|
کد خبر
۶۳۴۳۰
کپی شد
سطح درآمدی افراد در جامعه
وبلاگ تین نیوز | هر چند در سالهای اخیر قاعده این بوده است كه افزایش حقوقها یك بار در سال اتفاق بیفتد اما امسال بنا به دلایلی برای نیمه دوم سال بحث افزایش حقوقها مطرح میشود. متوسط حقوق دریافتی مشمولان قانون كار در سال گذشته 609 هزار تومان بود كه این رقم با 103 هزار تومان افزایش در سال جاری به 712 هزار تومان رسید.
اینها ارقامی است كه با توجه به وضعیت تورم در شهرهای بزرگ و حتی در حاشیه شهرها نمیتوان با آن زندگی كرد. واقعیت این است كه سطح دستمزد، به ویژه برای مستمری بگیران قانون كار و تامین اجتماعی بسیار پایینتر از هزینههای مرسوم و هزینههای مورد نیاز یك جامعه مرفه است.
بنابراین باید تلاش شود زمینه و شرایط مناسب برای ارتقای درآمد این دسته از زحمت كشان جامعه فراهم آید تا به عدالت اجتماعی و رسیدن به یك شرایط اعتدال و وضعیت مناسب نزدیك شویم. متاسفانه در گذشته خیلی به این مسائل توجه نمیشد و ضریب جینی چندان شرایط مناسبی نداشت. امروز ضریب جینی سبب میشود تا به سمت یك رقم حداقلی مورد قبول كه نشان دهنده وضعیت عدالت در جامعه است نزدیك شویم.
فكر میكنم دولت اگر نخواهد به صورت مستقیم حقوق و دستمزد این گروه از كارگران جامعه را افزایش دهد باید به شكل اقدامات جبرانی زمینه تامین حداقل نیاز جامعه را كه لازمه یك وضعیت مطلوب برای زحمت كشان كشور است فراهم كند. باید شرایط لازم برای تامین وضعیت بهداشتی، تحصیلات رایگان و ایجاد زمینه برای دریافت كالاها و نیازهای اساسی جامعه از طریق یارانه مستقیم برای برخی از گروهها كه دارای درآمد حداقلی و زیر خط فقر هستند فراهم آید.
متاسفانه خط فقر از متوسط ضریب این قشر از جامعه بالاتر است و این قشر جامعه عمدتا در زیر خط فقر هستند و میزان هزینههای پرداختی كه این اقشار از جامعه برای تامین مخارج خود در سال گذشته میپرداختند در حدود یك میلیون و 820هزار تومان برای یك خانواده چهار نفره بود كه قطعا این میزان در سال جاری و با تورم موجود افزایش داشته است.
این در حالی است كه این میزان، از متوسط درآمد این خانوارها بسیار بالاتر است. دولت و وزارت رفاه، كار و امور اجتماعی باید شرایط مناسب را برای رفاه نسبی جامعه از طریق پرداخت یارانه، بن و سبد كالایی فراهم كند. در سالهای اخیر در حوزه حقوقی كه كارمندان یا كارگران دریافت میكنند بحث یكسان سازی مطرح شده است.
این در حالی است كه ما اكنون در شرایطی قرار داریم كه برخی كارمندان و یا كارگران به رغم كار بیشتر حقوق كمتری میگیرند. در مورد حقوق و مزایایی كه شهروندان دریافت میكنند باید كار بیشتر و بهتر ملاك قرار گیرد. باید به این سمت حركت كرد كه هر كس كاری با كیفیتتر انجام میدهد، حقوق و مزایای بیشتری داشته باشد. اگر ملاك و معیار را براساس كارآمدی و بهره وری و توانایی و ابتكار و خلاقیت قرار دهیم این موضوع به عدالت و شیوههای تولید و شیوههای توسعه و پیشرفت بیشتر كمك میكند.
اگر قرار باشد كمكهایی در این زمینه انجام شود راههای دیگری وجود دارد كه افراد را از حداقلهای مورد نیاز بی نیاز كند. پرداخت یكسان حقوق و درآمد و تقسیم مساوی امتیازات بین افراد از لحاظ كارآمدی مورد انتقاد است و قابل قبول نیست. چنین كاری در واقع زیر سوال بردن شایسته سالاری است. همانطور كه عنوان شد از طرفی باید به سمتی حركت كرد كه حداقلهای افراد تامین شود و پس از آن باید به این صورت عمل كنیم كه به كار بیشتر و با كیفیتتر بهای بیشتری بدهیم.
اینها ارقامی است كه با توجه به وضعیت تورم در شهرهای بزرگ و حتی در حاشیه شهرها نمیتوان با آن زندگی كرد. واقعیت این است كه سطح دستمزد، به ویژه برای مستمری بگیران قانون كار و تامین اجتماعی بسیار پایینتر از هزینههای مرسوم و هزینههای مورد نیاز یك جامعه مرفه است.
بنابراین باید تلاش شود زمینه و شرایط مناسب برای ارتقای درآمد این دسته از زحمت كشان جامعه فراهم آید تا به عدالت اجتماعی و رسیدن به یك شرایط اعتدال و وضعیت مناسب نزدیك شویم. متاسفانه در گذشته خیلی به این مسائل توجه نمیشد و ضریب جینی چندان شرایط مناسبی نداشت. امروز ضریب جینی سبب میشود تا به سمت یك رقم حداقلی مورد قبول كه نشان دهنده وضعیت عدالت در جامعه است نزدیك شویم.
فكر میكنم دولت اگر نخواهد به صورت مستقیم حقوق و دستمزد این گروه از كارگران جامعه را افزایش دهد باید به شكل اقدامات جبرانی زمینه تامین حداقل نیاز جامعه را كه لازمه یك وضعیت مطلوب برای زحمت كشان كشور است فراهم كند. باید شرایط لازم برای تامین وضعیت بهداشتی، تحصیلات رایگان و ایجاد زمینه برای دریافت كالاها و نیازهای اساسی جامعه از طریق یارانه مستقیم برای برخی از گروهها كه دارای درآمد حداقلی و زیر خط فقر هستند فراهم آید.
متاسفانه خط فقر از متوسط ضریب این قشر از جامعه بالاتر است و این قشر جامعه عمدتا در زیر خط فقر هستند و میزان هزینههای پرداختی كه این اقشار از جامعه برای تامین مخارج خود در سال گذشته میپرداختند در حدود یك میلیون و 820هزار تومان برای یك خانواده چهار نفره بود كه قطعا این میزان در سال جاری و با تورم موجود افزایش داشته است.
این در حالی است كه این میزان، از متوسط درآمد این خانوارها بسیار بالاتر است. دولت و وزارت رفاه، كار و امور اجتماعی باید شرایط مناسب را برای رفاه نسبی جامعه از طریق پرداخت یارانه، بن و سبد كالایی فراهم كند. در سالهای اخیر در حوزه حقوقی كه كارمندان یا كارگران دریافت میكنند بحث یكسان سازی مطرح شده است.
این در حالی است كه ما اكنون در شرایطی قرار داریم كه برخی كارمندان و یا كارگران به رغم كار بیشتر حقوق كمتری میگیرند. در مورد حقوق و مزایایی كه شهروندان دریافت میكنند باید كار بیشتر و بهتر ملاك قرار گیرد. باید به این سمت حركت كرد كه هر كس كاری با كیفیتتر انجام میدهد، حقوق و مزایای بیشتری داشته باشد. اگر ملاك و معیار را براساس كارآمدی و بهره وری و توانایی و ابتكار و خلاقیت قرار دهیم این موضوع به عدالت و شیوههای تولید و شیوههای توسعه و پیشرفت بیشتر كمك میكند.
اگر قرار باشد كمكهایی در این زمینه انجام شود راههای دیگری وجود دارد كه افراد را از حداقلهای مورد نیاز بی نیاز كند. پرداخت یكسان حقوق و درآمد و تقسیم مساوی امتیازات بین افراد از لحاظ كارآمدی مورد انتقاد است و قابل قبول نیست. چنین كاری در واقع زیر سوال بردن شایسته سالاری است. همانطور كه عنوان شد از طرفی باید به سمتی حركت كرد كه حداقلهای افراد تامین شود و پس از آن باید به این صورت عمل كنیم كه به كار بیشتر و با كیفیتتر بهای بیشتری بدهیم.
* اقتصاددان و استاد دانشگاه