برندگان و بازندگان دوره وفور نفتی
وبلاگ تین نیوز، سید حمید حسینی | سازمان اپک اخیرا آمار ذخایر نفتی ایران و جهان را اعلام کرده است؛ بر اساس این گزارش ذخایر نفتی ایران در سال ۲۰۱۴ برابر با ۱۵۷ میلیارد بشکه و ذخایر نفتی کل جهان ۱۴۹۲ میلیارد بشکه است که ۱۲۰۰ میلیارد بشکه آن متعلق به کشورهای عضو اپک است.
نکته جالب برای من ثبات نسبی این آمار در ۲۰ سال گذشته است، سالهاست که رقم ذخایر نفت قابل استحصال ایران ۱۵۵ میلیارد بشکه اعلام میشود در حالیکه ما سالیانه حداقل یک میلیارد بشکه مصرف داخلی و صادرات داریم.
در سالهای طلایی نفت، کارشناسان از بحران نفتی آینده و افزایش قیمت آن به ۲۰۰ دلار صحبت می کردند ولی با جایگزین شدن انرژی های نو، کاهش مصرف سوخت های فسیلی و استخراج شل ایل این پیشبینیها عوض شد و اکنون همگان بحران آینده دنیا را آب می دانند نه نفت.
امیدوارم همانطور که دنیا موفق شد، معضل انرژی را برطرف کند، بتواند کمبود آب را که یک دغدغه اساسی برای جوامع شده مدیریت کند.
هفته گذشته اعلام شد یک جوان مخترع ایرانی ساکن سوئد موفق شده با ساخت یک دستگاه تصفیه همزمان آب، مصرف آب در حمام را از ۷۵ لیتر به ۵ لیتر کاهش دهد، قطعا عملیاتی شدن این نوع ایدهها می تواند مصرف آب روزانه هر ایرانی از ۱۷۵ لیتررا به صد لیتر کاهش دهد، قطعا با فرهنگ سازی و تغییر سبک زندگی و استفاده از تکنولوژی های جدید دنیا موفق خواهد شد بر این بحران غلبه کند و از جنگ های آینده دنیا بر سر آب جلوگیری کند.
مصاحبهای با روزنامه کسب و کار در رابطه با استراتژی توسعه کشور انجام داده بودم که در آن به ایده دکتر اردکانی مبنی بر تلفیق انرژی و معدن بطور مفصل اشاره کردم و در رابطه با همکاری وزارت نفت و بخش خصوصی نکاتی را بیان کردم، تیتری که توسط این روزنامه انتخاب شده بود مورد توجه کارشناسان و رسانه ها قرار کرفت.” تحریم ها گارد شرکت نفت را باز کرد”.این مصاحبه باعث شد تماس های زیادی از صدا و سیما و روزنامه ها داشته باشم و فعلا درگیر پاسخ گویی به آنان هستم و قرار است امشب در تلگرام “گروه نفتی” از ساعت ۱۰ تا ۱۱ با دوستان گفتگو کنم.
این روزها با توجه به انتخابات اتحادیه صادرکنندگان فرآورده های نفتی که در تاریخ دوشنبه ۲۲ تیر ماه برگزار شود درگیر هماهنگی ولابی جهت حضور اعضا در انتخابات هستم، دوستان زیادی نیز همکاری کردهاند که جا دارد از آنان تشکر کنیم.
فضا مجازی امروزه بخشی از زندگی ما شده و گاهی مدت زمانی که در دنیای مجازی هستیم برابری می کنند با دنیای واقعی، وایبر و تانگو در حال انقراض هستند و همه حرفهای ها به فضای “تلگرام” کوچ کرده اند و رقابت بین ادمین ها به شدت جریان دارد. در ۵ گروه انرژی و چند گروه اتاقی و رسانه ای عضو هستم و بعضا تا سحر مطلب رد وبدل می شود، از تعداد پیام های دریافتی سرسام گرفته ام و اعتقاد دارم اگر یک هماهنگی در این رابطه صورت نگیرد به زودی شاهد بی رونق شدن تلگرام خواهیم بود.
در هفته گذشته سومین جلسه هیات نمایندگاه اتاق تهران نیز برگزار شد و گزارشی توسط دبیر کل محترم اتاق تهران در رابطه با اقتصاد کلان و رشد نقدینگی ارائه شده که برایم جالب بود، وی رشد نقدینگی کشور در سال ۹۳ را ده درصد اعلام کرده، اما آماری که از سایر مراجع دیدم حاکی از رشد نقدینگی۲۲ درصد داشت که با آمار فوق الاشاره مغایرت دارد، اگر واقعا رشد نقدینگی در سال ۹۳ حدود ۱۰ درصد بوده است پس چرا نقدینگی ۳۰۰ هزار میلیارد تومان رشد کرده و به ۸۰۰ میلیارد تومان رسیده است؟
چهارشنبه علی رغم تعطیلی مجبور شدم در دو جلسه کاری شرکت کنم و برای افطار به لواسان رفتم و ساعاتی از هوای آلوده تهران دور شده و نشست صمیمی با دوستان قدیمی داشتم.
من یک همشهری دارم (احسان سلطانی) که فی سبیل الله کار مطالعاتی و پژوهشی انجام می دهد و چون تحقیقاتش سفارشی نیست ارزشمند و علمی است و تلاش کرده که از این طریق در توسعه اقتصادی کشور موثر باشد. ایشان صنعت کشور را دوره “وفور نفتی” بین ۷۸ تا ۹۰ مورد مطالعه قرار داده و به نتایج جالبی به شرح زیر رسیده است:
- رشد تولیدات صنعتی در این دوره ۵٫۵۷ برابر افزایش بهای کالاهای وارداتی: ۱٫۹ برابر
- ارزش افزوده بخش صنعت: ۵٫۵۴ برابر رشد نقدینگی : ۱۸٫۲ برابر
- شاخص تورم : ۵٫۳ برابر رشد تولید ناخالص داخلی: ۱٫۸ برابر
- رشددستمزد نیروی کار: ۹٫۱ برابر رشد تولید ناخالص داخلی به قیمت های جاری ۱۳٫۲ برابر
ایشان برندگان صنعت در این دوره را صنایع غیر فلزی ( سیمان ) صنایع شیمیایی وبرق م یداند. سود برندگان این دوره را فلزات اساسی ، صنایع شیمیایی، نفتی، کانی غیر فلزی و کاغذی دانسته، رشد کنندگان این دوره را خودرو سازان می داند.
جالب است که بازندگان این دوره را کارگر برترین و قدیمی ترین صنایع کشور ” نساجی” و “صنایع چوبی” می داند.
بررسی ها نشان می دهد که صنایع فلزی، لاستیک و پلاستیک، مواد غذایی، کاغذ و چاپ نیز جزء” بازندگان صنعتی دوره وفور نفتی” هستند واغلب آنان جزء واحد ها کوچک و متوسط بخش خصوصی هستند.
دوستانم از اتریش تماس گرفتند و اصرار دارند با توجه به سفر هیات عالیرتبه از وزارت صنعت و نفت به اتریش (پس از عید فطر) من نیز در آنجا حضور یابم، که قول مساعد دادم زیرا برای نقشههای اجرایی پالایشگاه لازم است که نشستی با مدیران شرکت پورنر اتریش داشته باشم.
همزمان یک هیئت تجاری، صنعتی ونفتی از آلمان عازم ایران هستند و رسانه ها پیگیر اهداف این سفر هستند، به نقش پر رنگ شرکت های آلمانی در صنعت پتروشیمی کشور اشاره کرده و بانکهای آلمانی را از اصلی ترین تامین کنندگان منابع مالی پروژه های نفتی کشور دانستم .
در هفته ای که گذشت قیمت نفت روند نزولی داشت و با سقوط قیمت سهام وکالاها در چین بر شدت ان افزوده شد ومیزان ضرر وزیان بازار سرمایه چین را چند هزار میلیارد دلار براورد کرده اند. تحلیلگران عامل اصلی بحران را خروج سرمایه خارجی از کشور دانسته و اعتقاد دارند آمریکایی ها که بیش از سه هزار میلیارد دلار اوراق قرضه شان در اختیار چینی ها می باشد در نظر دارند با رساندن قیمت سهام به حداقل، اقدام به خرید سهام شرکت ها نموده و حضور خود را در این بازار مستحکم کنند.
این هفته فرصتی شدتا با سرکار خانم مستوفی که سرپرست تیم بانوان بازدید کننده از امریکا بود نشستی برگزار کرده و ارزیابی از سفر هیات داشته باشیم، با توجه به گفتگوهای صورت گرفته با اتاق فدرال امریکا وموسسه ای لرنینگ به نظر می رسد با وزارت خارجه و اتاق هماهنگ شود تا هیئتی از آمریکا به ایران دعوت تا با اقتصاد و بازار ایران آشنا شوند زیرا آمریکایی ها هیچ شناختی از ایران و بازار ما ندارند و مدیران شرکتهای قدیمی آمریکایی که سابقه کار با ایران را داشتهاند در این سی سال بازنشسته شدهاند و یا فوت کرده اند و لذا در پسا تحریم دعوت از آنان اهمیتی بیش از سفر هیات تجاری
از ایران دارد.