تمامی تقصیرها و گناه ها ناشی از عملکرد مدیرانی است که یا به همایش دعوت نشده اند و یا جزو همکاران شخص سخنران محسوب نمی شوند. گویا شجاعت پذیرش مسئولیت خطا ها و ایجاد انحرافات در صنعت حمل و نقل ایران در مدیران این حوزه وجود ندارد و همایش های سالانه فرصت مناسبی برای فرافکنی مسئولیت هاست.

به همین دلیل کنفرانس ها و همایش های داخلی و بین المللی حوزه حمل و نقل هیچ جایگاهی در ترتیبات جهانی ندارد و اگر هم احیاناً خبر برگزاری آنها در یکی از رسانه های خارجی درج شود، صرفاً جنبه رپورتاژ آگهی و کسب منفعت اقتصادی برای بنگاه منتشر کننده دارد.

بیان این گلایه ها از آن جهت است که پیش از برگزاری هرگونه همایش حمل و نقل در سال 1395 به فکر تجمیع دبیرخانه ها و پالایش تیم برگزارکننده و هیات داوران آن ها باشیم. دقت کنیم تا حرف های پارسال و سالهای پیش تر را به عنوان مطالب نوین در لابه لای مقالات همایش سال آینده نگنجانیم و به جای دعوت از دوستان و اقارب و همفکرانی که سالهاست در محافلی این چنین با ما گپ و گفت داشته اند، از نخبگان دانشگاه و اهل فن دعوت کنیم و فرصت بیان اندیشه های نوین را برای آنها فراهم سازیم.
 

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.