دریافت عوارض از خودروها به نفع توسعه حملونقل عمومی
تین نیوز | اعضای شورای شهر تهران وقتی سهشنبه هفته قبل کلیات بودجه سال ۹۴شهر تهران را بررسی میکردند دائما یادآور میشدند که در حوزه حملونقل نمیشود روی کمکهای دولت حساب باز کرد.
رقمهای سنگین بدهیهای دولت به مردم شهر، طی سالهای اخیر، مدیریت شهری را در توسعه حملونقل با تنگناهایی روبهرو كرده است. این روزها در شهرهای توسعهیافته دنیا یكی از راهكارهای سوق دادن شهروندان به سمت وسایل نقلیه عمومی و توسعه این بخش، این است كه تا حد ممكن مدیریت سفرهای داخل شهری بهخود مردم واگذار شود. شهردار تهران هم طی سالهای اخیر بارها تأكید كرده كه شهروندانی كه از ناوگان حملونقل عمومی استفاده میكنند به قدر كسانی كه با خودروهای شخصی به خیابانها و بزرگراههای شهر میآیند از حقوقی برخوردارند. این یعنی همان سیستمی كه در
شهرهای توسعه یافته جهان پیاده میشود. بهطور مثال فردی كه میخواهد با خودروی شخصی گرانقیمت در شهر چرخ بزند میبایست هزینهای كه به شهر تحمیل میكند را پرداخت كند. البته كه این مبالغ دریافتی نیز باید در روندی كاملا شفاف، صرف توسعه حملونقل عمومی شود.
شهرداری تهران بر همین اساس و با هدف افزایش سرعت ترافیك، حفظ محیطزیست شهری، رونقبخشیدن به حملونقل عمومی و سرمایهگذاری در زیرساختهای حملونقل عمومی لایحهای را به شورای شهر برای اخذ عوارض به ازای هر تردد از برخی بزرگراهها و تونلها تقدیم كرد. این لایحه با نظر مثبت اعضای شورا هم مواجه شد. دولت نیز در لایحه بودجه 94این مورد را برای كلانشهرها درنظر گرفته بود اما مجلس شورای اسلامی چهارشنبه گذشته به حذف بند الحاقی مربوط به آن رأی داد. در این بند آمده است: «به شهرداری كلانشهرها (شهرهای بیش از یك میلیون نفر جمعیت) اجازه داده میشود با تصویب
شورای اسلامی شهر این شهرها، نسبت به وضع و اخذ عوارض از انواع خودروهای سواری و وانت كه محل تردد آنها و محل سكونت مالكان آنها در شهرهای مذكور قرار دارد و همچنین ماشینآلات و خودروهای سنگین و نیمهسنگین تولید داخل و وارداتی كه در محدوده شهرهای مذكور استقرار دارند را حسب شرایط آلودگی در این شهرها تا معادل 5درهزار (0/500) قیمت فروش كارخانه (تولید داخل) و 5درهزار (0/500) ارزش گمركی و حقوق ورودی اقدام و درآمد حاصله را در جهت ایجاد و توسعه خطوط قطار شهری و توسعه ناوگان حملونقل عمومی هزینه كنند .»
پیشنهاد حذف این بند از سوی كامران نماینده مردم اصفهان در مجلس مطرح شد. این نماینده مجلس دیروز در این رابطه حاضر به پاسخگویی نشد. نیره اخوان بیطرف، دیگر نماینده اصفهان در مجلس شورای اسلامی اما در رابطه با دلایل این حذف به همشهری گفت:ما بهعنوان نمایندگان مردم در مجلس تشخیص دادیم كه اضافه كردن چنین عوارضی میتواند شهروندان را تحت فشار قرار دهد. وی با اشاره به اینكه برای تأمین اعتبارات مورد نیاز راههای مختلف دیگری وجود دارد، افزود: بهعنوان مثال ما بهدنبال این هستیم تا در سال 94، سفرهای خارجی مسئولان دولتی تا 60درصد نسبت به سال قبل كاهش پیدا كند
و پسانداز حاصل از آن خرج شهر شود. این نماینده مجلس در پاسخ به این سؤال كه آیا مجلس مطالبات كلانشهرها از دولتها را پیگیری میكند یا نه نیز گفت كه راههای دیگری برای پول درآوردن هست. این در حالی است كه اعضای شورای شهر تهران ازجمله احمد دنیامالی، اقبال شاكری و محسن سرخو معتقدند سرمایهگذاریهایی كه در شهر مانند ساخت تونل، پل و بزرگراه میشود نباید از جیب مردمی كه از خودروی شخصی استفاده نمیكنند، تأمین شود.
خارجیها چقدر عوارض میپردازند؟
در بسیاری از كشورهای توسعهیافته ، برای تردد در بزرگراهها یا مناطقی از شهر عوارضی را درنظر میگیرند. در لندن رانندگانی كه میخواهند از خیابانهای غربی شهر بهخصوص محلههای مرفهنشین عبور كنند باید روزانه مبلغی حدود 11.50یورو بپردازند. آمار نشان میدهد در پی وضع این قانون اولا ترافیك نسبت به قبل 21درصد كاهش یافته و ثانیا بین سال 2003تا 2013، درآمدی 1.2میلیارد پوندی را در پی داشته است. در وین اتریش نیز مالكان خودرو باید سالانه عوارض 80یورویی را برای تردد در بزرگراههای شهر بپردازند. میزان عوارض در سنگاپور به نوع خودرو، میزان مصرف و آلایندگی
آن، مسافتی كه در محدوده ترافیكی طی میكند و نیز ساعت ورود به این محدوده بستگی دارد. در سندیگو نیز از سال 96به بعد یك باند از بزرگراههای درون شهری مشمول عوارض ترافیك شدند. خودرویی كه از این باند استفاده میكند، اگر تك سرنشین باشد بسته به میزان ترافیك و ساعت روز بین 50سنت تا 4دلار عوارض میپردازد. این عوارض برای سندیگو سالانه رقمی معادل 2میلیون دلار درآمد دارد كه صرف تجهیز و توسعه حملونقل عمومی میشود.