| کد خبر ۱۳۳۰۴
کپی شد

چرا برزیل می تواند؟

|

وبلاگ تین نیوز، سیدحمید حسینی | سفر دو هفته ای به برزیل آن هم در اوج مسابقات فوتبال شاید برای شناخت برزیل 8 میلیون کیلومترمربعی با 200 میلیون جمعیت و انسان‌هایی از نژادهای سیاه، سفید و سرخ و رشد خیره کننده اقتصادی در 15 سال گذشته کافی نباشد. ولی دانستن اینکه چه عاملی باعث شده تولید ناخالص داخلی (GDP) این کشور از رقم 645 میلیارد دلار در سال 2000 به 2254 میلیارد دلار در سال 2012 برسد، من را به تحقیق در این مورد ترغیب کرد و به این منظور به نکاتی از اقتصاد و فرهنگ برزیل در این یادداشت پرداخته ام که از دیدگاه من مهم واثر گذار بوده اند و امیدوارم قضاوت درستی از جامعه در حال توسعه برزیل ارایه کرده باشم.

سفر به شهرهای مختلف و آشنایی نسبی با اقتصاد و فرهنگ برزیل و مطالعه شاخص های اقتصادی این کشور، من را که عادت به نوشتن روزنوشت داشتم ترغیب نمود تا 20 نکته را به عنوان سوغاتی از این کشور تقدیم نمایم.

برزیل مانند سایر کشورهای این منطقه (شیلی،آرژانتین ، ونزوئلا و...) تا دهه 1980 توسط نظامیان اداره شده و از زیرساخت‌های مناسبی برخوردار می باشد. این کشور دارای شبکه راه‌ها، هواپیمایی، مخابرات، اینترنت، برق و گاز مدرن و کارآمد است. اگرچه برزیل فاقد راه آهن مسافری و شبکه گسترده مترو می باشد ولی زندگی در آن راحت ولذت بخش است. تراکم جمعیت در شهرهای سائوپولو و ریو دوژانیرو زیاد و آنها را تبدیل به مگاشهر نموده و این دو شهر از ترافیک نسبتاً سنگینی برخوردار اند. تلفن و موبایل نسبتاً گران بوده و استفاده از آن برای خارجی ها آسان نیست.

این کشور در امرچ مارکتینگ(نمود و ظهور کشور) بسیار موفق بوده، فوتبال، موزیک، رقص و قهوه معرف برزیل است و باعث شده توریست های زیادی جذب برزیل شوند. سرمایه گذاری خارجی در این کشور موتور محرک اقتصاد می باشد و فقط در سال 2012 این کشور 65 میلیارد دلار سرمایه خارجی حذب نموده، برزیل در خروج از بحران سال 2008 از موفق ترین کشورها بود و توانست در سال 2010 رشد 7 درصدی را تجربه کند.
این کشور با وجود تولید ناخالص داخلی بیش از 2 هزار میلیارد دلاری و رتبه هفتم اقصاد دنیا، فاقد برندهای معتبر جهانی می باشد و اگر دو مارک قهوه این کشور و کارخانه سازنده هواپیماهای مسافری را نادیده بگیریم، فقط دو شرکت صادر کننده خدمات فنی و مهندسی در زمینه راه و سدسازی دارد که شهرت جهانی دارند و حضور شرکتهای چند ملیتی در بازار خودرو و خدمات این کشور چشمگیر است. 

جمعیت کشور نسبتاً جوان و 50 درصد جمعیت کشور در بخش های خدمات، صنعت و کشاورزی شاغل هستند، نرخ بیکاری حدود 6 درصد و تورم 5 درصد است ولی اقتصاد این این کشور متکی بر منابع طبیعی و خدمات می باشد و یک کشور صنعتی تلقی نمی‌شود. اقتصاد برزیل در زمره اقتصاد های متکی بر کارایی و یا نواوری نیست، صادرات سالانه بیش از 450 میلیون تن سنگ آهن و میلیون ها تن محصولات کشاورزی و قهوه نشان دهنده وضعیت اقتصادی این کشور است. در سالهای اخیر رشد اقتصادی این کشور کاهش یافته و در سال گذشته به 1.7 درصد رسیده است. 

نقش و جایگاه بخش خصوصی داخلی وخارجی در اقتصاد این کشور برجسته است و دولت فقط درآموزش، بهداشت و تامین امنیت نقش دارد و اغلب بانکها و صنایع در دست بخش خصوصی است. دولت مالیات سنگینی از فعالان اقتصادی دریافت می دارد و نسبت مالیات به تولید ناخالص ملی 2000 میلیارد دلاری این کشور حدود35 درصد می باشد یعنی حدود 700 میلیارد دلار در سال، دولت تا 67 درصد از درآمد شرکتها را به عنوان مالیات اخذ می نماید.
دولت این کشور در برابر موج خصوصی سازی سایر کشورها اقدام به مشارکت بخش خصوصی و دولت نمود(PPP) و این مدل می تواند برای کشور ما نیز کاربرد داشته باشد و باعث شده تا سیستم اداری در خدمت منافع ملی کشور قرار گیرد. اما فساد گسترده در سیستم اداری این کشور و سوء استفاده مقامات از موقعیت شغلی خود باعث نگرانی مردم شده و اعتراضات اخیر در برزیل که به بهانه جام جهانی آغاز شده ریشه در نارضایتی مردم از فساد گسترده دارد و رابطه این فساد با مشارکت دولت و بخش خصوصی قابل تامل می باشد وباید مورد مطالعه قرار گیرد. 

دولت این کشور در جهت حمایت از صنایع داخلی تعرفه سنگینی بر واردات کالاهای خارجی وضع نموده و از این طریق از صنایع حمایت می نماید ولی با توجه به حضور گسترده شرکت های بین المللی در صنایع خصوصاً خودروسازی این کشور به نظر میرسد این حمایت بیشتر تامین کننده منافع انان باشد، خودروسازان آمریکایی و اروپایی نظیر فورد، شورلت و جی ام، فولگس واگن، فیات و.... در این کشور کارخانه دارند و تولیدات خود را به سایر کشورهای منطقه نیز صادر می کنند.
با وجود اینکه برزیل از نظر منابع طبیعی و فراوانی آب و زمین کشاورزی از بی نظیر ترین کشورهای جهان می باشد ولی قیمت مواد غذایی در این کشور بالاست و مردم عادی و کارگران که حقوقی حدود 600 دلار در ماه دارند ناراضی هستند. گرچه اغلب تظاهر کنندگان فعلی را طبقه دانشجو و فرهیخته این کشور تشکیل می دهند و مردم عادی حضور چشمگیری ندارند و حتی از آنان حمایت نمی کنند و بعضاً با تظاهر کنندگان بد رفتاری می کنند. 

برزیلی ها جزو شادترین مردم دنیا هستند و مردم این کشور با وجود اینکه وضع مالیشان از مردم ایران بهتر نیست (ده هزار دلار درآمد سالانه در مقابل 15000 دلار ایران) ولی راحت تر و شادترزندگی می کنند و تا حدودی ملتی بیخیال و خوشگذران هستند. اگرچه فوتبال، موزیک و رقص و حتی قهوه بهانه خوبی برای شاد بودن یک ملت است ولی این جامعه از هوش متوسطی برخوردار بوده و اکثریت ملت علاقه ای به سیاست ندارند تلویزیون و رسانه های این کشور برنامه های متنوع و گاها مبتذلی پخش می کنند و مردم را سرگرم می‌کنند، روزنامه ها نقش تاثیرگذاری در این کشور ندارند. 

برزیل روزانه حدود 2.6میلیون بشکه نفت تولید می کند که تقریباً کل آن را مصرف کرده و اغلب خودروها در این کشور ها قادرند از گاز، بنزین و اتانول استفاده کنند، قیمت یک لیترگازوییل و یک متر مکعب گاز حدود یک دلار، قیمت بنزین 1.5 دلار و اتانول 1.30 سنت است، اغلب راه‌ها وبزرگراه‌ها توسط بخش خصوصی ساخته شده است و در هر 50 کیلومتری یک ایستگاه عوارض وجود دارد که باید حداقل 5 دلار عوارض بپردازید.
سیستم اداری و بوروکراسی این کشور نامناسب و پرخرج است. دولتی که در سال فقط 700 میلیارد دلار مالیات دریافت می کند و صاحب منابع نفت و گاز و معادن بزرگ است انتظار می‌رود که خدمات مناسبی را به جامعه ارائه دهد و کیفیت سیستم آموزشی و بهداشت مطلوب باشد، اما فاقد آن می باشد و اغلب مردم ترجیح می دهند که از خدمات بخش خصوصی استفاده کنند.
حقوق کارمندان دولت حدود 4000 دلار است و لذا عطش فراوانی برای استخدام در دولت وجود دارد و تراکم نیروی کار در ادارات باعث نامطلوب شدن فضای کسب و کار شده است و رتبه این کشور در شاخص کسب وکار بانک جهانی 116 است. به طور مثال در فرودگاه ها تعداد زیادی نیرو برای کنترل امنیتی و پروازی حضور دارند که خود باعث کند شدن کار گردیده و برای مسافرتهای داخلی بیش از دوساعت معطل می‌شوید.

اگر چه مردم برزیل نجیب و اهل زندگی مسالمت آمیز هستند ولی این کشور ناامن و گروه های مسلح در این کشور فعال هستند حتی با وجود همه تلاش امنیتی در شهر های مسابقات جام جهانی به یکی از دیپلماتهای سابق ایران در نزدیکی هتل محل استقرار در شهر سالوادر حمله کردند و قصد داشتند پول و ساعت وی را به سرقت ببرند .

دولت برزیل طرح‌های بزرگ و بلندپروازانه ای را خصوصا در زمینه سد سازی انجام داده و 74 درصد برق این کشور از نیروگاه‌های آبی تامین می‌شود. سد بزرگ مشترک با پاراگوئه 25 درصد برق این کشور را تامین می کند وکل برق تولیدی این کشور 140 هزار مگاوات می باشد، اما پروژه ها از سرعت مناسب برخوردار نمی باشد و ساخت سد فوق از سال 1977 شروع شده و در 2007 به پایان رسیده است.

فوتبال جزیی از اقتصاد و عمده زندگی مردم برزیل است و اکنون یکهزار بازیکن برزیلی به عنوان لژیونر در خارج از برزیل توپ می زنند و سالانه بیش از ده میلیارد دلار برای این کشور درآمد ایجاد می کنند، جام جهانی برای برزیل حدود 11 میلیارد دلار هزینه داشته است که عمده آن صرف ساخت و بازسازی استادیوم شده است ولی نهایتا حدود سه میلیارد دلا ر درآمد خالص برای این کشور در پی خواهد داشت و از طرف دیگر باعث شده است که این کشور به دنیا معرفی گردد و توریست زیادی در اینده به این کشور سفر کنندوضمنا 4 میلیون نفر نیز جذب بازار کار شوند.

با وجود جاذبه های توریستی، به علت عدم آشنایی مردم با زبان انگلیسی توریست ها از برقراری ارتباط رنج می برند و متاسفانه تدریس زبان انگلیسی در این کشور پرتغال زبان مرسوم نمی باشد، مردم و حتی مدیران هتل ها و رستوران ها کلمات ساده و معمولی انگلیسی را نمی دانند و اگر شما سفارش چای بدهی چون کلمه TEA را نمی دانند، برای شما ویسکی می‌آورند!!

صادرات این کشور سالانه حدود 240 میلیارد دلار یعنی 12 درصد تولید ناخالص داخلی این کشور و واردات این کشور نیز به همین میزان می باشد، صادارات این کشور را قهوه، سنگ آهن، خودرو قطعات خودرو و سویا تشکیل می دهد و در منطقه مرزی برزیل و پاراگوئه یک منطقه آزاد تجاری توسط پاراگویه تاسیس شده  که روزانه 500 تا 600 میلیون دلار کالا با حداقل تعرفه وارد این منطقه می شود و نهایتا به برزیل و آرژانتین قاچاق یا صادر می‌گردد. اقتصاد پاراگوئه متکی به درامد این منطقه می باشد، جالب است بدانید که در این منطقه شیعیان لبنان و ایرانی ها فعال هستند و کالاها را از اغلب نقاط دنیا به شیلی حمل کرده و با استفاده از "پیمان مرکوسور" و با حداقل هزینه به پاراگوئه ارسال می نمایند.

از نظر سیاسی برزیل جزو کشورهای غیرمتعهد و عضو گروه نم می باشد ولی رئیس جمهور فعلی برزیل متمایل به غرب است و ترجیح می دهد که در چارچوب مقررات غرب عمل کند و برخلاف رئیس جمهور سابق این کشور که تلاش می کرد در مسائل بین المللی حضور فعال داشته باشد ترجیحش مسائل داخلی می باشد. از نظر کارشناسان سیاسی در صورتیکه برزیل در مسابقات جهانی فوتبال موفق به کسب رتبه اول نگردد در انتخابات ریاست جمهوری که قریبا در این کشور برگزار می گردد رییس جمهور فعلی بازنده خواهد بود و رقیب ایشان که با شعار مبارزه با فساد به میدان آمده و یکی از معاونین خوشنام قوه قضائیه را به عنوان معاون خود معرفی کرده است شانس پیروزی دارد.

محیط زیست در این کشور شدیدا مورد توجه می باشد و در توسعه شهری و ایجاد صنایع نقش این سازمان بسیار پررنگ می باشد و حتی در داخل شهرها نیز بدون مجوز این سازمان امکان ساخت و ساز یا طرح‌های توسعه وجود ندارد.

نقش پررنگ این سازمان در کشوری که از منابع بسیار فراوانی برخوردار می باشد قابل توجه و تقدیر می باشد.

با توجه به اینکه از نظر اغلب کارشناسان استراتژیک جنگ آینده دنیا "نبرد برای آب" می باشد. برزیل به علت دسترسی به دو اقیانوس اطلس و آرام و بارندگی سه هزار میلی متری سالانه و رودخانه های بزرگ یکی از کشورهای غنی در این زمینه می باشد و فقط سد مخزن "ایتایپو" در شهر "ایگواسا" که یکی از هفت سازه بزرگ جهان می باشد 40 میلیارد مترمکعب آب ذخیره داشت.

سرزمین وسیع و مستعد، منابع فراوان آب این کشور را به صادرکننده بزرگ کالاهای اساسی نظیر گندم، سویا و قهوه تبدیل نموده و در تولید وصادرات گوشت، مرغ و ماهی نیز این کشور دارای مزیت رقابتی می باشد و قادر است از این مزیت سالهای سال استفاده نماید.

مردم این کشور بسیار ناسیونالیست و ملی گرا هستند و با وجود اینکه 5پنج درصد جمعیت این کشور سفید پوست بوده و اکثرجمعیت دورگه و یا سیاه پوست می باشند ولی در نظام اداری و مدیریتی این کشور سفید پوستان حضور پر رنگ تری دارند و اغلب اعضای تیم والیبال این کشور سفید پوست هستند، فوتبال ورزش مورد علاقه دورگه ها و سیاهان است و در ترکیب اصلی تیم برزیل فقط سه سفید پوست حضور دارد. لباس اغلب زن و مرد این کشور لباس های ورزشی به شکل پرچم این کشور می باشد و شما کمتر کسی را پیدا می‌کنید که لباس رسمی پوشیده باشد و کلا زندگی راحت و بی تکلفی دارند.

ما در زمینه صادرات و واردات با برزیل دارای موازنه تجاری منفی هستیم زیرا از این کشور واردکننده گوشت و کالاهای اساسی هستیم و اقلام محدودی برای صادرات به این کشور داریم، اگر تحریم ها لغو گردد و هزینه حمل به برزیل که اکنون بیش از 300 دلار در تن می‌باشد کاهش یابد بازار بزرگی برای صادرات اقلام پتروشیمی وجود دارد که می‌تواند تراز تجاری را بهبود بخشد. ضمنا برزیل برای کاشت فرا ملی محصولات اساسی کشاورزی بسیار مناسب است و در راه رسیدن به اقتصاد مقاومتی و کاهش وابستگی به شرکت های بزرگ چند ملیتی مناسب می باشد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.