پیمانهای پولی بدون تعارض سیاسی
وبلاگ تین نیوز، هادی حقشناس | پیمانهای پولیای که در جهان وجود دارد در حوزه یورو است و اتحادیه اروپا شامل 25 کشور میشود، ولی تنها در 10 کشور است که پول یورو به عنوان پول واحد بیشتر رواج دارد. جز این هیچ پول واحدی ما به این شکل نداریم. حتی کشورهای حوزه خلیجفارس یا شورای همکاری خلیجفارس به دنبال یک پول واحد هستند که سالهاست موفق نشدهاند.
در حوزه آمریکای لاتین، آمریکا آفریقا و آسیای جنوب شرقی ما پول واحد نداریم. اما مزایا و معایب پول واحد چیست؟ امروز مشکلی به نام یونان در حوزه یورو داریم که این باعث شده یک بحران برای یورو به وجود آید و اگر کشورهایی مانند فرانسه و آلمان نبودند. کشورهایی شبیه یونان خیلی سریعتر به بحران میرسیدند و از یورو خارج میشدند. لذا رواج پول واحد در برخی از کشورها باید متناسب با تولید ناخالص ملی همگام توسعه یافتگی آنها باشد. اگر معادلات اقتصادی آنها کوچک یا سطح توسعهیافتگی نامتوازن باشد، این مشکلی که امروز در اتحادیه اروپا هست میتواند در جاهای دیگری هم اتفاق
بیفتد. اتحادیه پولی بیشتر در جایی شکل میگیرد که کشورهای آن با هم تعارض سیاسی نداشته باشند، اگر با هم تعارض سیاسی نداشته باشند.
ماندگاری این پیمانها بیشتر خواهد بود. به دیگر سخن اگر تضاد منافع سیاسی داشته باشند این پیمانهای پولی هم طبیعی است که ماندگاری نخواهد داشت. از طرف دیگر وقتی تحریم اتفاق میافتد فرقی نمی کند شما عضو کدام سازمان جهانی یا پیمان پولی هستید، آن اتحادهای قبلی دیگر معنی و مفهومی ندارد. همچنین همه پیمانهای سیاسی، مالی، پولی، فنی و غیره زمانی میتواند کارا و موثر باشد که مشکل سیاسی با دنیا نداشته باشیم. وقتی که مشکل سیاسی داشته باشیم این پیمانها نمیتواند کارآمدی همیشه را داشته باشد. کشورها مجاز هستند کالاهایی را که ارائه میدهند ما به ازای آن را
به شکل تهاتری یا به شکل نقدی دریافت کنند.
این از اختیارات هر کشوری در مبادلات تجاری است ولی ما باید این موضوع را در سطح جهانی ببینیم کدام واحد پولی بیشتر کارکرد دارد. بهعنوان مثال وقتی من بیشتر با اتحادیه اروپا بیشترین مبادلات تجاری را دارم طبیعی است که صادرات خودم را به همان ارز معامله کنم. بنابراین هرکشوری مجاز است با هر کشوری مبادلات تجاری داشته باشد. همچنین این منافع اقتصادی کشورهاست که تعیینکننده نوع پول در مبادلات جهانی هستند. عضویت ایران در سازمان تجارت جهانی «گات»یا «دبلیو –پی-او»یا هرگونه اتحادیه اقتصادی قطعا منجر به این میشود که از ظرفیتهای خالی بقیه کشورها
استفاده کنیم.
هرگونه عضویت در سازمانهای جهانی یا اتحادیهها میتواند به این منجر شود که ظرفیتهای اقتصادی کشور بیشتر مورد بهرهبرداری قرار گیرد و در کنار آن اقتصاد ایران هم از ظرفیت دیگر کشورها استفاده کند. به هر حال دنیا به یک دهکده جهانی تبدیل شده است و بالاجبار ما باید وارد بخشی از این اتحادیهها و سازمانهای تجارت شویم واین میتواند در بلند مدت به نفع اقتصاد ملی کشور شود.