با یک بال غیرممکن است!
تین نیوز | روی كارآمدن دولت جدید درحالی صورت گرفت كه اكثریت مردم از وضعیت اقتصادی موجود ناراضی بودند وچشم به تغییر و امید به ثبات اوضاع داشتند. از سوی دیگر دولت نیز تمركز خود را بر روی مذاكرات هستهای قرار داد تا از قبل آن دیوار تحریمها فرو بریزد و اقتصاد كشور رونق پیدا كند. دراین مهم دستاوردهای قابل قبولی نیز به دست آمد كه میتوان به حفظ ثبات اقتصاد و رفع نگرانیهایی همچون نوسان بازار ارز و طلا اشاره كرد.
اما به نظر میرسد درمورد رونق اقتصاد و سامان دهی وضعیت تولید و صنعت كشور، كمی بیش از اندازه خود را معطوف به مذاكرات هستهای كرده و همه چیز را منوط به توافق و یا شكست گفتگوها با 1+5، میدانیم . مسلما این نگرش آسیبها و مخاطرات فراوانی برای اقتصاد كشور به همراه خواهد داشت. پیروزی و توافق درمذاكرات قطعاً فضایی روانی و آرامش بخش را برای اقتصاد كشور به همراه خواهد آورد كه میتوان از آن به عنوان تضمینی برای تحقق برنامهها و طرحهای اقتصادی برای آینده استفاده كرد.
ازسوی دیگراین مذاكرات میتواند پلی برای رفت و آمد فعالان اقتصادی در داخل و سرمایه گذاران خارجی باشد. كه البته این مهم نیز خود نیازمند اصلاح و بسترسازی مناسب در حیطه قوانین كار، بیمههای خارجی، تضمینهای بانكی و... میباشد كه هنوز به درستی آنها را آماده و فراهم نكردهایم، به طوری كه كار برای سرمایه گذاران داخلی نیز بسیار مشكل و مشقت بار است، چه برسد به سرمایگذاران خارجی!.
با این حال حل و فصل مذاكرات هستهای به عنوان یك بال پرواز برای اقتصاد كشور تلقی میشود كه وظیفه تسهیل و گسترش تعاملات، شناسایی و شناساندن موقعیتها و فرصتهای اقتصادی برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی را فراهم خواهد كرد.
اما بخش اصلی كار بر دوش مدیریت داخلی اقتصاد است. به عبارتی توافق و یا عدم توافق درمذاكرات هستهای به غیراز بار روانی آن(كه غیرقابل انكاراست)، دستاورد خاص و تغییر چشم گیری در وضعیت اقتصادی ما به وجود نخواهد آورد. درحال حاضر مشكلات اقتصادی ما درداخل كشور نهفته و ربطی به نشستهای 1+5 ندارد!.
ركود صنعت و تولید دركشور به سبب مدیریت نامناسب درطی چند سال گذشته، عدم اصلاح ساختار سرمایه گذاری و اشتغال زایی دركشور و فشاربیش ازحد بر تولیدكنندگان اقتصادی میباشد.
باید بحث توانمند سازی و بهبود کسب و کار در داخل جدی گرفته شود. متاسفانه به صراحت میتوان گفت بهبود فضای کسب و کار در کشور خیلی جدی گرفته نشده و برنامههای كارامدی هم برای آن ارائه نكردهایم. ساختار اداری و قوانین موجود، فضای مناسبی برای فعالان و سرمایه گذاران اقتصادی داخلی فراهم نكرده و انگیزه آنها برای تولید و اشتغال زایی تضعیف شده و این امر به انباشت و راكد ماندن سرمایه منجرخواهد شد.
اگرچه تا حدودی این شرایط درحال اصلاح و به روزرسانی است، ولی باید تلاش کرد و در راستای مدیریت کلان اقتصادی گام برداریم. با حفظ تعادل و مدیریت دو بال اقتصادی كشور یعنی بهبود تعاملات خارجی و مدیریت ساختاراقتصاد داخلی، می توان امیدوار بود كه اتفاقات مفیدی برای کشور بیفتد، درغیر این صورت تكیه و امید داشتن به پرواز با یك بال، هیچگاه مارا به منزل نخواهد رساند.