تغییر کاربری اقتصادی مناطق آزاد به کاربری سیاسی
تین نیوز | مناطق آزاد تعاریف مشخص و قوانین خاص خود را دارد. تسهیل و سادهسازی در قوانین در کنار معافیتهای مالیاتی برای جذب سرمایهگذاران، از مهمترین ویژگیهای مناطق آزاد است تا این مناطق راه ورود و جذب سرمایههای خارجی به کشور باشد. اما موضوع اصلی این است که با گذشت بیش از دودهه از راهاندازی مناطق آزاد در ایران، هنوز مدیران این مناطق و مسوولان ما نه با تعریف این مناطق آشنا هستند و نه با قوانین خاص آن. این عدم شناخت را میتوان بهراحتی از برخوردهای دستگاههای اجرایی با این مناطق درک کرد. آنها با مناطق آزاد بهگونهای برخورد
میکنند که با سرزمین اصلی.
این در حالی است که باید مدیریتی واحد و قوانینی متفاوت بر این مناطق حاکم شود. در آن صورت است که این مناطق میتوانند بر اساس کارکرد اصلی خود فعالیت کنند. در یک مقایسه ساده میتوان وضعیت مناطق آزاد ایران و دوبی را با هم مقایسه کرد. دوبی هم تقریبا فعالیت در مناطق آزاد خود را همزمان با ما آغاز کرده است. اما وضعیت دوبی چگونه است و وضعیت ما به چه نحو است. در حال حاضر تمام برندهای معروف دنیا در دوبی تولید دارند یا قطعات مختلف را به دوبی صادر میکنند و آنجا قطعات سرهم شده و کالا را میسازند. نگاه درست به مناطق آزاد چه سرمایهای برای دوبی بههمراه داشته و برداشت
نادرست برای ما چه بههمراه آورده است. دوبی از نظر مناطق آزاد اقتصادی به جایگاهی در منطقه رسیده که جای رقابت و رشد را از دیگر کشورها گرفته است. اما ما کشوری هستیم با نقاط مرزی بسیار و نقاط اتصال بسیار زیاد با کشورهای منطقه و با داشتن مناطق آزاد بسیار باید جایگاه بهتری کسب میکردیم.
در بررسی مناطق آزاد ایران یک نکته را نباید فراموش کنیم و آن اینکه در هشتسال دولت نهم و دهم مناطق آزاد از فعالیتهای اقتصادی به فعالیتهای سیاسی تغییر کاربری دادند. مدیریت این مناطق به افراد و جریانهای خاص سپرده شد. چندین پرونده قطور از فسادهای اقتصادی در مناطق آزاد هنوز در جریان بررسی است. کانونهای خرید و تصاحب زمین در این مناطق فعال و مانع فعالیت صحیح این مناطق بود.