تولید یا واردات ریل؛ مسئله این است
تین نیوز | مباحث مرتبط با ریل بیشتر به تولید ریل در کشور مربوط میشود و در این میان تولیدکنندگان ریل حرفهای زیادی برای گفتن دارند و به تبع از تمام حرکاتی که به نحوی کفه واردات ریل در کشور را سنگین کند، گلایهمندند و این درحالی است که در حال حاضر بخش زیادی از نیاز ما به ریل از طریق واردات تامین میشود.
با این حال، حتی اگر ریل جزو اقلام استراتژیک محسوب نکنیم، با توجه به امکاناتی که در حوزه فولاد کشور فراهم شده است، چنانچه بتوانیم به تولید ریل در کشور بپردازیم میتواند نتایج خوبی را برای بخش ریلی ما به دنبال داشته باشد. در طول دو دهه اخیر، شاهد مذاکراتی بین تولیدکنندگان و مصرفکنندگان داخلی ریل بودیم که حتی گاهی به امضای تفاهم نامه و قرارداد نیز رسیده اما در آخر کار به نتیجه نرسیده است. در این میان بهطور قطع مشکلاتی وجود دارد که میتوان به آن پرداخت.
شرکت توسعه زیرساختهای حمل و نقل و شرکت راه آهن، دو مشتری عمده ریل در ایران هستند. از دیگر سو سازندگان داخلی ریل نیز ظرفیتهای تولید ریل مانند تجهیزات، امکانات، نیروی انسانی و احتمالا توان مالی را دارند اما درباره اینکه چرا تاکنون از این قابلیتها استفاده نشده و نیازهای ریل ما از طریق واردات تامین شده است و اینکه چرا توان ریلسازی ایران بالفعل نمیشود، باید گفت که شاید بخش عمدهای از این مساله به میزان سفارش و همچنین تکنولوژی تولید ریل در ایران مربوط باشد.
به عبارتی باید میزان سفارش به اندازهای باشد که راهاندازی خطوط تولید ریل برای شرکتهای داخلی صرفه اقتصادی داشته باشد. به هر حال سالانه در کشور حدود 400 تا 500 کیلومتر ریل، برای احداث خطوط جدید و تعمیر خطوط موجود، مورد نیاز است. اما آیا این میزان ریل میتواند انگیزهای برای راهاندازی خطوط تولید باشد. این یکی از موضوعاتی است که میتواند تاثیرگذار باشد و باید به آن توجه کرد.
نکته دوم این است که آیا شرکتهای داخلی توان فنی تولید ریل با تکنولوژی روز دنیا را دارند و اگر توان فنی وجود دارد، با رعایت صرفه اقتصادی، آیا قادر به رقابت با انواع مشابه خارجی هستند. اگر توان فنی تولید ریل بر اساس استاندارها وجود ندارد باید شرایطی فراهم شود که شرکتهای داخلی با شرکتهای خارجی صاحب تکنولوژی تولید ریل رابطه برقرار کنند و از این طریق تکنولوژی و حتا سرمایه خارجی به کشور بیاورند.
در عمل وضعیت سفارش مشخص است و تفاوت جدی حداقل در کوتاه مدت نخواهد داشت. پس در وهله اول باید به توان تولیدکنندگان پرداخت که آیا توان تولید ریل مطابق با استانداردهای درخواستی را دارند، اگر توان وجود داشته باشد باید به این مبحث پرداخت که آیا میزان سفارش داخلی برای فعالیت این واحدها کافی است؟ در این میان باید اولدیت را به تامین ریل از داخل کشور داد و برای رسیدن به سطح استانداردی که بتوان از تولیدات شرکتهای ریلسازی استفاده کرد، تلاش کرد چرا که این بخش نیر بخشی از صنعت و تولید ما محسوب میشود و ارتقای آن به نفع اقتصاد کشور است.
* دبیر سابق انجمن صنفی شرکتهای حمل و نقل ریلی
اقای بابایی یکبار نوشته خودتان رابخوانید. ایا جز کلی گویی چیزی را مطرح کرده اید? اگر از موضوع اطلاع ندارید لازم نیست مطلب منتشر کنید. چرا از چالش های غیر منطقی که دو شرکت مزبور. همواره ایجاد کردند که تولید ریل در داخل شکل بگیرد صحبت نکردید?