رقابت بین اتاق ها اجازه نمی دهد با یکدیگر همسو شوند
وبلاگ تین نیوز، سید حمید حسینی | با وجود شعارهای زیادی که در خصوص واگذاری امور به بخش خصوصی می شود اما واقعیت این است که دولت دوست دارد خودش تصمیم گیری و قانون گذاری کند و چنانچه این سه اتاق با هم همصدا و یک سو شوند قطعا می توانند در بسیاری امور مانع دولت و مجلس شوند و تاثیرگذاری بالایی خواهند داشت.بنابراین سازمان های دولتی چندان علاقه مند به همکاری و یک صدایی این بخش ها نیستند و بیشتر تمایل دارند تا تشکل ها به عنوان سازمان هایی فرمانبر در کنارشان حضور داشته باشند.
اتاق های بخش خصوصی به چشم رقیب به یکدیگر نگاه می کنند؛ اتاق بازرگانی در مجموع شاید ۳۰ هزار عضو فعال داشته باشد اما تعداد اعضای فعال اتاق اصناف میلیونی است.در واقع گستردگی اصناف بسیار بیشتر از اتاق بازرگانی است. اما از سوی دیگر شرکت های بزرگ و تاثیرگذار در صحنه بین المللی عضو اتاق بازرگانی هستند و نقش اشان پر رنگ تر از اتاق اصناف است.بنابراین رقابت غیر مشهود بین اتاق ها اجازه نمی دهد تا بهم نزدیک شوند.
بخش خصوصی باید سطح خواسته های خود از دولت را ارتقاء دهد و خود را به عنوان قوه چهارم در کنار سه قوه دیگر مطرح کند. متاسفانه بخش خصوصی همیشه خود را دست کم می گیرد اما جای خوشحالی دارد که مقام معظم رهبری در پیام نوروزی خود اشاره کردند که ملت کارفرما و دولت کارگزار است.این بدان معناست که چنانچه بخش خصوصی جایگاه خود را پیدا کند قطعا تاثیرگذاری بیشتری در اقتصاد کشور خواهد داشت.همچنین بخشی از مشکلات موجود به عملکرد اتاق ها بر می گردد.
تشکل ها می توانند ۴ کارکرد داشته باشند؛ کارکرد “سازمانی” که در آن تشکل ها، چارچوب و مقرراتی که دولت به آن ها تفویض کرده انجام می دهند. مانند این که اتاق بازرگانی کارت بازرگانی صادر می کند. دوم این که می توانند شبیه بنگاه ها شوند و شروع به کسب درآمد و ارائه سرویس به اعضایشان کنند.شکل دیگر تشکل ها این است که به یک باشگاه تبدیل شده و به کارهای غیر رسمی و خدمات رفاهی می پردازند.
بهترین کارکرد تشکل ها جنبش اجتماعی است، تشکل ها زمانی بهترین کارکرد را دارند که مرتبا با سازمان های دولتی در ارتباط بوده و پیگیر خواسته های اعضای خود و نیز تدوین و اصلاح قوانین باشند و در واقع به یک جنبش اجتماعی تبدیل شوند. که همان طور که گفتم معمولا خواستار این نوع تشکل نیستند.