ساز زندگی در پیادهراه ۱۷شهریور کوک شد
تین نیوز | «خانم، آقا! بفرمایید سوار شوید، رایگان است.» با راننده ۱۵نفر بودیم که تمام صندلیها را اشغال کردیم. ۳ پسر نوجوان بدو آمدند و روی صندلیهای ردیف آخرنشستند.
ردیفی كه پشت به بقیه صندلیها و درجهت مخالف آنها بود، دوستانشان هم با دوچرخه، پشت سر ما به راه افتادند. خودروی سفید و تمیز، حركتش را آرام آرام روی سنگفرشها آغاز كرد و دقایقی بعد به انتهای مسیر رسید. سنگفرشهای پیادهراه 17شهریور زیر آفتاب قبل از ظهر، گداخته شده بودند.
میدان امام حسین را برای مراسم نیمهشعبان آماده میكردند. دورتا دور محوطه هم غرفههای فرهنگی و خوراكیهای محلی مستقر شده بود تا از بعدازظهر و همزمان با مراسم، كارشان را آغاز كنند. شمال پیادهراه شلوغ و تردد زیاد بود، مسیر بیشتر عابران به كوچه شهرستانی ختم میشد. كیف و كفش، پوشاك، طلا، موبایل، لوازم منزل، سوپرماركت، موتورسیكلت، كبابی و آبمیوه فروشی تنوع مغازههایی بود كه دوسوی پیاده راه قرارداشتند. میزوصندلیهای آبمیوهفروشی در كنار پیادهراه برای مشتریان چیده شده بود. تعداد زیادی از مغازهها هم بسته وخاك روی نردههای حفاظشان
نشسته بود، روی شیشه چند مغازه كاغذی نصب شده بود «دراین واحد صنفی هیچ فعالیت كسبی انجام نمیشود.»
خنكای سایه درختان و نیمكتهایی كه در ضلعشرقی پیادهراه قرارداشتند جای خوبی بود برای عابران گرمازده و كسبهای كه قبل از ظهر، هنوز منتظر مشتریانشان بودند. در میانه پیاده راه غرفههای گل و گیاه قرار داشتند و با چند متر فاصله، «گذر هنر در تهران» آغاز میشد. مانتوهای سنتی، كیفهای چرمی، تابلوفرش، پتهدوزی و میناكاری ازجمله غرفههای این گذر بودند و كمكم غرفهداران داشتند كارشان را آغاز میكردند.
سوپرماركت، فروشگاه پوشاك، طلافروشی و لوازم منزل ازجمله مغازههای 2 طرف پیادهراه بودند كه بیشتراز بقیه مشتری داشتند. یكی از فروشندگان پوشاك كه به گفته خودش یكوماهونیم است كارش را اینجاآغاز كرده از وضعیت فروشش نسبتاراضی است. «اینجا وقتی پیادهراه شد، رفتوآمد خانمها بیشتر شد، قبلا پر از نمایشگاه ماشین بود و خانمها ترددی نداشتند اما الان هم پیادهرویشان را میكنند و هم به مغازهها سر میزنند.» به گفته این خانم فروشنده اگر دیگر مغازهها هم وارد كار پوشاك شوند سود خواهند كرد و دیگر مجبور نیستند به چهارراه
كوكاكولا یا جمهوری بروند. «جایی كه پوشاك زنانه و بچگانه باشد، خانمها هم هستند، خوراكی هم هست و هردوی اینها خوب سود میكنند!»
قدرت گرمای آفتاب، از جاذبه لباسها و پارچههای رنگی و صنایعدستی بیشتر است و رهگذران، عبور از كنارههای سرسبز پیاده راه را ترجیح میدهند. بااین حال اما قدمهای عابران هنگام عبور از مقابل برخی غرفهها آهسته میشود و مكثی میكنند. یكی از این غرفهها متعلق به اعظم جوادی است كه 37سال در خانهاش خیاطی میكرده و این نخستین تجربه اوست كه مانتوهای سنتی و گلدوزی شدهاش را بیرون از خانه عرضه میكند. به گفته خودش تجربه خوبی كه سود مالی چندانی نصیبش نكرده است. «روزهای اول كه اینجا دایر شد اشتیاق اهالی محل زیاد بود اما اشتیاقی كه به
خرید ختم نمیشد. بسیاری از ساكنان این محدوده توان مالی پایینی دارند هرچند كه قیمت كالاهای عرضه شده نیز كم است. اگر شهرداری تبلیغات بیشتری انجام میداد از دیگر نقاط شهرهم میآمدند.»
غرفه كیف و محصولات چرمی هم متعلق به خانم جوانی است كه تجربه خوب دوستانش در دیگرغرفههای شهرداری او را به حضور در گذرهنر پیادهراه شهریورترغیب كرده اما از فروش محصولاتش راضی نیست. میگوید «شلوغترین غرفه، غرفه خوراكی است كه خدا را شكر سود خوبی هم داشته است. گاهی اوقات هم میفروشد كه عصرها استقبال خوبی از آن میشود اما اهالی از دیگرغرفهها فقط قیمت میپرسند و میروند.» نزدیك ظهر است، صدای چرخ خودروهای رایگان مسافری در سكوت پیادهراه به خوبی شنیده میشود. خانمی میانسال كه سالهاست در این محل سكونت داشته از كاهش سر
و صدای خیابان 17شهریور راضی است اما اینجا را شهر خاموش میداند. «اینجا خیلی شلوغ بود اما وقتی پیاده راه شد و تعدادی از مغازهها تعطیل شدند از رفتوآمدها كم شد و حالا كنار شمشادها جای خوبی برای جولان معتادها شده است.» او كه از برنامههای مذهبی و فرهنگی میدان امامحسین استفاده بسیاری برده درمورد غرفههای موقت میانه پیادهراه میگوید: «غرفههای گل و گیاه كه در ایام عید دایر شد خوب بود و اهالی محل استقبال زیادی كردند اما اینجا كسی نمیآید ازغرفه فرش، تابلوی یك میلیون تومانی بخرد. پوشاك و خوراك آن هم با قیمت مناسب، بهترین گزینه
برای غرفههای موقت این مسیر است چون مردم همیشه به آنها نیاز دارند.»
از كافه كتاب تا نمایشگاه نقاشی
در ضلع غربی پیادهراه، پشت غرفه پوشاك سنتی، مغازه بزرگی است تمام شیشه، با تعدادی قفسه كتاب و میز و صندلیهای سادهای با رومیزی قلمكاری. كافه كتاب پیادهراه 17شهریور پیش از این نمایشگاه اتومبیل بوده و حالا شهرداری آن را تملك كرده. دیواربلند كافه كتاب با روزنامههای انگلیسی زبان پوشانده شده و روی آنها قفسههای چوبی كتاب نصب شده است. انتهای كافه كتاب، چیزی شبیه به آشپزخانه كوچكی است تا برای مشتریان چای و قهوه آماده كند. تنها شباهت اینجا با كافی شاپ، پذیرایی از مشتریان با قهوه است. «قهوه كه نه، فقط قهوه فوری. امكاناتمان خیلی كم است.» مرتضی بختیاری
كه به گفته خودش از روزنامهنگاران قدیمی و از اهالی حوزه نشر است مسئولیت كافه كتاب را برعهده دارد. بختیاری میگوید: «كافه كتابها اول كافیشاپ هستند و بعد كتاب خواندن و فعالیتهای فرهنگی بهشان اضافه میشود. تا فرم و شكل نباشد، محتوا ایجاد نمیشود. اما در مجموع ایده خوبی است كه باید همراهی كنند تا خوب هم اجرا شود. در همین چندروز كه كارمان را شروع كردیم خانوادههای زیادی جهت خرید كتاب برای فرزندانشان اینجا آمدهاند. نقاش جوانی هم از اینجا خوشش آمد و اگر تصمیمش نهایی شود، نمایشگاهی از تابلوهای نقاشیاش را برگزار خواهیم كرد.»
روزهای خوبی در انتظار پیادهراه 17شهریور است
بازارگل در آستانه سال نو نخستین تجربه راهاندازی بازارچه در پیادهراه 17شهریور بود كه استقبال قابل توجه آن به تكرار این غرفهها درایام نوروز منجر شد و قرار است بازارهای دیگری به مرور و متناسب با زمان در حوزه صنایعدستی، لوازمالتحریر، پوشاك، غذای گرم و... راهاندازی شود و تبلیغات آنها نیز گسترش خواهند یافت.
آنگونه كه مجتبی عبداللهی، معاون خدمات شهری شهرداری گفته قرار است با ایجاد بازارهای مختلف، این پیادهراه به مكانی گردشگری تبدیل شده و درعین حال به رونق اقتصادی كسبه نیزكمك شود. وی معتقد است با اقداماتی كه انجام شده از 4ماه پیش تاكنون، پیادهراه 17شهریور شرایط بهتری را تجربه كرده و این روند ادامه خواهد داشت. به گفته وی دراین محدوده بهصورت دائمی نیازسنجی انجام میشود تا درخواست اهالی و كسبه مورد بررسی قرار گیرد. برخورد با معتادان نیز یكی از همین موارد بوده كه در دستور كار قرار دارد. همچنین آنگونه كه عبداللهی اعلام كرده، پیادهراه 17شهریور یكی از
محورهای اصلی اجرای طرح نظم اجتماعی در منطقه 12 است كه كار خود را به تازگی آغاز كرده است.