|
کد خبر
۶۴۶۴۳
کپی شد
سود واردات کاهش یابد
وبلاگ تین نیوز | در سالهای اخیر واردات بی رویه محصولات خارجی به كشور انتقادات زیادی را متوجه دولتها كرده است. این در حالی است كه واردات این كالاها، نه در حوزه محصولات اساسی و مهم، كه در بسیاری از موارد در حوزه محصولات غیر ضروری و كالاهای غیراساسی صورت میگیرد. محصولات خارجی چینی اعم از خودكار، مدادتراش، میخ و... كه تولید آنها نیاز به تكنولوژی پیشرفتهای ندارد و با امكانات داخلی هم میتوان این كالاها را تولید و حتی صادر كرد به كشور وارد شده است.
در این باره «محمد قلی یوسفی»اقتصاد دان و استاد دانشگاه میگوید: «زمانی كه كشوری با كمبود عرضه داخلی مواجه باشد، سودآوری واردات افزایش مییابد و واردكننده براساس نفعی كه در نظر دارد اقدام به واردات كالا میكند كه این كالا میتواند اساسی و یا غیر اساسی باشد.
در این باره «محمد قلی یوسفی»اقتصاد دان و استاد دانشگاه میگوید: «زمانی كه كشوری با كمبود عرضه داخلی مواجه باشد، سودآوری واردات افزایش مییابد و واردكننده براساس نفعی كه در نظر دارد اقدام به واردات كالا میكند كه این كالا میتواند اساسی و یا غیر اساسی باشد.
چرا در كشوری مثل ایران كه همواره مدعی رشد و توسعه بوده و با وجود منابع نفتی و دیگر منابع ثروت زمینه ایجاد تكنولوژی فراهم است، همچنان در زمینه تولید داخلی با مشكل مواجهیم و بسیاری از كالاها از خارج از كشور وارد میشوند؟
این سوال را مسئولان باید پاسخ دهند كه چرا شرایطی ایجاد كردند كه حتی واردات بعضی اقلامی كه نیاز به تكنولوژی چندانی ندارند آزاد است. این اتفاق در دولتهای مختلف رخ میدهد. البته در حال حاضر واردات همه نوع كالا در ایران سود آور است و در نتیجه وارد كننده نفع خود را در وارد كردن این نوع كالاها میبیند. همچنین بالا بودن نرخ سود بانكی صنعتگران را با مشكل مواجه ساخته است اما وارد كننده میتواند این سود را تبدیل به ارز كند و كالایش را وارد كند كه در این شرایط هم واردكننده نفع میبرد.
در میان محصولات وارداتی گاه كالاهای عجیب و غریب هم میبینیم كه یا در داخل تولید میشود، یا اینكه تولید آن با یك دستگاه ساده و در یك كارگاه كوچك امكان پذیر است. آیا كشور ایران توانایی تولید و حتی صادرات این نوع كالاها را ندارد؟
بالا بودن نرخ سود بانكی، طولانی بودن فرآیند تولید و بالا بودن سود واردات انگیزه را از تولید كننده میگیرد. زمانی كه تولید كننده مجبور است پول خود را مدت طولانی از گردش خارج كند و به ازای این پول هم مالیات دهد بی انگیزه میشود، در حالی كه واردكنندگان در كوتاه مدت میتوانند پولشان را با سودی هنگفت و بدون پرداخت مالیات به گردش در آورند. در نتیجه بازدهی در واردات بالاست و متاسفانه دولت با اعطای وام و تسهیلات به این افراد از آنها حمایت میكند. این خود اقدام عجیبی است كه ما برای واردات وام در نظر بگیریم.
زمانی كه واردات با بازدهی بالایی همراه است آیا بهتر نیست كه واردات كالاهای اساسی و كالاهایی كه در توان تولیدات صنعتی ایران نمیگنجد مورد حمایت قرار گیرد؟
اگر چنین اتفاقی رخ دهد بسیار بهتر است اما مساله این است كه واردكننده صرفا به دنبال سود شخصی خود است و این كار را برای رضایت و رفع نیاز مردم انجام نمیدهد و هر كالایی را كه سود بیشتری داشته باشد وارد میكند. بنابراین باید در این زمینه كنترلهایی وجود داشته باشد، همانطور كه باید زمینه سودآوری تولیدات داخلی را فراهم كنیم.
دولت چگونه میتواند با اتخاذ سیاستهایی واردات نوع كالاهایی را كه لازم نیست به كشور وارد شوند، ممنوع و از تولید داخلی حمایت كند؟
دولت باید شرایطی را فراهم كند كه بازدهی بخش داخلی افزایش یابد و هزینه واردات به قدری زیاد شود كه وارد كننده جرات نكند به واردات هر نوع كالایی تن دهد. البته سیاست دولت فعلی تاكید بر یك متغیر نامعلوم و نامشخصی به اسم تورم است كه آن هم به هیچ عنوان امكان مهارش وجود ندارد و در نتیجه سیاستها به سمتی است كه دولت میخواهد از طریق واردات تورم را مهار كند كه این امر محقق نخواهد شد، بلكه فقط منابع داخلی به خارج انتقال داده میشود و نرخ بیكاری همچنان افزایش مییابد.
بهتر است چه سیاستهایی را جایگزین این نوع سیاست كرد كه هم باعث رشد و شكوفایی تولید داخلی شود و هم از ورود این نوع كالاها جلوگیری شود و نرخ بیكاری هم كاهش پیدا كند؟ راهكارتان چیست؟
به نظر من در حال حاضر سیاستهای تیم اقتصادی دولت درست نیست. سیاستگذاری مستلزم یك نگاه جامع و یكپارچه است، یعنی مسائل به صورت یك مجموعه دیده شود، هم تولیدات داخلی مورد توجه قرار گیرند و هم نباید چشممان را روی واردات ببندیم. دولت اخیرا با افزایش خطوط ریلی تقاضای كار را بالا برده است كه این را باید به فال نیك گرفت زیرا كه دولتها باید روی خطوط ریلی سرمایهگذاری كنند كه در وهله اول ایجاد اشتغال میشود و در عین حال هزینه تولید را هم كاهش میدهد. در كنار خطوط ریلی، صنعت و كشاورزی هم باید مورد حمایت قرار گیرند و از طرف دیگر باید كاری كرد كه واردات
بازدهی لازم را نداشته باشند.
باید سیاستهایی در نظر گرفت كه هم منابع بانكی در خدمت تولید كنندگان قرار گیرد و هم دولت با تغییر روش فعالان اقتصادی را ترغیب كنند كه سرمایه خود را در داخل كشور هزینه كنند و آن را به كشورهای دیگر انتقال ندهند. همانطور كه عنوان شد این كار مستلزم یك سیاست مدون و عملیاتی است. برای چنین كاری ابتدا باید عزم و اراده لازم وجود داشته باشد و پس از آن به فكر این بیفتیم كه چطور میتوانیم به لحاظ اقتصادی گشایشی در حوزه تولید به وجود بیاوریم. بدون شك اگر رونق اقتصادی محقق شود واردات كاهش پیدا میكند، همانطور كه افزایش نرخ رشد اقتصادی تاثیر غیر قابل انكاری بر كاهش میزان بیكاری دارد. ما در سالهای اخیر با بیكاری فزایندهای رو به رو بوده ایم و امید میرود با سیاستهای درست میزانی از نرخ بیكاری بكاهیم.
باید سیاستهایی در نظر گرفت كه هم منابع بانكی در خدمت تولید كنندگان قرار گیرد و هم دولت با تغییر روش فعالان اقتصادی را ترغیب كنند كه سرمایه خود را در داخل كشور هزینه كنند و آن را به كشورهای دیگر انتقال ندهند. همانطور كه عنوان شد این كار مستلزم یك سیاست مدون و عملیاتی است. برای چنین كاری ابتدا باید عزم و اراده لازم وجود داشته باشد و پس از آن به فكر این بیفتیم كه چطور میتوانیم به لحاظ اقتصادی گشایشی در حوزه تولید به وجود بیاوریم. بدون شك اگر رونق اقتصادی محقق شود واردات كاهش پیدا میكند، همانطور كه افزایش نرخ رشد اقتصادی تاثیر غیر قابل انكاری بر كاهش میزان بیكاری دارد. ما در سالهای اخیر با بیكاری فزایندهای رو به رو بوده ایم و امید میرود با سیاستهای درست میزانی از نرخ بیكاری بكاهیم.