| کد خبر ۶۰۵۹۰
کپی شد

◄ ادامه طغیان مدیریت به شیوه‌های قدیمی و غیرشفاف

◄ ادامه طغیان مدیریت به شیوه‌های قدیمی و غیرشفاف
|

وبلاگ تین نیوز، ایرج خدادای | همانند هر پدیده  دیگری در این دنیا، مدیریت هم دارای آفات و بیماری هایی است كه عملكرد مجموعه ها و سازمانها و شركتها را كاهش می دهد. عملكرد هر سازمان همانند موتوری است كه اگر دقیق تنظیم نباشد به شدت دچار كاهش راندمان می شود. این بیماری آنچنان بالا می گیرد كه حتی متوجه كاهش راندمان سازمان هم نمی شوند بلكه تصور می رود عملكرد خوب وجود دارد.

در حال حاضر مجموعه هایی وجود دارند كه با  یك نگاه و ارزیابی منصفانه از بیرون به این نتیجه می رسید كه مقدار ورودی و خروجی سازمان تطابق ندارد. اما از مدیران و رؤسای سازمان كه می پرسید چنان از عملكرد خود تعریف و تمجید می کنند كه شما فكر می كنید دیگر جای هیچ گونه بهینه سازی مدیریت وجود ندارد و همه چیز در حد ایده آل است!

البته معمولا در این سازمان ها از نواقص و ضعفها در حد یك كلیات حرف می زنند. در كنار تعریف و تمجیدهای خود عنوان می كنند كه دارای نواقص و ضعف هایی هم مانند هر سازمان دیگر می باشند. این حرفها معمولا در حد كلی گویی باقی می ماند و هیچ گاه واقعا ضعف تدبیر را قبول نمی كنند یا هدفمندانه  فقط سراغ ضعف های بسیار جزیی و قابل اغماض می روند.

در واقع كمتر كسی جرات و توان این را دارد كه ضعف ها را واقعا به كارشناسی و نقد بگذارد. برخی سازمانها هم كه جلسه های نقد و كارشناسی می گذارند معمولا همین جلسات نقد و كارشناسی را هم مهندسی می كنند كه خیلی حرف های اساسی زده نشود. اسمش این باشد كه خود را نقد می كنند ولی حرف ها همه یكی است و تعارض چندانی  ایجاد نمی كند که می توان آن را یك جور دلخوشی كاذب دانست.

یكی از ایرادات مهم ما همین است. اظهار كردن به ضعف ها و كلی گویی كردن در مورد آنها  تنها با یك هدف انجام می شود و آن اینست كه نمی توانند در همین حد نگویند. چرا كه تعبیر به مغرور بودن مدیران و عدم پذیرش ضعف ها می شود. بنابراین با این كلی گویی ها هم این اتهامات را از خود دفع می كنند و هم جامعه رامتقاعد می كنند. نتیجه این كه با این كلی گویی ها نه تنها دردی را درمان نمی كنند بلكه در نهایت ضعف ها هم پوشش داده می شود.

چرا بسیاری از مدیران دنبال بر طرف كردن ضعف ها نیستند؟ و چرا به یافتن درد و درمان كردن آن  نمی پردازند؟ بدیهی است كه یافت درد و ضعف و درمان و برطرف كردن آن مستلزم كار و انرژی زیادی است . وقت و دقت می خواهد. باید با تنبلی و تنبل ها كه مانع ایجاد می كنند تا تغییری ایجاد نشود مبارزه كرد. باید از آبرو و حیثیت مایه گذاشت و باید متحمل آزارهای زیاد شد. چند درصد از مدیران حاضرند این خطرات و رنج ها را  می پذیرند؟

برخی مدیران گنجشك را جای قناری نشان می دهند
وقتی كه می بینید برخی مدیران راه میفتند و در رسانه های از عملکرد خود می گویند  مطمئن شوید معنی این حركت صرفا این نیست كه كار خوبی انجام شده و می خواهد تبلیغ شود. معنی دیگرش هم می تواند این باشد كه كار متوسط و یا سطح پایینی انجام شده و شامل ضعف های زیادی است و با تبلیغ و مصاحبه و به و به چه گفتن به كار خود درصدد بزرگنمایی كار هستند. اگر كار كوچك و ضعیفی بزرگ جلوه داده شود و به و به چه دیگران تحریك شود دیگر كسی سراغ ضعف ها و نواقص نمی رود. به قول معروف بزرگمایی و هوچی گری رسانه ای  همان رنگ كردن گنجشك و فروختن به جای قناری است.

ما تا زمانی كه قناری را ندیده ایم اگر كسی گنجشك  هم نشان دهد و بگوید قناری است و از آن تعریف و تمجید كند باورمان می شود كه داریم قناری می بینیم.

متاسفانه بسیاری از مدیران سعی می كنند اطلاعات فنی و تكنیكی جامعه بالا نرود. در مصاحبه برخی مدیران با رسانه ها می بینیم كه چندان از كار خود بزرگنمایی می كنند كه انگار برای اولین بار این كار انجام شده است.

برخی رسانه ها هم بیشتر با هدف ایجاد ارتباط نزدیك تر با مدیران مورد مصاحبه (كه شاید این ارتباط بعدا به دردشان بخورد) سوالات را طوری مطرح می كنند که ارزش آن كار نه چندان با ارزش بالا برود. برخی هم در كار خود انصاف را فدای ایجاد ارتباطات و مصاحبه ها را جذاب تنظیم می کنند. حال آنكه محتوای كار انجام شده عمدتا به هیچ عنوان بالا نبوده و یا به هیچ وجه در قد و قواره لازم  نمی باشد. بسیاری همان كار را در شرایط بسیار سخت تر انجام داده و نتایج بیشتر هم گرفته بودند و هیچ گاه هم دم بر نمی آوردند و جار نمی زنند. عدم آگاهی جامعه با مدیریت های بهتر و  عدم مقایسه با وضعیت بهتر این استبنباط را در اذهان ایجاد می كند كه چه كار فوق العاده ای انجام شده است.

القای عادی كردن زمان و هزینه پروژه ها
متاسفانه این گونه بزرگنمایی و نشر كار اثر بسیار نامطلوبی در جامعه صنعتی می گذارد و آن اینست كه در ذهن جامعه صنعتی آن كار در همان قد و قواره ای كه انجام شده تبدیل به  یك ملاك و الگو  و رویه می شود.

مثالی كه در زیر به صورت كلی بیان می كنم در زمینه های بسیار زیادی مشاهده كرده ام از ساخت و سازهای سازه های دریایی تا انجام پرو‍ژه های نفت و گاز و حفاری و...

مثال: اگر انجام یك پروژه یا یك بخشی از پروژه  مثلا X ماه طول كشید بلافاصله چنان این كار تبلیغ و از این كه كار  در X ماه تمام شده سخن گفته می شود كه این تصور در ذهن همه ایجاد می شود كه در زمان خیلی خوبی تمام شده است.

بعد از آن دیگر انجام پروژه های مشابه و یا سهل تر از آن در مدت زمان X  ماه عادی تلقی می شود. حتی اگر چند ماه هم دیر شد مشكلی احساس نمی كنیم  ولی اگر چند ماه زودتر تمام شد باز هم فرصتی برای در بوق كرنا كردن ایجاد می شود كه پروژه چند ماه زودتر از مدت زمان عادی تمام شد.

این موضوع توقعات را در حد همان X  ماه اولیه نگه می دارد. چون این زمان برای ما عادی می شود. اذهان عمومی پذیرفته كه این كار در همین مدت X  تمام می شود و هیچگاه این توقع وجود ندارد كه آن كار در مدت زمان بسیار كمتر و با هزینه بسیار كمتر تمام شود چون معیار همان X  ماه است با چند ماه بالاتر یا پایین تر. این بدان معنای است که توقع جامعه صنعتی را در همان حد و حدود نگه داشته ایم.

حال اگر مدیرانی پیدا شوند كه ادعا كنند ما می توانیم این زمان را به شدت كاهش دهیم در نظر جامعه صنعتی غیر قابل باور است چون به جامعه صنعتی القا شده كه این پروژه در حد همان X  ماه  تمام می شود. بنابراین اگر افرادی پیدا شوند كه واقعا توان و فكر و تدبیر لازم برای انجام به موقع كار با صرف مدت زمان و هزینه های بسیار پایین را داشته باشند، این افراد هیچ گاه مجوز ورود به عرصه مدیریت را پیدا نمی كنند. چون ورود ایشان همانا و خراب شدن مدیران غوغاسالار همانا. پس چگونه این گونه مدیران، مدیریت های جدید را تحمل كنند؟ معلوم است كه تحمل نمی كنند.

لذا به نظر می رسد جامعه مدیریتی ما یك جامعه بازاری است. در هر یک از رشته های جامعه صنعتی یك توقع و ذهنیت ایجاد شده است که اگر آمده اید توقعات و ذهنیات دیگران را تغییر دهید به فكر مدیر شدن نباشید كه آزارها خواهید دید. اگر هم مدیر شدید و فكر و اندیشه نو خود را اجرا كردید و واقعا اثر گذاری كردید، بدانید نتیجه كار شما به نام دیگران خواهد بود. مدیران غوغاسالار می دانند چگونه  زحمات دیگران را به  نام خود ثبت نمایند. اگر تحمل این مسایل را ندارید، بفرمایید ولی اگر خوب می دانید كه این توقعات متداول شده چیست و چگونه این توقعات را تثبیت نمایید و چنین مدیرانی را سر پا نگه دارید به راحتی می توانید یك مدیر شوید و از شما استقبال هم می شود و حمایت هم می شوید.
 
نتیجه نوشتار بالا این است که عده ای از مدیران در حال القا و تنظیم حد پذیرش و توقعات و مطالبات توده های جامعه صنعتی هستند و سپس بر اساس آن شروع به مانور می كنند. وقتی توقعات پایین باشد آنان راحت تر مدیریت می كنند. مطالبه های سختی از آنان صورت نمی گیرد و آنان دچار چالش های سخت نمی شوند در جای خود محكمتر و راحت تر می نشینند.

آیا مدیریت ها واقعا اسلامی است؟
چه خوب است فضای سازمانها را باز و باز تر كنیم و مدیریت ها شفاف و شفاف تر بشود و گفتگوها و تبادل اندیشه ها صرفا لابی گری نباشد تا فقط عده ای از همفكران دور هم بنشینند و از افكار و عقاید مخالف خود دوری كنند و رسانه ها را هم به طور عمده در دست بگیرند.

هرچند كه جامعه ما اسلامی است و روال مدیریت جامعه ما در سایه اسلام رشد خوبی یافته اما هنوز با مدیریت مطلوب اسلامی فاصله ای بس عظیم موجود است. تصور نكنیم چون نظام و جامعه ما اسلامی است پس هركس در این جامعه مسئولیت مدیریتی دارد لابد حتما اسلامی و مدیریتش نیز اسلامی است. به هیچ وجه این گونه نیست.

متاسفانه گاهی اوقات همین تصور جامعه  كه مدیریت ها نیز اسلامی است باعث می شود كه تناقضات و تخلفات و ضعف های این گونه مدیریت ها نیز به اسم اسلام ثبت گردد. باید بپذیریم كه مدیران چهره های اسلامی از خود نشان می دهند ولی لزوما عملكردشان اسلامی نیست و این صرفا تصور ما است كه هركس در این جامعه مدیر شده و چهره و ظواهر اسلامی هم دارد پس اسلامی است. درحقیقت،  اگر فكر و هدف سود جویی باشد از هر راهی برای رسیدن به منافع شخصی می توان استفاده كرد و  دین و مذهب هم می تواند به راحتی به صورت ابزار كار این مدیریت ها مورد سو استفاده قرار گیرد.

واقعا نیاز است كه مطالبات را به دقت شناسایی كنیم. نه مطالبات سطح بالا و غیر واقعی داشته باشیم و نه مطالبات سطحی و اندك. هر دو این سطوح از مطالبات باعث حفظ منفعت گرایی برخی ها می شود. با افزایش سطح آگاهی و شناسایی دقیق مطالبات و توقعات، مدیریت ها بهتر می شود. مدیران بهتری انتخاب خواهیم كرد و حمایت ما به سمت مدیرانی با كارایی بالا و عملگرایی می رود نه به سمت مدیریت های هوچی گر.
 

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • رضا محمد علی بیگی پاسخ

    با سلام خدمت استاد گرانقدر آقای مهندس خدادادی امیدوارم مدیران تصمیم گیر کشور با خواندن یاداشت ارزشمند و دلسوزانه شما از خواب بیدار شوند و با استفاده از نظرات ارزشمند خبرگان دریایی کشور، اهداف و برنامه های خود را در راستای توسعه کشور بر اساس علم محور و انسان محور اصلاح و یا تدوین نمایند.