قرار است شاگرد اول منطقه شویم
وبلاگ تین نیوز | سیاستهای كلی برنامه ششم كه به تایید رهبر معظم انقلاب رسیده، بر پایه محورهای سهگانه «اقتصاد مقاومتی»، «پیشتازی در عرصه علم و فناوری» و «تعالی و مقاومسازی فرهنگی» و با در نظر گرفتن واقعیتهای موجود در صحنه داخلی و خارجی تنظیم شده است.
هر چند سیاستهای برنامه ششم در همه حوزهها تدوین خواهد شد و بهطور كلی شرط موفقیت سیاستهای كلی و برنامههای توسعهای نگاه همهجانبه و چند بعدی است اما به دلیل شرایط اقتصادی ویژهای كه در سالهای اخیر در آن قرار داشتهایم، بعد اقتصادی آن تا حدی مهمتر به نظر میرسد.
مهدی پازوكی اقتصاددان در این باره میگوید: «ایران با توجه به ظرفیتهای بالقوه به ویژه در زمینه نیروی انسانی و ارتباط با جهان غرب میتواند به رشد اقتصادی بالایی برسد. »
رسیدن به رشد هشت درصدی از جمله چشماندازهایی است كه در برنامه ششم توسعه مورد تاكید قرار گرفته است. چه راهكارهایی برای تحقق نرخ رشد هشت درصدی در برنامه ششم توسعه وجود دارد؟
در شرایط فعلی چهار سال از برنامه پنجم میگذرد و در سال آخر از برنامه پنجم قرار داریم. در چهار سال گذشته متوسط نرخ رشد اقتصادی ایران منهای یك درصد منفی بود. این در حالی است كه در سیاستهای كلی برنامه چهارم و پنجم قرار بوده كه این متوسط رشد هشت درصد باشد كه متوسط آن زیر سه درصد بوده است. این نشان میدهد كه این رشد هشت درصدی در برنامه ششم در شرایط فعلی اقتصادی ایران امكان پذیر
نیست. برای اینكه این نرخ رشد تحقق پیدا كند اقتصاد ما بعد از تفاهمی كه صورت گرفته و قرار است والفجر مقدماتی برای برنامه ششم باشد، نیاز دارد كه سیاست برد-برد اقتصادی با جهان خارج بهویژه جهان غرب را در پیش بگیرد. اگر ارتباطات اقتصادی با جهان غرب كه منظور از آن اتحادیه اروپا، ایالات متحده آمریكا، كانادا، استرالیا و ژاپن است، برقرار و زمینه برای سرمایهگذاری خارجی در ایران فراهم شود امكان رشد هشت درصدی وجود دارد اما اگر ما به اتكای خودمان میخواهیم به این رشد برسیم بعید است كه این اتفاق بیفتد و در شرایط فعلی رشد اقتصادی ایران از پنج درصد بیشتر نمیشود.
بنابراین اگر بخواهیم به نرخ رشد هشت درصدی برسیم، این ضرورت وجود دارد كه ابتدا سرمایهگذاری داخلی در ایران صورت بگیرد و به دنبال آن زمینه برای سرمایهگذاری خارجی به وجود بیاید.
در روزهایی كه از توافق هستهای ایران با كشورهای 1+5 میگذرد هیاتهای مختلف سیاسی، اقتصادی، بازرگانی و... به ایران آمدهاند. در همین مدت پیشنهاداتی برای سرمایهگذاری در ایران ارائه شده است. آیا اقتصاد ایران زمینههای رشد اقتصادی و ارتباط با سرمایهگذاران خارجی را دارد؟
اقتصاد ایران دو برتری را داراست؛ یكی اینكه ما دارای انرژی ارزان هستیم و دیگر اینكه نیروی كار تحصیلكرده و ارزان داریم. اینها دو برتری است كه خارجیان درباره ایران به آن پی بردهاند و ما باید كمك كنیم تا زمینه برای سرمایهگذاری خارجی در اقتصاد ایران صورت بگیرد و این
سرمایهگذاری خارجی میتواند كمك بسزایی در تحقق نرخ رشد اقتصادی هشت درصد داشته باشد. این به معنی این نیست كه ما قرار است زیر سلطه خارجیان برویم. قطعا مزیتهای نسبی كه در اقتصاد داریم به ما كمك خواهد كرد تا بتوانیم از سرمایهگذاریهای خارجی در اقتصاد ایران استفاده كنیم. مقامات سیاسی کشورمان باید بدانند كه اگر میخواهیم به نرخ رشد هشت درصد برسیم، به سیاست برد-برد اقتصادی با جهان خارج نیاز داریم. اگر در این زمینه با جهان غرب تعامل داشته باشیم میتواند برای اقتصاد ملی ایران راهگشا باشد و ضرورت دارد تا این سیاستها در برنامه ششم توسعه قرار بگیرد. با
توجه به ظرفیتهای بالقوه خوبی كه به ویژه از لحاظ نیروی انسانی در كشور داریم میتوانیم به رشد اقتصادی برسیم ولی اگر بخواهیم سیاستهای محدود اقتصادی را ادامه دهیم این سیاستها نمیتواند راهگشای مسائل اقتصادی ما باشد.
چه میزان از سیاستهای كلی برنامه ششم در راستای رشد و تحقق سند چشمانداز 20 ساله است؟
در برنامه 20 ساله قرار است كه ما شاگرد اول منطقه شویم. برای شاگرد اول شدنی كه 10 سال از آن در سیاستهای برنامه چهارم و پنجم گذشته است و در این برنامهها نیز قرار بود تا متوسط رشد اقتصادی ما هشت درصد باشد كه در حال حاضر در آخرین سال از برنامه پنجم زیر چهار درصد است، باید اندكی بدبین بود. بنابراین ضرورت دارد كه اگر میخواهیم به سرمایهگذاریهای خارجی برسیم این نكته را در نظر بگیریم كه سرمایهگذار خارجی جایی میرود كه برای آن سود داشته باشد و ما
میتوانیم این زمینه را به وجود آوریم. به عنوان مثال در كشورهای منطقه خلیج فارس شركتهای بزرگ آمریكایی در اقتصاد نفت و تكنولوژیهای بالا در حال معامله و همكاری هستند. در ایران هم میتواند این سرمایهگذاریها برای رسیدن به اهداف سند چشمانداز 20 ساله شكل بگیرد و اتفاق بیفتد كه متاسفانه نیمی از آن20سال گذشته است و فاصله ما را با كشورهای منطقه هر روز بیشتر كرده است.
فاصله ما با كشورهایی مانند آذربایجان، امارات متحده، تركیه به لحاظ شاخص نرخ رشد اقتصادی بیشتر شده است. یادمان باشد كه با شعار هیچ اتفاقی نمیافتد و ما به مكانیزمهای اجرایی و عملی نیاز داریم و با توجه به سطح دانش و امكانات بالقوه و منابع خدادادی، توان ما بالاتر است و این توان ایجاب میكند كه ما از تكنولوژی بالاتری استفاده كنیم و راهكار آن هم این است كه ما با جهان غرب معامله استراتژیك اقتصادی داشته باشیم. تحقق این امر به نفع ما و اقتصاد ماست تا همانطور كه در مذاكرات و توافق با غرب موفق شدیم بتوانیم با توجه به مزیتهای اقتصادی كشور از ارتباط اقتصادی با این
كشورها نیز سود ببریم.