◄ کاهش درآمد رانندگان اتوبوس و شرکتهای اتوبوسرانی به دلیل سرویس های یکسر خالی
همزمان با آغاز موج بازگشت زائران اربعین، شرکتهای حملونقل مسافری برای جلوگیری از معطلی زائران در مرزها، بخش عمده ناوگان خود را بهصورت یکسر خالی به پایانههای مرزی اعزام کردهاند.
عملیات بازگشت زائران اربعین امسال در شرایطی آغاز شده که بخش قابل توجهی از ناوگان اتوبوسرانی کشور برای مدیریت ازدحام مرزها، بدون مسافر به سمت پایانه های مرزی اعزام شده اند. این تصمیم با هدف کاهش زمان انتظار زائران در گرمای شدید مرزهای غربی اتخاذ شده، اما در عمل فشار اقتصادی قابل توجهی را متوجه رانندگان و شرکت های حمل ونقل مسافری کرده است.
به گزارش خبرنگار تین نیوز، بر اساس برنامه ریزی انجام شده، زائران در مدت حدود ۲۰ روز به مرزها اعزام شدند، اما بازگشت آنها تنها طی چند روز انجام می شود. همین تمرکز زمانی باعث شده است شرکت های مسافربری ناچار شوند اتوبوس ها را به صورت یک سر خالی به مرزها اعزام کنند تا پس از سوار کردن زائران، بدون اتلاف وقت به شهرهای مقصد بازگردند.
اجرای این مدل عملیاتی اگرچه سرعت جابه جایی مسافران را افزایش می دهد، اما به معنای حذف درآمد یکی از مسیرهای سفر است. در شرایط عادی، اتوبوس ها در هر دو مسیر اقدام به جابه جایی مسافر می کنند، اما در ایام بازگشت اربعین، بخش مهمی از ناوگان ناچار است مسیر رفت را بدون مسافر طی کند؛ موضوعی که درآمد رانندگان و شرکت های حمل ونقل را به شکل محسوسی کاهش می دهد، در حالی که هزینه سوخت، استهلاک، حقوق رانندگان و سایر هزینه های عملیاتی همچنان پابرجاست.
از سوی دیگر، برای افزایش ایمنی سفرها و جلوگیری از خستگی رانندگان، استفاده از دو راننده برای هر اتوبوس الزامی شده است. هرچند این اقدام نقش مهمی در کاهش خطرات جاده ای دارد، اما هزینه های بهره برداری ناوگان را نیز افزایش داده و بار مالی بیشتری بر دوش مالکان اتوبوس ها و شرکت های مسافربری گذاشته است.
این فشار اقتصادی در حالی ایجاد شده که نرخ بلیت اتوبوس در ایام اربعین تنها حدود ۲۵ درصد نسبت به اردیبهشت ماه افزایش یافته است؛ افزایشی که به گفته فعالان این حوزه، با رشد هزینه های نگهداری ناوگان، قطعات، دستمزد و سایر هزینه های جاری تناسب چندانی ندارد و امکان جبران هزینه های تحمیل شده را فراهم نمی کند.
فعالان صنعت حمل ونقل مسافری معتقدند خدمت رسانی به زائران اربعین، علاوه بر یک مسئولیت ملی و اجتماعی، نیازمند حمایت های اقتصادی نیز هست. در غیر این صورت، تداوم کاهش درآمد رانندگان و شرکت های اتوبوسرانی می تواند بر توان مالی ناوگان و کیفیت خدمات در آینده تأثیر منفی بگذارد؛ موضوعی که ضرورت بازنگری در شیوه های حمایت از بخش حمل ونقل عمومی جاده ای را بیش از گذشته آشکار می کند.
