ثبات اقتصادی ترکیه و نقش آن در اقتصاد ایران
وبلاگ تین نیوز، سید حمید حسینی | در ابتدا قرار بود، چهارشنبه جهت بازدید «اکسپو» به میلان بروم و پنجشنبه خودم را به ژنو برسانم، ولی چهارشنبه ظهر، اتحادیه قرار ملاقات با آقای مروی ریاست کمیسیون انرژی مجلس هماهنگ کرده بود و بنابراین برنامه عوض شد و پنجشنبه مستقیما به ژنو رفتم، روزچهارشنبه به اتفاق آقای دکتر گلچین و چند نفر از اعضای هیات مدیره اتحادیه به دیدار آقای مروی ریاست کمیسیون انرژی مجلس رفتیم، در این دیدار انتظاراتی که اتحادیه از کمیسیون انرژی مجلس دارد، را بیان کردیم و ایشان به منظور ارایه برنامهها و دیدگاههای اتحادیه وقتی را مشخص کردند تا
هیات مدیره اتحادیه در کمیسیون انرژی مجلس حضور پیدا کنند. من خواستار اجرای توافق قبلی فی ما بین، مبنی بر حضور مستمر نماینده اتحادیه در کمیسون انرژی شدم که موافقت حاصل شد و قول دادند که اقدام لازم انجام شود.
پنج شنبه صبح، عازم ترکیه شدم و دو ساعتی را در فرودگاه ترکیه بودم، روزنامههای ترکیه را که ورق میزدم، متوجه شدم که ترکیه به شدت درگیر انتخابات هفته آینده است و تحلیلها متفاوت است، ولی بنده معتقدم که اردوغان پیروز میشود و ثبات اقتصادی ترکیه بیشک به نفع اقتصاد ما نیز هست و در روابط فیما بین موثر خواهد بود.
ظهر ترکیه را به مقصد ژنو ترک کردم و ساعت دو عصر به ژنو رسیدم، بر خلاف انتظارم، هوا آفتابی و بسیار مطبوع بود، اولین نفر گروه بودم که وارد هتل میشدم و بقیه دوستان در ساعتهای مختلف پس از من وارد شدند؛ اولین ملاقات کاری را با نماینده شرکت آلمانی خریدار مس انجام دادم، در سفر ماه گذشته نیز با ایشان دیدار داشتم و مقرر شد، هفته آینده برای مذاکرات نهایی به ایران سفر کنند، انشالله دوباره «کاتد» ایران به بازار اروپا صادر خواهد شد و انحصار خرید چینیها شکسته خواهد شد. مدیر یک شرکت هایتک در زمینه «جیتیال» را نیز ملاقات کردم، پروژههای
«جیتیال» جز پروژههای دیر بازده هستند که سرمایه اولیه زیادی طلب میکنند و شانسی برای راهاندازی این پروژهها در کوتاهمدت وجود ندارد، باید توضیح دهم که برای تولید یک بشکه محصول، صد هزار دلار سرمایهگذاری نیاز است.
جمعه صبح را با یک نشست کاری و دیدار با یک هیت ایتالیایی- رومانی آغاز کردم. ادعا داشتند که در مالزی بازار دارند و قرارداد پالایشی (پروسس اگریمنت) دارند، ضوابط را توضیح دادم و اگر این شرکت بتواند در زمینه بازاریابی نفتی فعالیت کند، امکان همکاری میسر است.
بعد از ظهر گشتی در ژنو زدیم و سپس به هتل آمدیم و خود را برای حضور در مهمانی یک بانکدار اسپانیایی آماده کردیم، این مهمانی به مناسبت حضور آقای «میگل انخل موریتانوس» وزیر خارجه اسبق اسپانیا و مهمانانی که قرار است کنسرت موزیک را در مقر سازمان ملل برگزار کنند، ترتیب داده شده بود؛ جمعیت حدود 20 نفری از ملیتهای مختلف حضور داشتند، محیط فرهنگی بود و آثار فرهنگی بیشماری از جمله دست نوشتهها، نقاشی، مجسمه، عکس و اشیای عتیقه وجود داشت که توجه حضار را به خود جلب کرد. در این میهمانی میزبان و آقای «موریتانوس» سخنرانی کردند و توضیحاتی راجع به نشست
فردای سازمان ملل ارایه دادند؛ در این فضای دوستانه ضمن آشنایی با تجار کویتی و عراقی، با یک تاجر باتجربه فلسطینی ساکن آمریکا نیز آشنا شدم که به ایران بسیار علاقمند بود و معتقد بود که ایران باید نقش محوری در خاورمیانه داشته باشد.
وقتی نسبت به انتخابات آینده آمریکا ابراز نگرانی کردم، با اطمینان کامل معتقد به پیروزی هیلاری کلینتون بود و اعتقاد داشت که نگاه کلینتون به ایران مثبت است و مدعی بود که شخصا هفته گذشته با کلینتون صحبت کرده و ایشان پایبند به توافق با ایران است و به هیچوجه نباید نگران انتخابات آتی آمریکا بود. وقتی با دو نفر از بانکداران خصوصی پیرامون حضور در بازار ایران گفتوگو کردم که نگاه محتاطانهای داشتند و از اینکه ایران علاقهای به توسعه روابط اقتصادی با آمریکا ندارد، خوشحال بودند که رقیب شانس حضور در بازار ایران را ندارد، ولی نگران تنش در روابط ایران و آمریکا
بودند و از خبر عدم صدور ویزا برای آمریکاییها و توقف ورود کالاهای آمریکایی به ایران ابراز شگفتی میکردند. در واقع همگان از اتخاذ سیاستهای طرف ایرانی شگفت زده بودند.
شنبه صبح آقای «موریتانوس» با دو تن از همکارانش به هتل آمدند و جلسه مفصلی داشتیم، آنها در حال برنامهریزی برای سفر به کوبا هستند، آقای «موریتانوس» یکی از مذاکره کنندگان بین کوبا و آمریکا بوده و در سال ۲۰۰۶ نیز جز هماهنگکننده مذاکرهکنندگان بین فلسطین و اسراییل بوده و در هر دو مورد موفق عمل کرده است.
از اینکه در مذاکرات اخیر در مورد سوریه، ایران نیز دعوت شده ابراز خشنودی کرد و علاقمند زیادی برای سفر به ایران و کمک به ایران در سازمان ملل و اتحادیه اروپا دارد، ایشان از دیپلماتهای با سابقه و مورد احترام همگان است و در جلسه امروز در مقر سازمان ملل سخنران اصلی است. در انتها راجع به گسترش همکاریها بین ایران و اسپانیا نیز گفتوگو کردیم و ایشان ابراز کردند که هر کمکی در توانشان باشد انجام خواهد داد. من به عنوان یک شهروند ایرانی از ایشان درخواست کردم که برای تقویت روابط ایران با سازمان ملل، ایران با اتحادیه اروپا و عضویت ایران در سازمان جهانی تجارت
مساعدت کند که ایشان قول همکاری داد.
پس از آن میزبان یک هیئت ایتالیایی بودم که علاقمند به همکاری در بحث قیر، آب معدنی و تکنولوژیهای جدید در زمینه اکتشاف بودند. اطلاعات نسبتا جالبی را ارایه دادند ولی اعتماد کردن به ایتالیاییها سخت است.
از ساعت چهار بعد از ظهر خود را برای حضور در مراسم سازمان ملل آماده کردیم و عازم هتل «اینترکنتیننتال» شدیم و به اتفاق سایر مهمانان راهی مقر سازمان ملل در ژنو شدیم. حدود 500 مهمان عالی رتبه حضور داشتند، ما به عنوان مهمانان آقای «میگل انخل» در مراسم حضور پیدا کردیم و قبل از شروع جلسه به دبیر کل سازمان ملل معرفی شدیم و دقایقی با ایشان در مورد ایران صحبت کردیم.
این مراسم همزمان با هفتادمین سالگرد تولد سازمان ملل به همت دولت پرو و ابتکار وزیر خارجه سابق اسپانیا (میگل انخل موریتانوس) در مقر سازمان ملل در ژنو برگزار شد و بنیادی با نام «اونارت» نیز اعلام موجودیت کرد (civilization and human right)، در پایان مراسم نیز یک کنسرت موسیقی با عنوان «در مسیر تمدن به حقوق بشر احترام بگذاریم» به رهبری «دانیل بارنبوم» فلسطینی هنر نمایی کرد و سمفونیهای ٣٩، ۴ و۴١ موزارت را اجرا کرد. در ابتدا آقایان بانکی مون، معاونین سازمان ملل، سفیر پرو، شهردار ژنو و موریتونیس درباره «گفتگوی تمدنها و حقوق بشر» در جمع
مهمانانی از سراسر دنیا سخنرانی کردند و اعضا ارکستر موزیک نیز از تمامی کشورهای دنیا بودند.
شام را در جمع مهمان در هتل «اینترکنتیننتال» خوردیم، فرصتی فراهم شد تا با بسیاری از شخصیتهای با نفوذ فرهنگی، سیاسی، هنری واقتصادی آشنا شویم، برای حضور در این مراسم مجبور بودیم با لباس رسمی (کتوشلوار مشکی، پیراهن سفید، کراوات یا پاپیون) حضور پیدا کنیم و تشریفات را رعایت کنیم.
من که خیلی اهل موسیقی نیستم بعد از اجرای حدودا ۴۵ دقیقه فکر کردم مراسم به پایان رسیده ولی گویا مانند بازی فوتبال وقت استراحت دارد و پس از بیست دقیقه دوباره به مدت یک ساعت برنامه ادامه یافت و به شدت مورد توجه حضار (به غیر از من) قرار گرفت، در این مراسم نیز با فعالین اقتصادی زیادی آشنا شدم و در میز شام ما یکی از سهامداران بزرگ باشگاه «ریالمادرید» حضور داشت و ابراز علاقه به روابط ورزشی با ایران داشت؛ بنده از قبل به باشگاه هنرمندان قول داده بودم که با شرکتهای اسپانیایی جهت برگزاری مسابقه برگشت پیشکسوتان ایران و ستارگان جهان، مذاکره انجام دهم بنابراین
از طریق این شخص و سایر دوستان اسپانیایی موضوع را مطرح کردم و قول مساعدی جهت برگزاری این مسابقه دریافت کردم.
میهمانی شام که توسط دولت «پرو» برگزار شد، غذاهای این کشور (عمدتا ماهی) سرو شد و در این جلسه برای من مشخص شد که بسیاری از معاملات و روابط در این نوع مراسم صورت میگیرد و آرزو کردم که یک بار به عنوان «روز ایران» در سازمان ملل برگزار شود و فرهنگ، هنر و غذای ایران به دنیا معرفی شود.
یکشنبه صبح گشتی در ژنو زدم و ساعت دو بعد از ظهر به ترکیه پرواز کردم، متاسفانه به علت شلوغی فرودگاه ترکیه پرواز ایران را از دست دادم و همین امر باعث معطلی چند ساعته من در فرودگاه ترکیه شد.
با توجه به جهانی شدن همه فعالیت ها، در واقع ثبات همه کشورها در در دیگر کشورها هم تاثیر گذار است.