◄ افزایش رفاه عمومی با افزایش حجم تولیدات داخلی
تین نیوز | انتشار مطلبی به قلم رضا بوستانی به نقل از دنیای اقتصاد در تین نیوز که در بخشی از آن آمده بود: " اشتغال ـ در کنار تولید و تورم ـ از مهمترین متغیرهای کلان است که خلاصهکننده سعادتمندی ساکنان هر اقتصادی است. افزایش حجم تولیدات در اقتصاد از مسیر اشتغال منجر به توزیع درآمد و افزایش رفاه عمومی میشود. بنابراین رشد اقتصادی که منجر به ایجاد مشاغل جدید نشود، نمیتواند معیاری مناسب برای بهبود استاندارد زندگی شهروندان باشد. رشد اقتصادی بدون اشتغال مشکل کشورهایی است که در ساختار اقتصادیشان اختلال
وجود دارد. برای نمونه، افزایش قیمت مواد صادراتی در بازارهای بینالمللی برای اقتصادهای صادرکننده مواد اولیه رشد اقتصادی را به ارمغان میآورد.
اما به دلیل کوتاه بودن زنجیره ارزش افزوده در این اقتصادها، رشد ایجاد شده تنها رفاه فعالان بخش صادراتی را ارتقا میدهد و رشد تنها در این بخش محدود میشود. در کشورهای صادرکننده نفت مسئله رشد اقتصادی و اشتغال پیچیدهتر است؛ چرا که صنعت نفت به شدت نیازمند سرمایه فیزیکی است و میزان سرمایه به ازای هر شاغل در این صنعت بالا است. بنابراین صعود قیمت نفت، میتواند بدون ایجاد مشاغل جدید باعث افزایش تولید شود... "، موجب شد یکی از مخاطبان تین نیوز در این مورد به ارایه دیدگاه خود بپردازد. این کاربر که به نام "اسدالله اسدبیگی" به ارایه نظر در مورد این
مطلب پرداخته است، معتقد است:
" از آنجائیکه افزایش حجم تولیدات در اقتصاد از مسیر اشتغال، منجر به توزیع درآمد و افزایش رفاه عمومی میشود، مسئولین و دولتمردان باید به نکات زیر توجه و دقت کافی و عاجلی داشته باشند که :
1- اگر تولید سود نداشته باشد و هزینه زیاد باشد مردم به سمت تولید میل پیدا نمی کنند و دنبال جایگزین می گردنند و به سوی سود بانکی و تسلسل باطل کاهش تولید و اشتغال کمتر می روند.
2- اگر سود بانکی جوابگوی نیاز مردم در اقتصاد نباشد، مردم به سمت بورس و ارز و سکه و ... روی می آورند، حال با توجه به بورس رو به نزول و ارز نسبتا راکد و سکه رو به افت، بنابراین مردم جایگزین دیگری می خواند و چون فکری در این زمینه نشده است بنابراین پول و سرمایه جای خود را در فرا مرزهای کشور ایران می بیند و در این راه به سمت کشورهای نزدیک و بعضا دور دست بار سفر را می بند و مهاجرت می کند، چرا که ما فکری برای زمینگیر (فرصت سرمایه گذاری در داخل کشور و اقتصادمان ) کردن آن نکرده ایم.
به عنوان مثال در صنعت ساختمان بالغ بر هشتصد شغل درگیر می باشد که اگر صنعت ساخت و ساز و ساختمان را فعال نماییم خیلی از مشاغل (صنایع فولاد، کاشی، سنگ، چوب، صنایع فلزی، صنایع شیشه، گاز، برق، گرمایشی و سرمایشی، مهندسی، معماری، بنائی، نقاشی، بلوک زنی، تولید تیرچه، تولید سنگ، موزائیک و کاشی، شیشه بری، نجاری، جوش کاری، تاسیساتی (برق کشی،لوله کشی،آب،گاز) و بسیاری دیگر...) می تواند موتور حرکت اقتصاد و چرخ دنده زنگ زده آن باشد."