|
کد خبر
۶۲۳۹۷
کپی شد
◄ خرید با کیفیت " حق " مردم است؛ مشتری مداری، " وظیفه " تولیدکنندگان
تین نیوز | با توجه به اصول بازارهای اقتصادی و انحصار، خودروسازان از این توان برخوردار هستند تا از مکانیسم عرضه قطره چکانی استفاده کرده و علیرغم وجود محصول در انبار، از عرضه آن و کاهش قیمت جلوگیری نمایند. اما علیرغم محدودیتهای مصرفکننده در انتخاب، آنان را باید دارای حق "تحریم" خودروهای صفر فاقد کیفیت داخلی دانست.
خودروهای تولید داخل با قیمتهای موجود به هیچ وجه قدرت رقابت با خودروسازان جهان در هیچ یک از سطوح صرف نظر از "دامپینگ" را نداشته و ناگزیر از فروش محصولات خود در بازار داخل هستند. بنابراین ایرانیان تنها خریداران خودور ایرانی به شمار میروند اما از آنجا که این مصرف کنندگان از قدرت اجرایی متمرکزی برخوردار نیستند ناگزیر با شرایط خودرو سازان همسو شده و در سال های گذشته با آن کنار آمده بودند.
اما چه شده که نهادهای قدرتمند حمایت از حقوق مصرف کننده که نام حمایت از مصرف کنندگان را یدک می کشند در سکوت کامل نظاره گر این شرایط و بعضا اجحاف در حق مردم هستند دلیلی است که کماکان حلقه مفقوده پیوند مسئولان با مصرف کننده است. اما با پیشرفت شبکههای اجتماعی، اکنون این امکان را برای مصرفکنندگان فراهم شده تا با تشکیل اجتماع مجازی و کمپین "تحریم خودرو صفر داخلی" در برابر قدرت انحصاری خودروسازان، خودی نشان داده و عموما به نوعی تحریم دامن بزنند.
دولتمردان و خودروسازان باید بر این نکته توجه ویژه اعمال کنند که این مردم نجیب و دوست داشتنی که در طول تاریخ همواره به دفاع از کیان مملکت خویش شهره عالم بوده اند چه بر سرشان آمده که به ناگاه در برابر این چنین جفای پایداری قد "علم" کرده و اقدام به تحریم خرید خودرو داخلی کرده اند. آنهم در شرایطی که 12 سال تحریم ظالمانه را تاب آورده اند.
واژه تحریم در کشور ما کلمه ناشناخته ای نیست، اگرچه دیگر میرزای شیرازی نیست تا با سردمداری خود مردم را به تحریم دعوت کند اما باید دانست این مردم حافظه تاریخی بسیار خوبی دارند و در مواقع لزوم به آن رجوع می کنند. این در حالی است که صاحبان قدرت و دولتمردان بجای آرام سازی فضای موجود نسبت به تهدید مردم اقدام کرده و آنان را یا ضد انقلاب دانسته و یا از عدم کاهش قیمت خودرو آنان را می ترسانند.
سخنان اخیر وزیر صنعت، معدن و تجارت که خودداری کنندگان از خرید خودرو را به نوعی معاند با نظام دانسته و بود و تهدید مدیر عامل یکی از خودرو سازان در عدم کاهش قیمت خودرو از سویی، با واکنش مردم در شبکه های مجازی و از سوی دیگر با عکس العمل رئیس جمهور روبرو شد. روحانی با دادن تذکر به وزیر صنعت بار دیگر نشان داد که هنوز مردم نزد دولت جایگاه تعیین کننده ای دارند.
وزیر صنعت، معدن و تجارت در نشستی که اخیر در حضور اصحاب رسانه برگزار شده بود، گفته: این کمپین ایجاد شده، جنگ رودر روی مخالفین با صنعت خودروسازی ایران است این در حالی است متاسفانه عکس العمل مناسبی در این مدت با این مساله صورت نگرفته است. وزیر صنعت پیش از این اظهارات باید به این نکته می اندیشید که آیا پس از تصدی وزارت در این بخش، اقدامی به منظور کسب رضایت مصرف کننده خودرو داخلی صورت داده یاخیر؟
باید دانست، صنعت خودروسازی جزو صنایع "سرمایهبر" بوده و نسبت نیروی کار به سرمایه در آن بسیار اندک است. اگر نگاهی به آمار اشتغال در صنعت خودرو سازی بیاندازیم خواهیم دید که بر اساس گزارش انجمن خودروسازان ایران، میزان اشتغال مستقیم این صنعت از 146 هزار نفر در سال 84 به 159 هزار نفر در سال 95 رسیده است. لذا ایجاد تشویش نزد افکار عمومی در افزایش بیکاری نزد مردمی که بر اساس منویات رهبر خود در جهت رعایت اهداف اقتصاد مقاومتی گام برداشته اند، کار ساز نیست. بنابراین باید بر این نکته تاکید داشت که ایجاد اشغال نباید به عنوان اهرم فشار برای سرپوش گذاشتن بر ناکارآمدیهای شرکتهای خودروسازی باشد.
باید اذعان داشت علیرغم هزینه و فشارهایی که صنعت خودروسازی در طول 12 سال تحریم، بر اقتصاد کشور در سایه حمایت مصرف کنندگان داخلی تحمیل کرد اما، هیچ یک از مردم ایران شکست این صنعت و زمین خوردن خودروسازان ملی را طلب نمی کنند. این صنعت نماد تولید ملی بوده و ثمره تلاشها و استراتژیهای مختلفی است که طی دهههای گذشته برای صنعتی شدن اتخاذ وعملیاتی شده است.
مصرفکننده، تولیدکننده و دولت، سه ضلع از اضلاع مثلثی هستند که بقای یکی بسته به ادامه حیات دیگری است که میتوانند در سال همدلی و همزبانی دولت و ملت زمینه ساز موفقیت تولید ملی باشند. ناگفته نماند خودرو سازان داخلی نیز در شرایط سخت تحریم، به حق توانستند هر چند با کیفیت بعضا اندک نیاز مصرف کنندگان داخلی را تا حدی مرتفع سازند.
یکی از سیاستهایی که در این مرحله میتواند هم برای صنعت، هم برای دولت و هم برای مصرف کننده مفید فایده باشد، ترغیب شرکتهای خارجی به حضور و سرمایهگذاری مستقیم در ایران است. خودروسازان با توجه به قدرت انحصاری خود در عرصه اقتصاد و سیاست، در طول سالهای گذشته سعی داشتهاند تا ورود شرکتهای خارجی و محصولات آنها، از مجرای شرکتهای داخلی انجام گیرد تا به نوعی تامین کننده منافع آنان نیز باشد.