راهکارهای ورود سرمایهگذاری خارجی به ایران
وبلاگ تین نیوز، سید حمید حسینی | جمعه شب در هنگام تسویه حساب هتلم در باکو از مدیر هتل در مورد تعداد تخت در آذربایجان سوال کردم او مدعی شد که بیش از ۵۳۰ هتل و ۳۵۰۰۰ تخت وجود دارد که بیش از ۳۰ تا از آنها پنچ ستاره است و اکنون دولت مشوق ساخت هتل های ارزان قیمت و متوسط است. برای یک کشور ۹ میلیون نفری این رقم قابل قبول است.
قرار بود آخر شب جمعه با پرواز آذربایجان به تهران باز گردم ولی به علت وزش باد و بارش باران در تهران پرواز با تقریباً دو ساعت تأخیر صورت گرفت و هنگام اذان صبح به خانه رسیدم.
امروز نهایتا با طرف آذری درباره پروژه نیمه تمام تجاری توافق کردیم و مقرر شد موارد توافق را طرف آذری تدوین و تا روز شنبه به کنسرسیوم ارسال کند، لذا حدود ظهر عازم کنسرسیوم پرشین انرژی شدم و حدود ساعت ۳ بعدازظهر توافقنامه ترجمه شده را دریافت و امضاء کردیم.
پس از آن نماینده یک موسسه علمی، فرهنگی که ۱۴ سال سابقه برگزاری همایشهای علمی و آموزشی بینالمللی را دارد دیدار داشتم. این موسسه یک همایش به منظور گسترش صادرات محصولات پتروشیمی ایران به بازار اروپا و جذب منابع مالی برای ۶۲ طرح نیمهتمام پتروشیمی طراحی کرده و حضور مسئولین انجمن پتروشیمی اروپا (EPCA) در تاریخ ۵ مردادماه در تهران قطعی است. این موسسه اصرار دارد که دبیر کلی همایش را بپذیرم و در برگزاری آن همکاری و مشارکت کنم. با توجه به اهمیتی که این قبیل همایشها میتواند داشته باشد، قول دادم که با همکاری اتحادیه اقدام کنم و لذا از دبیرکل اتحادیه
خواستم که در مورد این موسسه و انجمن پتروشیمی اروپا تحقیق و بررسی کند.
یکشنبه برایم روز بسیار پرکاری بود. پس از نماز صبح مسابقه والیبال ایران و امریکا را تماشا کردم. به نظرم تیم ما نسبت به سال گذشته پیشرفتی نداشته و بازیکن جدیدی نیز کشف نکرده است. بازیکنان از نظر روحی آماده بازی نیستند و بازی را با نتیجه سه بر یک واگذار کردیم. صبحانه را با یک تیم حقوقی –تجاری ترک خوردم. این گروه از نفوذ و اعتبار بالایی در ترکیه برخوردار است و به خرید و ترانزیت گاز، همکاری در زمینه معادن طلا، تأمین منابع مالی جهت خرید مدتدار اقلام ضروری کشور و سایر زمینهها علاقهمند است. جلسه تا ساعت ۵/۱۰ ادامه داشت و ادامه آن به دوشنبه صبح موکول شد. با
نماینده یک گروه دیگر ترک نیز در محل هتل استقلال ملااقات و درباره خرید و فروش فراوردههای نفتی مذاکره و تبادل نظرکردیم.
سپس عازم دفتر پالایشگاه شدم و برای خرید سهم سهامداران کوچک تصمیمگیری کرده و ناهار را با مدیر پروژه پالایشگاه خوردم.
ساعت ۱۴ در دفتر مرآت یک جلسه خوب و کارشناسی با یک مشاور حقوقی و تجاری اسکاتلندی داشتم. این شرکت درصدد جمعآوری اطلاعات و شناسایی بنگاههای توانمند ایران برای همکاری با شرکتهای اروپایی است و از من در رابطه با پیگیری چگونگی این فرایند درخواست مشاوره داشت.
از دیدگاه من ورود به موضوع سرمایهگذاری خارجی از سه نظر امکانپذیر است:
الف: مشاور خارجی مشتریانی داشته باشد که در صنایع خاص تخصص دارند و علاقهمند به سرمایهگذاری یا فروش کالا و خدمات در این رابطه با ایران هستند.
ب: مشاور خارجی با صندوقهای بازنشستگی و شرکتهای تأمین مالی رابطه دارد و این موسسات علاقهمندند سرمایه خود را در پروژههای سودآور ایران بهکارگیرند و آمادگی دارند در هر زمینهای ورود پیدا کنند.
ج: مشاور خارجی با شرکتهای معتبر بین المللی در ارتباط بوده وانان مایل هستند با بنگاههای توانمند ایران همکاری کنند و وظیفه مشاور شناسایی این شرکتها و معرفی طرفین به یکدیگر می باشد.
من هر سه نوع عملکرد را برای کشور ضروری و مفید میدانم و اعتقاد دارم در سفرهای فعلی هیاتهای تجاری خارجی که با هماهنگی اتاق صورت میگیرد به علت نبود این قبیل شرکتها بیاثر است و بعضاً ممکن است باعث دلسردی و سرخوردگی هیاتهای خارجی شود.
مدیران بنگاههای خارجی پس از ورود به ایران و آشنایی کلی با بازار ایران قادر نیستند اطلاعات موردنیاز خود را در مورد بازار و اقتصاد ایران جمعآوری کنند و ممکن است علیرغم علاقه و انگیزه وارد نشوند و لذا فعال شدن این قبیل شرکتهای مشاوره در خارج میتواند بسیار راهگشا باشد. ایشان را تشویق کردم و قول دادم که در هر سه زمینه فوق با ایشان همکاری نمایم. نهایتاً اطلاعاتی درباره اندازه بازار، تعرفهها، نیروی انسانی، زیرساختها، انرژی و موقعیت سوقالجیشی ایران ارائه دادم که برایش بسیار جالب بود.
پس از آن به دیدار سفیر جدید سنگال در ایران رفتم. وی را فردی خونگرم و علاقهمند به ایران دیدم که سالها در سازمان کنفرانس اسلامی فعالیت کرده و دو سال اخیر را در ابوظبی بوده است. در مورد بازار غرب آفریقا و سنگال صحبت کردیم. وی علاقهمند به همکاری با شرکت سایپا است. لذا با دوست خوبم آقای مهندس جمالی که اخیراً مدیرعامل سایپا شده است، تماس گرفتم و موضوع را به اطلاع ایشان رساندم.
در این ملاقات به سفر سال ۸۰ به همراه مهندس خاموشی به سنگال و غرب افریقا اشاره کردم که یک سفر نسبتا طولاتی بود و ما از سنگال، غنا، نیجریه و کامرون بازدید کردیم واین سفر مقدمه اشنایی من با اتاق و اقایان مهندس خاموشی، مهندس ظهیری واقایان ذاکر حسین، سیدیان، حبیبی، ابراهیمی و چند نفر از اعضاء هیات همراه شد و هنوز این دوستی پا برجاست. در این سفر وقتی در حال بازدید از بندر باتا بودیم با یک کشتی جمهوری اسلامی مواجه شدیم که در حال تخلیه محموله قیر بود و وقتی به مارک بشکه های قیر توجه کردم متوجه شدم که محموله متعلق به ماست و در آن سفر با یکی از شیعیان لبنان آشنا شدم و از آن
سال ایشان نماینده ماست و عملکرد خوبی در غرب آفریقا داشته است.
خاطرات زیادی از این سفر دارم ولی فراموش نمی کنم که در این سفر در جلسات طولانی که با اتاق های بازرگانی تشکیل می شد آقای خاموشی در میز هیات رییسه چرت می زد و این حرکت برای من جالب نبود و در صدد بودم که به نحوی به اقای خاموشی گوشزد کنم ولی برایم سخت بود و حجب و حیا اجازه نمی داد.
در سفر از غنا به کامرون در قسمت فرست کلاس هواپیما با آقای خاموشی همسفر شدم و ایشان مدعی شد که در پرواز خواب نمی رود و اذیت می شود، من به ایشان گفتم که ناراحت نباش زیرا من برای آن راه حل دارم، ایشان خوشحال شد و علاقمند به آگاهی از آن شد.
من که شیطنتم گل کرده بود دوستان را به فرست کلاس دعوت کردم و دور آقای خاموشی حلقه زدیم، وقتی ایشان علت را پرسید گفتم با توجه به اینکه شما در جلسه سریع خواب می روید لذا من دوستان را فراخواندم تا جلسه برگزار کنیم و شما بخوابید، این شوخی و طعنه من باعث شد که تا پایان سفر اقای خاموشی در هیچ جلسه ای نخوابد و این سفر یکی از خاطره انگیز ترین سفرهایم بود و به اعضاء خیلی خوش گذشت.