یارانه اقتصاد به سیاست
تین نیوز | یارانه اقتصاد به سیاست چه زمانی قطع خواهد شد؟ آیا در نظام سیاسی كشور این اجماع حاصل خواهد شد كه اقتصاد نیز همپای سیاست باید پیش رود و حتی در مواقعی به خاطر مصلحتهای ملی در اولویت قرار گیرد؟
اقتصاد ایران كه به دلیل وابستگیاش به نفت یكی از سیاسیترین اقتصادهای دنیا است، با كاهش درآمدهای نفتی وارد فاز جدیدی شده كه در صورت استمرار آن میتواند كشور را به سمتی هدایت كند كه از سایر منابع موجود برای تامین درآمدهایش بهره گرفته و مسیر جدیدی را بنیان گذارد. برای رسیدن به این هدف باید اجماعی میان سیاسیون و اقتصادیون شكل گیرد و آنها نقشه راه واحدی را برای دستیابی به توسعه سیاسی و اقتصادی در پیش گیرند.
حسن روحانی بالاترین مقام اجرایی جمهوری اسلامی نخستین سیاستمداری است كه پس از انقلاب از پرداخت یارانه اقتصاد به سیاست و در اولویت قرار نگرفتن مسائل اقتصادی انتقاد كرده و خواستار قطع این یارانه شده است. باشگاه اقتصاددانان در پرونده امروز خود این پرسش را مطرح كرده كه چگونه میتوان یارانه اقتصاد به سیاست را قطع كرد و الزامات آن چیست؟
آیا با توجه به ساختار سیاسی و اجتماعی ایران، اقتصاد میتواند راه خود را در پیش گیرد؟ در این رابطه چهار تن از اقتصاددانان و صاحبنظران با نگاههای متفاوتی به این پرسش پاسخ دادهاند.
موسی غنینژاد در یادداشتی به تاریخچه یارانه اقتصاد به سیاست پرداخته و خواستار اقدامات عملی و شجاعانه دولت در این باره شده است. غلامرضا سلامی، با ذكر مثالهایی از تفكیك خصومت و مصلحتهای ملی پیشنهاد كرده كه شعارهای تند سیاسی علیه دیگر كشورها كنار گذاشته شود و دیپلماسی در اختیار توسعه اقتصادی قرار گیرد.
جعفر خیرخواهان نیز نوسان قیمت نفت را یكی از عوامل تغییر موازنه بین سیاست و اقتصاد دانسته و از كاهش درآمدهای نفتی بهعنوان فرصتی برای سیاستگذاریهای بهتر اقتصادی یاد كرده است. جعفر قادری، یكی از اقتصاددانان مجلس كه عضو كمیسیون برنامه و بودجه نیز هست توسعه سیاسی و اقتصادی را بدون توجه به ساختار دینی كشور مجاز نمیداند و معتقد است كه سیاست و اقتصاد قابل تفكیك نیستند.