◄ دلایل تاخیر در ایجاد مناطق کم انتشار آلودگی
تین نیوز | قائم مقام شرکت کنترل کیفیت هوای شهر تهران در خصوص دلیل تاخیر در ایجاد منطقه کم انتشار آلودگی در این کلانشهر گفت: این طرح بنا به صلاح دید مسئولان شهری پس از اطلاع رسانی در نیمه دوم سال 94 به مرحله اجرا گذاشته خواهد شد.
حسین شهید زاده در گفتگو با تین نیوز، با اشاره به مصوبه شورای عالی ترافیک در ایجاد منطقه کم انتشار آلودگی، افزود: این طرح ارتباط تنگاتنگی با بحث معاینه فنی دارد.
وی افزود: طرح پایلوت ایجاد مناطق کم انتشار آلودگی در نقاط مرکزی شهر به اجرا گذاشته خواهد شد ضمن آنکه مبحث آلایندگی تنها با ارائه یک راه حل مرتفع نشده و ایجاد این گونه مناطق تنها یکی از راهکارهایی است که شرکت کنترل کیفیت هوا به آن توجه ویژه داشته است.
این مقام مسئول با بیان اینکه تا به امروز مناطق اجرای طرح به اطلاع شرکت کنترل کیفیت هوا نرسیده است، تصریح کرد: به موازات بررسی این طرح، طرحهای دیگری چون تعبیه فیلتر دوده در اتوبوس ها، انرژی های تجدید پذیر با همکاری ستاد محیط زیست شهرداری تهران در حال مطالعه و تحقیق هستند.
شهید زاده همچنین از لزوم باز نگری استاندارد تولید خودرو در کشور سخن گفت و تاکید کرد: برای تعامل هر چه بیشتر دستگاه های اجرایی جلساتی با پلیس راهور، وزارت کشور ودستگاهی ذی نفع برگزار شده و نتایج حاصل از آن با اطلاع رسانی عمومی تا پیش از آغاز مهر ماه و اجرای طرح به عموم ابلاغ خواهد شد.
گفتنی است مناطق کم انتشار مناطق جغرافیایی هستند که با هدف بهبود کیفیت هوا در این مناطق ایجاد شده اند. برای رسیدن به این هدف، خودروهای با آلایندگی بالا و غیر استاندارد از ورود و خروج در این مناطق منع شده اند و دسترسی وسایل نقلیه به آنها بر اساس میزان انتشار آلودگی شان تعریف و محدود شده است. برای این مناطق استانداردهای خاصی در نظر گرفته شده است و خودروهایی که خواهان عبور و مرور در این مناطق هستند باید استاندارد های تبیین شده را مراعات نمایند.
این مناطق ابتدا در سال 1996 در شهر استکهلم سوئد معرفی شد و در حال حاضر درحدود 225 منطقه کم انتشار در 11 کشورعضو اتحادیه اروپا وجود دارد. در حدود 211 منطقه کم انتشارآلودگی هوا در یازده کشور اروپایی، شامل آلمان، دانمارک، سوئد، ایتالیا، هلند، مجارستان، اتریش، انگلستان، نروژ و سوئیس وجود دارد و کشورهای دیگر نیز درحال برنامه ریزی وانجام اقدامات لازم برای افزایش این مناطق هستند. استانداردها و قوانین این مناطق کاملاٌ مشابه یکدیگر نیست ولی هدف تمام آن ها کاهش غلظت آلاینده های هوابه خصوص ذرات معلق کمتر از ده میکرون و دی اکسید نیتروژن است.