◄ ضرورت بازنگری فوری در نظام حمل و نقل جاده ای کالا؛ پیشگیری از فروپاشی زنجیره تامین کالا
مالک نخعی فعال بخش حمل و نقل جاده ای کالا پیشنهاد داده برای حل مشکلات این حوزه اقداماتی شامل متناسب سازی کرایه حمل بار با تورم سبد هزینه های رانندگان از طریق یک فرمول شفاف و قابل دفاع، عملیاتی سازی سامانه پاک، عادلانه سازی سهمیه سوخت و نظارت هوشمند بر شرکت های باربری، صورت گیرد.
مالک نخعی فعال بخش حمل و نقل جاده ای کالا در نامه ای خطاب به وزیر راه و شهرسازی، رئیس سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای و نهادهای نظارتی مرتبط با تحلیل وضعیت فعلی ناوگان حمل و نقل جاده ای کالا، نسبت به بحرانی که به اعتقاد وی، در کمین زنجیره تامین کالا و مواد اولیه کشور است، هشدار داد.
به گزارش تین نیوز، نخعی در این نامه تاکید کرده است که تحمیل تورم واقعی بر دوش رانندگان، بدون تعدیل متناسب کرایه ها، منجر به مستهلک شدن سرمایه های ملی (کامیون ها) شده است.
وی افزوده که نبود شفافیت در توزیع بار و عدمِ استقرار کامل سامانه «پاک»، نیز فضای رانت و بی عدالتی را دامن زده است که ریشه اصلی تنش های صنفی است.
به گفته وی، بلاتکلیفی موجود، بستر را برای شرکت های واسطه فراهم کرده تا با بهره برداری از وضعیت، حقوق رانندگان را تضییع کنند.
متن نامه مالک نخعی را بخوانید:
مقام عالی وزارت راه و شهرسازی، ریاست سازمان راهداری و حمل و نقل جاده ای و نهادهای نظارتی مرتبط
با سلام و احترام،
اینجانب به عنوان یکی از دغدغه مندان چرخه اقتصاد کشور، با تحلیل وضعیت فعلی ناوگان حمل و نقل جاده ای، بر خود لازم می دانم نسبت به بحرانی که در کمین زنجیره تامین کالا و مواد اولیه کشور است، هشدار دهم.
در حال حاضر، صنف زحمتکش رانندگان، به عنوان شریان حیاتی اقتصاد ایران، با یک «شکاف استراتژیک» بین هزینه های جاری و درآمدهای عملیاتی روبروست. وقتی هزینه های تأمین قطعات، لاستیک و نگهداری ناوگان، جهشی ۳۰۰ تا ۴۰۰ درصدی داشته، اما نرخ کرایه حمل با سیاست های انقباضی و ایستا مواجه شده است، عملا مدل کسب و کار حمل و نقل جاده ای به نقطه «ورشکستگی غیرفعال» رسیده است.
تحلیلِ وضعیت موجود:
۱. فشارِ هزینه ای: تحمیل تورم واقعی بر دوش رانندگان، بدون تعدیل متناسب کرایه ها، منجر به مستهلک شدن سرمایه های ملی (کامیون ها) شده است.
۲. ناکارآمدی سیستم توزیع: نبود شفافیت در توزیع بار و عدمِ استقرار کامل سامانه «پاک»، فضای رانت و بی عدالتی را دامن زده است که ریشه اصلی تنش های صنفی است.
۳. سوء استفاده های ساختاری: بلاتکلیفی موجود، بستر را برای شرکت های واسطه فراهم کرده تا با بهره برداری از وضعیت، حقوق رانندگان را تضییع کنند.
پیش بینیِ پیامدهای کوتاه مدت (در صورت عدمِ اقدامِ پیش دستانه):
ما نباید منتظر وقوع بحران بنشینیم. تجربه های مدیریتی نشان می دهد که ادامه این روند، پیامدهای غیرقابل جبرانی را برای کشور به همراه خواهد داشت:
* خروج ناوگان از چرخه فعالیت: فرسودگی و ناتوانی در تعمیرات، منجر به کاهشِ عرضه ناوگان خواهد شد که در نهایت کمبودِ حمل و نقل کالا را به دنبال دارد.
* اختلال در زنجیره تأمین: هرگونه توقف یا کاهش فعالیت در این بخش، مستقیما بر قیمت نهایی محصولات کشاورزی، کالاهای اساسی و مواد اولیه تولید اثرگذار است و تورمِ ثانویه ایجاد می کند.
* شکل گیری تنش های اجتماعی: نادیده گرفتن مطالباتِ به حق صنفی، انباشت خشم اجتماعی را در پی دارد که مدیریت آن در مراحل بعدی به مراتب سخت تر و پرهزینه تر خواهد بود.
پیشنهادات راهبردی (اقدامات فوری):
برای پیشگیری از تبدیل شدن این مطالبات به بحران، اقدامات زیر الزامی است:
۱. اصلاحِ فوری نرخ کرایه: متناسب سازی کرایه ها با تورم سبد هزینه های رانندگان از طریق یک فرمول شفاف و قابل دفاع.
۲. عملیاتی سازی سامانه "پاک": حذفِ رابطه سالاری از طریقِ شفاف سازی نوبت دهی و توزیع هوشمند بار.
۳. نظارتِ هوشمند بر شرکت های باربری: برخورد قاطع با شرکت هایی که با پرداخت های ناعادلانه یا تأخیر عامدانه، معیشت رانندگان را هدف قرار داده اند.
۴. تخصیص سوخت بر اساسِ پیمایش: عادلانه سازی سهمیه سوخت جهت حمایت از ناوگان فعال.
سخن آخر:
پیشگیری، همواره کم هزینه تر از درمان است. رانندگان ما، شرکای راهبردی اقتصاد ملی هستند و نباید آن ها را در تقابل با سیستم دید. انتظار می رود مسئولان، پیش از آنکه دغدغه های به حق رانندگان به چالش های غیرقابل مدیریت تبدیل شود، با برگزاری جلسات مستقیم با نمایندگان واقعی این صنف، نسبت به حل ریشه ای این معضلات اقدام کنند.
صنعت حمل و نقل جاده ایی چنان عظیم و پیچیده و لایه به لایه هست ، که پرداختن به تنها یکی از صدها وجوه غامض آن ، مجال و مقال مفصلی میخواد ، مشکلات و مصائب این صنعت نیز ، قطع به یقین ، از آسمان و خلا که نیامده ، بلکه محصول رخدادهاییست که قابل پیشگیری بوده و میتوانست اتفاق نیافتد .
اقایان مسئول حمل ونقل حداقل ۲ الی ۳ میلیون نفر مستقیم غیرمستقیم نون میبرن ، نونشون رو آجر نکنید التماس تفکر
سلام. ما رانندها بغیر از تمام مشکلاتی که رو دوشمونه، متأسفانه هیچ آینده و دلخوشی نداریم. حداقل دولت میتونه مشکل بیمه، سخت و زیان آور رو برا رانندگان سنگین حل کنه. که ما دلمون خوش باشه و بتونیم تحمل کنیم مشکلاتو.
استهلاک لاستیک و لنت و روغن وبالن و...با افزایش قیمت ارز بالامی رود و ما باید بهای بیشتری پرداخت کنیم اما کرایه دریافتی ما با ریال هست و به خاطر کمبود بار وحجم زیاد کامیون باعث شده کار کردن توی این شرایط اصلا صرفه اقتصادی نداشته باشد
اقای نخعی شما اشتباه میکنید میفرمایید مقام عالی برای اینکه به گاو فقط باید گفت گاو
تو وزارت راه گاوها تصمیم گیرند که کار به اینجا رسیده
سلام عید ولایت بر تمامی ایرانیان و مجموعه سنگین سواران حرفهای تبریک عرض میکنم. دوستان اگر ما که بار به مناطق مرزی میبریم همان پیمایش به ما بدهند مشکل حل میشود چه بسا کسانی هستن بار نمبرن و هروز داخل پمپ گازوئیل میزنند و از چرخه خارج میکنن و کسانی که بار میبرن باید معطل بمانند اگر ماشین های بومی ۴۸ یا ۷۲ بشود آنوقت پمپ خالی میماند حق ما ضایع نمیشود یا بابت دیگر پمپهای گازوئیل هست میبینیم طرف ۱۰کارت داره و کل جایگاه را قبضه میکنه فکری به حال به کنید چه کرایه چه لوازم چه بابریها و چه لاستیک لطفا کمک کنید متشکرم
صنعت حمل و نقل باید به یک رشته تحصیلی تبدیل شود و چرا کالاهای مصرفی وارداتی از بنادر باید اول به تهران بیایند بعد توزیع شوند و مستقیم به محل مصرف نمی روند این یک اشکال مهم است و باعث اتلاف وقت و انرژی و بالا رفتن قیمت کالا می شود و هزینههای حمل ، انبار داری و توزیع مجدد به کالا اضافه می شود مخصوصا در بحث فروش خودرو خارجی
سلام
متاسفانه ما رانندگان کارگر بی جیره و مواجب باربری ها هستیم.
گاهی 50 درصد و شایدم بیشتر کرایه را باربری میگیرد و راننده زا این استهلاک گران و عدم افزایش کرایه بار را حمل کند.
لطفا و لطفا و عاجزن به داد راننده های مظلوم و بی دفاع باشید.
لطفا همان کمیسیون وخرجهایی که در بارنامه درج میشود از رانندگان دریافت کنند ولی همیشه دو یا سه برابر آنچه که در بارنامه هست از راننده دریافت می کنند
این چه وضعی به خدا فقط کار می کنیم برا نوفروشی و لاستیک بعد نمی تونیم حتی بدهی اونا هم بدیم مجبوریم بریم وام بگیریم که بازم قسط ها شون می مونه تو رو به هر خدایی که می پرستین فکری به حال این راننده های بدبخت کنین روز تا شب کار می کنیم وقتی می ریم خونه دست از پا دراز تر نمی تونیم تو صورت زن و بچه هامون نگاه کنیم زن و بچه هامون از ما خسته شدن لاستیک که سربه فلک کشیده هزینه تعمیر و قطعات خدا شده جاده ها هم که دارین می بینین فقط عوارض و مالیات و جریمه و کمیسیون کوفت و زهر مار که به جیب خودتون می ره از مردم می گیرین یه سری خودتون سوار ماشین سنگین بشین از کرمان به جاده راور برین
یه سر سوار کامیون بشین جاده کرمان و راور برین اگه لاستیک نترکونی یا رینگ نشکنی مردی همه جاده ها همین وضعیتشون هست
سلام وخسته نباشید آقا تو این ترابر نت هیچ نظارتی نیست هر جور که دلشان مخواد کرایه میزنند یکی میگه خودم صاحب بارم یکی دلال است خودش نصف کرایه را میگیره بعد میگه برو فلان باربری نصفه کرایه را هم باربری میکره میبینی برای خاور۱۵ کرایه زده به راننده۷ میده۸ خودش میگیره حرف میزنی دیکه به هیچ عنوان بار نمیده بهت مثل آقای محمدی باربری پونل که خدایی میکنه حرف ما هم خریدار نداره
قبض سنگین بیمه های تامین اجتماعی برای رانندگانی که فاقدکامیون هستن حتی خودمالکین هم گلایه دارن یکساله قول دادن درستش میکنن
سلام رانندگان، اعتراض نکنید اغتشاش هم نکنید، میتونید ادامه بدید نمیتونید خداحافظ