|
کد خبر
۶۷۰۶۱
کپی شد
بحران بیکاری و فعالیتهای غیرمولد
وبلاگ تین نیوز | یكی از مشكلات كشور در حوزه اشتغال این است كه رابطهای بین صنعت و دانشگاه وجود ندارد و فارغالتحصیلان دانشگاهی ما دانش بازار پسند و صنعتپسند ندارند. در واقع، دانشی كه در دانشگاهها آموزش داده میشود با نیازهای بخش صنعتی انطباق پیدا نمیكند.
مثلا در كشور ما رشتههای علوم انسانی به هیچ عنوان كاربردی نیستند و سیستم آموزشی ما به صورتی است كه مشخص نیست با چه هدفی نیروهای انسانی را آموزش میدهد و از طرف دیگر بخشهای صنعتی ما به دلیل مشكلات اقتصادی كه دارند در ركود به سر میبرند و نمیتوانند نیرویی را جذب كرده و آنها را آموزش دهند و بعد به كار گیرند.
بنابراین مشكل هم از جنبه هزینهای و هم بازدهی برای بخشهای صنعتی وجود دارد و عملا نیاز آنها نیز به نیروی متخصص كمتر است، ضمن اینكه این نیروهای متخصصی كه در كشور آموزش میدهیم تخصص بازار پسند ندارند و در نتیجه نمیتوانند كمكی به رفع مشكلات صنایع كنند.
به همین دلیل است كه از یك طرف نیروی فارغالتحصیل داریم و از طرف دیگر صنایع ما با كمبود نیرو مواجه هستند و هر دو آنها به جای اینكه همدیگر را جذب كنند در جهت دفع یكدیگر حركت میكنند. تا زمانی كه هماهنگی و انطباق بین نیازهای صنعتی و آموزشهای دانشگاهی وجود نداشته باشد ما با این مشكلات مواجه خواهیم بود. یكی از مشكلات دیگری كه در جامعه ما وجود دارد این است كه گرفتن مدرك دانشگاهی در علوم انسانی بهتر از یك دوره سه ماهه كارآموزی در فنی و حرفهای یا بخشهایی مانند جوشكاری، برقكاری و نجاری و... است.
این فرهنگ غلط باعث شده است كه به جای اینكه جوانان ما به دنبال شغل و درآمد باشند بیشتر به گرفتن مدرك فكر كنند، چون مدرك به آنان پرستیژ میدهد و تا حدودی هم خود دانشگاهیان و نیروهای متخصص جامعه در این امر مقصر هستند كه بهطور غیر واقعی اهمیت مدرك را افزایش داده و نتوانستهاند به معنای واقعی نشان دهند كه برخی از رشتهها عملا نمیتوانند جذب بازار كار شوند. تنها انتظاری كه از دولت میرود این است كه اگر نمیتواند فضا را به سمتی بكشاند كه اشتغال ایجاد شود حداقل بیكاری را افزایش ندهد.
دولت با گسترش فعالیتهای خدماتی و غیر مولد از یك طرف و استخدام افرادی كه بیشتر فارغالتحصیل رشتههای علوم انسانی هستند علامتهای غلطی را به جوانان میدهد. دولت باید فضای كسب و كار را مساعد و به بخشهای مولد صنعت و كشاورزی رسیدگی كند؛ كاری كه تا به حال انجام نداده است. دولت با انتقال منابع از بخشهای صنعتی و كشاورزی به بخشهای غیر مولد به جای اینكه به فارغالتحصیلان كمك كند به سراغ تخصص هایی بروند كه به درد بازار كار میخورد، عملا از طرفی هم بخش صنعت و كشاورزی را در تنگنای مالی قرار میدهد و هم به بخشهای كاذب و خدماتی رونق میبخشد.
فعالیت صادرات، واردات، تجارت و مسكن اشتغال خیلی بالایی نیاز ندارند. با وجود این، همانطور كه عنوان شد سالانه افراد زیادی از دانشگاههای كشور فارغالتحصیل میشوند كه حتی تخصصهای لازم برای این مشاغل را نیز ندارند. به این صورت دانشگاههای ما تبدیل به نهادهایی برای تولید بیشتر بیكار تبدیل شده است.
مثلا در كشور ما رشتههای علوم انسانی به هیچ عنوان كاربردی نیستند و سیستم آموزشی ما به صورتی است كه مشخص نیست با چه هدفی نیروهای انسانی را آموزش میدهد و از طرف دیگر بخشهای صنعتی ما به دلیل مشكلات اقتصادی كه دارند در ركود به سر میبرند و نمیتوانند نیرویی را جذب كرده و آنها را آموزش دهند و بعد به كار گیرند.
بنابراین مشكل هم از جنبه هزینهای و هم بازدهی برای بخشهای صنعتی وجود دارد و عملا نیاز آنها نیز به نیروی متخصص كمتر است، ضمن اینكه این نیروهای متخصصی كه در كشور آموزش میدهیم تخصص بازار پسند ندارند و در نتیجه نمیتوانند كمكی به رفع مشكلات صنایع كنند.
به همین دلیل است كه از یك طرف نیروی فارغالتحصیل داریم و از طرف دیگر صنایع ما با كمبود نیرو مواجه هستند و هر دو آنها به جای اینكه همدیگر را جذب كنند در جهت دفع یكدیگر حركت میكنند. تا زمانی كه هماهنگی و انطباق بین نیازهای صنعتی و آموزشهای دانشگاهی وجود نداشته باشد ما با این مشكلات مواجه خواهیم بود. یكی از مشكلات دیگری كه در جامعه ما وجود دارد این است كه گرفتن مدرك دانشگاهی در علوم انسانی بهتر از یك دوره سه ماهه كارآموزی در فنی و حرفهای یا بخشهایی مانند جوشكاری، برقكاری و نجاری و... است.
این فرهنگ غلط باعث شده است كه به جای اینكه جوانان ما به دنبال شغل و درآمد باشند بیشتر به گرفتن مدرك فكر كنند، چون مدرك به آنان پرستیژ میدهد و تا حدودی هم خود دانشگاهیان و نیروهای متخصص جامعه در این امر مقصر هستند كه بهطور غیر واقعی اهمیت مدرك را افزایش داده و نتوانستهاند به معنای واقعی نشان دهند كه برخی از رشتهها عملا نمیتوانند جذب بازار كار شوند. تنها انتظاری كه از دولت میرود این است كه اگر نمیتواند فضا را به سمتی بكشاند كه اشتغال ایجاد شود حداقل بیكاری را افزایش ندهد.
دولت با گسترش فعالیتهای خدماتی و غیر مولد از یك طرف و استخدام افرادی كه بیشتر فارغالتحصیل رشتههای علوم انسانی هستند علامتهای غلطی را به جوانان میدهد. دولت باید فضای كسب و كار را مساعد و به بخشهای مولد صنعت و كشاورزی رسیدگی كند؛ كاری كه تا به حال انجام نداده است. دولت با انتقال منابع از بخشهای صنعتی و كشاورزی به بخشهای غیر مولد به جای اینكه به فارغالتحصیلان كمك كند به سراغ تخصص هایی بروند كه به درد بازار كار میخورد، عملا از طرفی هم بخش صنعت و كشاورزی را در تنگنای مالی قرار میدهد و هم به بخشهای كاذب و خدماتی رونق میبخشد.
فعالیت صادرات، واردات، تجارت و مسكن اشتغال خیلی بالایی نیاز ندارند. با وجود این، همانطور كه عنوان شد سالانه افراد زیادی از دانشگاههای كشور فارغالتحصیل میشوند كه حتی تخصصهای لازم برای این مشاغل را نیز ندارند. به این صورت دانشگاههای ما تبدیل به نهادهایی برای تولید بیشتر بیكار تبدیل شده است.
* اقتصاددان و استاد دانشگاه