پرونده بابک زنجانی پرونده پیچیده، سیاسی و بزرگترین پرونده فساد کشور است
وبلاگ تین نیوز | فعال اقتصادی ایرانی در بخش پتروشیمی است. او عضو اتاق بازرگانی ایران و رییس کمیسیون اصل ۴۴ و محیط کسب و کار آن است. از بنیانگذاران اصلی اتحادیه صادرکنندگان فرآوردههای نفتی است و به مدت ۴ سال نیز ریاست این اتحادیه را داشت که تاکنون ۲ بار به عنوان اتحادیه نمونه کشور انتخاب شده، است و اعضای آن بیش از ۳۰ درصد صادرات غیرنفتی کشور را به خود اختصاص دادهاند.
"ناگفتههای پرونده بابك زنجانی" كه میگویند دیگر سیاسی شده تا آنچه تحت عنوان "بنزین در زمان میركاظمی مردم تنفس كردند" ما را برآن داشت تا با حمید حسینی به گفتوگو بنشینیم.
از فضایی كه مذاكرات ژنو پیش روی نفت قرار داد تا سعودیای كه حاضر شد بدهی بابك زنجانی را پرداخت كند گفت؛ از گلایههایی كه از بانك مركزی داشت؛ از سمی سخن گفت كه وزیر نفت احمدی نژاد وارد ریههای شهر و مردم كرد از پنهانكاریهای میركاظمی و دستور یك شبه اش برای توقف سوآپ تا تمایل به انحصار گرایی نفتیها كه حتی با عوض شدن دولت و وزیر باز هم ادامه دارد، از دغدغههایش هم گفت، گفت كه دیگر مردم و بازار کشش برگشت به شرایط قبل از مذاکرات را ندارند،
حمید حسینی امیدوارانه به مذاكرات با ژنو مینگرد امنیت و ثبات حال حاضر را ثمره توافقات میداند.
در ادامه گفتوگوی ایلنا را با این فعال اقتصادی میخوانید:
دادگاه اتحادیه اروپا طی حکمی اعلام کرد تصمیم سال ۲۰۱۲ شورای اروپا برای تحریم و انسداد دارایی های بانک مرکزی ایران باید لغو شود، این اقدام چه تاچه حد می تواند برای وصول مطالبات نفتی کشورمان تاثیر گذار باشد؟
آنچه پشت پرده می گوید این است که ما در آخرین مذاکرات در ژنو به بن بست خوردیم و دلیل آن شاهد امضای توافقنامه ای گنگ و مبهم با روس ها بود.
روسها از کارت ما استفاده كردند و نتیجه آن بی اعتمادی غرب و 5+1 به ما شد، اما در حال حاضر با اصلاحات و اطلاع رسانی تا حدی فضا عوض شده است.
اعلام شد که بخش خصوصی قرار است در زمینه مواد غذایی با روسها مذاكره كند و در زمینه صادرات و واردات و تهاتر وارد عمل شود.
تحریم های اخیر امریكا احتمالا عكس العمل غرب در قبال توافق ایران وروسیه بود و اعلام حکم اخیر دادگاه اروپا مبنی بر لغو تحریم بانك مركزی هم چراغ سبزی برای مذاکرات و سفر اخیر ظریف به نیویورک بود.
تحریم ها فقط مربوط به سوئیفت، بیمه ونفت نیست و هدفش انزوای لیران می باشد، مقام معظم رهبری سال 89 در جمع هیئت رئیسه اتاق بازرگانی تهران وایران فرمودند که غرب بدنبال این است كه ایران را کره شمالی ویا زیمباوه نماید و ارتباطمان را با دنیا قطع کند . ما نباید به نحوی عمل کنیم که از نظام بین الملل جدا شویم و اشتباهی را که در دوره احمدی نژاد انجام شد تکرار کنیم.
در دولت نهم و دهم ما از نظر روابط سیاسی به انزوا رفتیم اما از نظر اقتصادی در اقتصاد جهانی ادغام شدیم و تجارت خارجی كشور به شدت افزایش پیدا کرد ولی روابط سیاسی با دنیا محدود شد یعنی دچار پارادوکس شدیم در حالی که اگر به دنبال کاهش روابط سیاسی بودیم نباید روابط اقتصادی را به صورت گسترده با دنیا توسعه می دادیم.
در زمان آقای خاتمی در سال ٨٣ خاتمی واردات كشور حدود ٢٥ میلیارد دلار بودو در دوره احمدی نژاد به 75 میلیارد دلار رسید و 25 میلیارد دلار هم واردات غیررسمی داشتیم که جمعا 100 میلیارد دلار میشد و مجموع صادرات نفتی وغیرنفتی كشور حدود ١٥ میلیارد دلار و در کل 250 میلیارد دلار مبادله تجاری با دنیا داشتیم اما در مقابل در روابط سیاسی به انزوا رفتیم که مسئله ساز شد.
در هر حال اکنون آنچه مهم است لغو تحریم ها می باشد تا دوباره به جامعه بین الملل بازگردیم، با دنیا روابط دیپلماتیک داشته و محدودیت های بانكی ، بیمه ای و مالی برطرف شود در این صورت قطعا 20 تا 30 درصد از هزینه مبادله (نقل و انتقال پول و فروش کالا) کم خواهد شد.
چرا نفت را به امثال بابک زنجانی دادیم ؟ چون مشکل بانکی داشتیم و نفت ایرات تحریم بود نقل و انتقالات بانکی برای شركت نفت غیر ممكن بود.
در كشور تمام صنایع بزرگ را با فاینانس خارجی ساختیم و بودجه دولت معمولا برای ساخت راه، توسعه مخابرات وایجاد مركز درمانی و پرداخت حقوق کارمندان دولت شده و همه سرمایه گذاری ها با اعتبارات خارجی انجام شده و لذا اززمانی که با تحریم ها وضع شد این اعتبارات لغو شدو توسعه کشور به مشکل برخورد و نتوانستیم میادین نفتی و گازی، مجتمع هلی پتروشیمی و طرح های فولاد را گسترش دهیم و عملا فلج شدیم.
در حال حاضر اگر تحریم ها برداشته شود اقتصاد کشور با انبوهی از سرمایه خارجی مواجه خواهد شد كه قادر است بسیاری از مشكلات خصوصا بحران اشتغال را حل كند.
در مورد پرونده بابک زنجانی بفرمائید اینکه زمانی شما گفتید یک شخصی حاضر شده بدهی هایش را پرداخت کند ماجرا از چه قرار بود؟
پرونده بابک زنجانی پرونده پیچیده، سیاسی و بزرگترین پرونده فساد کشور است و باید همه تلاش كنند تا پول بیت المال به خزانه باز گردد، توقع اینكه این پرونده توسط یك بازپرس در قوه قضائیه به سرانجام برسد کار سختی است چون ابعاد پرونده گسترده است و ذینفعان زیادی دارد.
همه فکر و ذکر کشور این است که این پول به کشور برگردد ومن با وجود شكایت بابك زنجانی بر علیه خودم آماده بودم كمك کنم که اموال در خارج شناسایی وپول ان به کشور باز گردد ، لذا زمانی که یک مدیر شركت نفتی تماس گرفت که حاضر است بدهی را پرداخت کند پیگیری کرد، ایشان كتبا نوشت که حاضر است ضمانت نامه بانكی بدهد ومن این نامه را دارم \' شاید از دوستان ایشان بوده و در صدد بازگرداندن پول ها وبدهی وی می باشد من هم مصاحبه کردم که فردی پیدا شده که ادعا دارد پول را پرداخت می کند اما نمی خواهد معرفی شود، ریشه ایرانی دارد و به شیوخ عرب وصل است.
آ در این گیرودار فضا آنقدر شلوغ شد و دعواهای سیاسی بین جناح های شدت گرفت كه ان فرد پشیمان شد ومنهم دیگر موضوع را پیگیری نكردم .
بعد از روی كار آمدن دولت تدبیر و امید و توافقاتی كه در ژنو انجام شد گفته شد كه غولهای نفتی به كشور بازخواهند گشت اما با وجودی كه عرب ها بخشی از سهام شركت هایی همچون شل و توتال را خریداری كرده امكان حضور شركت های بزرگ نفتی به كشور را چطور ارزیابی می كنید؟
توافقات ژنو خیلی مثبت بوده و آثار داخلی بسیار مثبتی هم داشته است به طوری كه اگر توافق نامه ژنو صورت نمی گرفت معلوم نبود وضعیت اقتصادی كشور به كجا می رسید ثبات و آرامش اقتصادی حال حاضر به خاطر كار درخشان تیم سیاست خارجی بود، دولت در مرحله اول رسیدن به توافق و كشیدن ترمز تحریم ها موفق بود ولی اینكه
نتوانستیم به جمع بندی برسیم مسئله است. از 2 تا 3 ماه قبل بحث هسته ای به سیاست خارجی كشور گره خورده و این كار مارا سخت كرده وگرنه مذاكرات با آزانس مثبت بوده ، نمی شود سیاست خارجی دوگانه داشت ، باید مسائل مان را با دنیا حل كنیم و تصمیم مان را بگیریم و وارد جامعه جهانی شویم و یا اینكه سیاست نگاه به شرق را بیش گرفته و خودمان را جدا كنیم اینكه دودل باشیم و تردید داشته باشیم ، چیزی حل نمیشود، بعضی اعتقاد دارند كه روحیه كاسبكارانه ایرانی ها نمی گذارد كه مشكلات حل و فصل شود وقتی به توافق نزدیك میشویم دجار شك میشویم كه نكند ضرر كرده باشیم و به نتیجه نمی رسیم ، البته كینه توزی
ودشمنی غرب هم در عدم توافق بسیار نقش دارد . اینكه انتظار داشته باشین شركت های بین المللی در شرایطی كه همچنان تحریم هستیم به ایران بیایند خوشبینی است در حالی كه نمی گذارند حتی كنفرانس بین المللی نفت را در لندن برگذار كنیم ، لذا ابتدا باید بسرعت مسئله مان را با دنیا حل كنیم زیرا دست ما زیر ساطور است نه آنها.
بازگشت شركت های بزرگ نفتی به كشور خوشبینی است اما ناامید هم نباید بود زیرا وقتی اوباما به عرب ها می گوید ایران دشمن شما نیست داعش دشمن شماست است و یا اینكه جان كری در سازمان ملل می گوید از ایران برای نابودی داعش كمك می گیریم نشانه خوبی است و این نشان می دهد كه تیم مذاكره كننده توانسته فضا را عوض كند و به فضای قبل از زمان مذاكره باز نمی گردیم ضمن اینكه باید سعی كنیم رویه را به سمت مثبت شدن پیش ببریم زیرا كشور توان و كشش اینكه دوباره به عقب برگرددندارد، در این چند ماهه توانستیم تا حدودی نفس بكشیم ، اماتشدید دوباره تحریم ها طاقت فرساست.
بخش خصوصی چقدر به پروژه های نفت وارد شده؟ آیا این امكان وجود داشته است؟
نفت خودش را در اقتصاد كشور كارفرمای بزرگ و جزیره ای مستقل می داند ودارای قوانین و مقررات خاص خود می باشد و ساختارش به گونه ای نیست كه كسی را بعنوان رقیب و همكار بپذیرد و می خواهد همه پیمانكارش باشند، وزارت نفت تنها وزارت خانه ای است كه در قانون اصل 44 اجازه پیدا كرده سیاستگذاری وتصدی گری كند و لذا تا وقتی این نگاه وجود داشته باشد و سیاست گذاری و تصدی گری در این وزارت خانه از هم جدا نشود بخش خصوصی در نفت جایگاهی نخواهد داشت ، معنی ندارد كه نفت هم در بخش بالادستی و اكتشاف حضور داشته
باشد و هم جایگاه داری كند و یا كار حمل و نقل و خرید و فروش را نیز عهده دار باشد.
حتی تا كنون نتوانسته اند شركت نفت را در قالب بورس بیاورند و نفتی ها بدنبال بورسی هستند كه خودشان راه بیندازند كسی غیر از خودشان را قبول ندارد و فقط بایدمهندس و نفتی باشی تا اجازه حرف زدن در مورد نفت را داشته باشی.
نفت وقتی نیاز داشته باشند از بخش خصوصی استفاده می كند اما به محض اینكه تحریم ها لغو شود دوباره همكاری با بخش خصوصی داخلی فراموش میشود و علاقه و اصراری برتوانمندسازی بخش خصوصی ندارد.
در حال حاضر 30 میلیون متر مكعب گاز در روز فلر می شود( میسوزد) در حالی كه طبق برنامه چهارم توسعه قرار بود كه این گاز ترش به بخش خصوصی داده شود و با یك سوم قیمت نیروگاه برق یا مجتمع پتروشیمی احداث كند اما هنوز بعد از سال ها قراردادی منعقد نشده ودر برنامه پنجم با نظر شركت نفت این ماده حذف شد.
زمانی كه صادرات قیر در انحصار شركت نفت بود سالی 10هزار تن صادرنمیكرد اما از سال 76 كه اجازه داده شد بخش خصوصی وارد شود ا كنون میزان صادرات به 2 میلیون تن رسیده است ،مورد دوم روغن پایه می باشد ودر زمانی كه صادرات روغن پایه در دست شرکت پالایش و پخش بود سالی 50 هزار تن صادرات نداشتیم اما اکنون 400 تا 600هزار تن روغن پایه صادر می کنیم. جرا نفت صادرات وواردات بقیه محصولاتش را به بخش خصوصی واگذار نمیكند؟؟
اخیرا دكتر مسعود نیلی مطالعه در مورد توسعه ایران انجام داده واعتقاد دارد كه اگر بخواهیم کشور توسعه پیدا کند بلید روی یك سری از موضوعات اجماع صورت گیرد، عدالت اجتماعی یكی از انان است، عدالت چیست؟ آیا کوپن است؟ دادن یارانه است؟ بهداشت رایگان و یا بیمه رایگان عدالت ؟ باید تکلیف را روشن کنیم. دوم ا نقش وجایگاه نفت در اقتصاد كشور چیست ؟. مولفه سوم سیاست خارجی ونحوه تعامل با دنیا می باشد ؟ مولفه چهارم نقش وجایگاه دولت در اقتصاد می باشد ؟ایا تصدی گری کند یا سیاست گذاری و نظارت؟ مولفه پنجم جایگاه و نقش بخش خصوصی می باشد؟ بخش خصوصی چقدر می توانند پول، درآمد و ثروت جمع
کند و ارتباطات خارجی داشته باشد ؟ لذا محورهای برنامه ششم باید موضوعاتی نظیرعدالت اجتماعی، دولت و اختیارات وجایگاه بخش خصوصی باشد؟ مقررات زدایی وپالایش قوانین فعلی نیز باید مد نظر قرار گیرد ، بایددنبال قانون جدید نرویم لذا اگر برنامه ششم را روی این 4 محور استوار کنیم می توانیم به اهداف سند چشم انداز دست یافته و قبله نمایی برای توسعه کشور داشته باشیم.
آیا از سرمایه گذاران داخلی در صنعت پتروشیمی استفاده شده است؟
بعد از سیاستهای اقتصاد مقاومتی وزارت نفت برای اینکه نشان دهد که با این سیاستها همراهی می کند هشت طرح را اعلام کرد که البته استقبال هم خوب بود اما آنچه مهم است اینکه شرکت نفت می خواهد همه چیز را تحت کنترل خودش داشته باشد و هنوز نتیجه نهایی این واگذاری را اعلام نکرده است و اعلام کرده که خوراک ، برق وزمین را در اختیار سرمایه گذاران میگذارد و لذا مشخص است که می خواهد خودش کارفرما باشد .
اجبار کردن پتروشیمی ها به تولید بنزین چه پیامدها و ضررهایی داشت؟
در آن زمان ظرفیت تولید پتروشیمی ها کاهش پیدا کرد زیرا بخشی از ظرفیت تولیدی و صادراتی خود را به تولید بنزین تخصیص دادند به لحاظ سودآوری لطمه ای نخوردند اما مشکل این جا بود که چیزی تولید می کردند که غیر استاندارد وخطرناك بود و در مراحل اولیه تولید بنزن ان ١٥ درصد بود در حالیكه حد مجاز ان یك بودداشت در در همین زمان من مصاحبه ای با روزنامه شرق داشتم و اعلام کردم که بنزین تولیدی پتروشیمی ها غیر استاندارد بوده و محیط زیست را آلوده کرده و برای جامعه خطرناک است مسئولان وقت آن زمان (آقای میر
کاظمی) هر روز تبلیغ می کردند که ما شاهکار کرده ایم و در زمینه تولید بنزین خودکفا شده ایم با انتشار این مصاحبه علیه من دردادگاه انقلاب به جرم تشویش اذهان عمومی شكایت كردند !!
فکر می کنید تا دو سال آینده به قیمت واقعی بنزین می رسیم ؟
در حال حاضر قیمت بنزین در مدیترانه حدود 900 دلار و در خلیج فارس 930 تا 940 دلار است وبا کسری بودجه ای که دولت دارد یا باید نرخ ارز را سال به سال بالا ببرد یا از یارانه ها کم کند یافضای كسب وكار را مساعد كند واقتصاد را رونق دهد تا از طریق مالیات کسب در آمد کند و فعالان اقتصادی و مردم را شریک خود بدانند نه رقیب اما اگر بخواهد همین رویه را ادامه دهد باید سالانه قیمت حاملهای انرژی را افزایش دهد.
وضعیت میادین مشترک را چگونه می بینید؟ با وجود تحریمها وهمچنین وعده هایی که در زمینه توسعه این میادین داده شده این امر تحقق پیدا خواهد کرد؟
قطر همه فازهای میادین مشترک را توسعه داده و فازهای اولیه را به صورت 50 ـ 50 با شرکتهایی مانند توتال و شل شریک بوده و اخیرا سهم خارجی ها را به 30 درصد كاهش داده وشرکتهای بزرگ همکاری با قطر را به همکاری با ما ترجیح می دهند در حال حاضر از تمامی میادین نفتی قطر ا طلاعاتكاملی وجود دارداما از پارس شمالی اطلاعاتی دردست نیست و طبق آنچه اطلاعات بانک جهانی انتشار داده قطر 4 تا 6 فاز بیشتر از ما تولیدمی کند ما درعسلویه 300 میلیون
مترمکعب تولید گاز داریم ولی قطر 450 میلیون متر مکعب در روز تولید دارد و اگر ما بتوانیم شش فاز دیگر را به بهره برداری برسانیم معادل قطر خواهیم شد و عقب نمی مانیم ضمن اینکه قطر هیچ پروژه جدیدی تعریف نکرده است ودنبال توسعه جدید نیست.
ما نمی توانیم به رقیب بگوییم چرا تولید می کنید چون او حق تولید دارد و توان این را دارد که میادین خود را توسعه داده و برداشت بیشتری داشته باشد مشکل از ماست که مسیری انتخاب کرده ایم که منابع و امکانات لازم را نداریم و همچنین حاضر نیستیم از سرمایه مردم استفاده کنیم.
سه سال است که قرار است اوراق صکوک نفتی را بفروشیم ولی این کار را نمی کنیم. حاضریم که نفت را قطر از میادین مشترک ببرد اما حاضر نیستیم نفت صد دلاری را با قیمت 80 دلار در اختیار مردم قرار دهیم می گوییم اگر فروش صکوک نفتی سود خوبی بدهد با نکها صدایشان در می آید و منابع از بانکها به سمت نفت می رود عراق 450هزار بشکه از آزادگان نفت برداشت می کند و ما فقط 50 هزار بشکه برداشت داریم حال آنکه مدیران حاضر نیستند منابع را در اختیار مردم قرار داده و اجازه ندهند منابع کشور غارت شود و به جای ا ینکه به سمت منابع مردم روی آوریم فقط دنبال نتیجه مذاکرات ژنو هستیم.
ارزیابی تان از راه اندازی دوباره سوآپ چیست؟
در راهکارهایی که برای خروج از رکود تورمی دیده شده ظرفیت تجاری کشور دیده نشده چون در ظرفیت تجاری ترانزیت و سوآپ مجدد لحاظ شده است با راه اندازی سوآپ اشتغال ایجاد شده و سرمایه گذاری جدید به وجود می آید در حال حاضر بسیاری از و احدها از عراق فرآورده وارد و بعد از فرآوری به افغانستان و ارمنستان صادر می کنند کار عاقلانه این است که از وضعیت سوآپ استفاده کنیم و خوشبختانه با مذاکراتی که بین گمرک و پالایش و پخش شده این کار در حال انجام است اکنون با کاری که گمرک و وزارت نفت کرده سوآپ ارزشی را پذیرفته اند و قرار شده که
قیمت گذاری را به جای شرکت نفت گمرک انجام دهد و وقتی سوآپ کننده بار را در شمال کشور می گیرد و در مرز عراق تحویل می دهد گمرک براساس قیمت روز تعیین می کند در حال حاضر برای تامین سوخت زمستانی مذاکره شده که از ترکمنستان گاز بگیریم حتی آمادگی داریم که در مرز خراسان تحویل بگیریم و همچنین سوآپ مازوت عملا در حال راه اندازی است سوآپ LPG فعال شده زیرا تولید داخلی مان افزایش یافته در مورد سوآپ نفت نیز وزارت خانه قول داده که به سرعت تصمیم گیری شود.
در حال حاضر به خاطر تعطیلی پالایشگاه بی جی در عراق کمبود شدید فرآورده در این کشور وجود دارد. این کشور شدیدا به گازوئیل وبنزین نیاز دارد اما با توجه به اینکه بنادر همکاری نمی کنند ما نمی توانیم از این فرصت استفاده کنیم تا صادر کنندگان و تجار ایرانی بتوانند از کشورهای حاشیه خلیج فارس واردات داشته و به بازار عراق بفرستند ضمن اینکه مخازن کشور ما برای صادرات است وچون فرآورده ای برای ترانزیت نساخته ایم در این زمینه مشکل داریم و بیشتر دوش ها خروجی بنادر است و ورودی به بنادر نداریم. ما باید بتوانیم بازار عراق و افغانستان را پوشش دهیم اما متاسفانه ادراه بنادر و کشتیرانی
همکاری نمی کنند درصورتی که اگر ترکیه در جایگاه ما بود سهم عمده ای از بازارعراق را گرفته بود اما سازمان های ما چابک نیستند و از فرصتها استفاده نمی کنند و حاضر نیستند از استاندارد ها و چهارچوبهایی که هست با توجه به شرایط موجود استفاده کرده و انعطاف نشان دهند که اگر این کار را انجام می دادند با توجه به بازار بزرگی که در زمینه بنزین و گازوئیل در عراق ایجادشده استفاده می کردند و در این راستا بسیاری از تجار فعال شده و گمرکات و بنادر نیز در آمد بیشتری کسب می کردند با این وجود دو ماه است که دولت دستورات لازم را صادر کرده اما سازمان بنادر و کشتیرانی هنوز همکاری نکرده
است.
در حال حاضر سوآپ گازوئیل به افغانستان شروع شده و به نظر می رسد در این زمینه دولت تجربه دولت سابق را دیده و سعی می کند فضا را باز کند اما هنوز ابهاماتی وجود دارد به طوری که سوآپی نفت خام مشخص نشده تکلیف سوآپ گاز روشن نشده در حالی که سواپ گاز می تواند بیزینس خوبی برای کشور باشد. دولت باید راه را باز کند و به بخش خصوصی اجازه خرید گاز را بدهد تا بخش خصوصی توانمند شود زمانی بخش خصوصی ترکیه از ما کوچکتر بود اما با حمایتهای دولت بزرگ شده است در کشور ما نیز باید چنین فضایی ایجاد شود زیرا ایران در بهترین نقطه استراتژیک دنیا قرار دارد باید از این ظرفیت در ترانزیت استفاده کند و
به عنوان کریدور شمال و جنوب مطرح شود همچنین ما باید در زمینه سوآپ برق فعال باشیم و به عنوان هاب انرژی مطرح شویم.
اگر روابط بین الملل را توسعه دهیم ظرفیت تجاری کشور میتواند برای کشور در آمد زایی کند اما ما برنامه ای برای استفاده از ظرفیت تجاری نداریم.
نظرتان راجع به بورس انرژی چیست؟ آیا درست بود که عمر آن فقط در حد 4 یا 5 باشد؟
قانون بورس این است که اگر برای قیمت داده شده خریداری وجود نداشته باشد باید در قیمت تجدید نظر گردد، بورس یک نهاد بین المللی است که چهارچوب های خاص خود را دارد اما ما یک بورس ایرانی درست كرده ایم ، قیمت را اعلام می کنیم اگر کسی خرید هم نکرد اشکال ندارد در حالی که هیچ جای دنیا اینگونه نیست باید اگر خرید نشد قیمتها پایین بیاید و رقابتی شود.
بورس ما بورس نیست ابزاری در دست دولت است، حاضریم LPG را در خط لوله گاز شهری بزنیم اما حاضر نیستیم آن را به قیمت واقعی در بورس بفروش برساند ؟
الان گاز مایع از عراق 100 دلار زیر قیمت ایران تحویل می شود و ما از ترس نهادهای نظارتی گاز LPG را وارد خط لوله می کنیم و مثل گاز شهری می فروشیم اما حاضر نیستیم با قیمت رقابتی در بورس عرضه کنیم ،تازمانی که این روند ادامه داشته باشد بورس راه نمی افتد روحیه نفت این نیست که بورس فعال شود فقط از فشار قانون و مقررات کالای خود را وارد بورس می کنند اما یک قیمتی اعلام می کند که کسی نمی خرد و بعد کالایش را از بورس خارج می کند و به سیستم خودش برمی گردد و می گوید کسی خرید نکرد.