فراگیری بیگانگی اجتماعی در پایتخت
وبلاگ تین نیوز، سعید معیدفر | افزایش خشونت اجتماعی رابطه مستقیمی با نوع ساخت و سازهای ما دارد، حتی این ساخت و سازها نیز بیگانگی را به محیط خانواده وارد کرده اند و متاسفانه با این روند تمام روح اجتماعی را از ساخت و سازهای شهر گرفته ایم.
شهرسازی ما باید به گونه ای باشد که آدم ها را به هم نزدیک کند اما در حال حاضر آدم ها در باکس های جداگانه ای زندگی می کنند بدون آنکه بدانند در همسایگی شان چه می گذرد در مجتمع های مسکونی ما بیگانگی عجیبی بین ساکنان وجود دارد و هیچ نوع ارتباطی شکل نمی گیرد در حالیکه مسکن باید به گونه ای باشد که فعالیت های مدنی در آن شکل بگیرد.
برای توجه به ابعاد اجتماعی مسکن باید به این پرسش که آیا مسکنی که می سازیم بهداشت روحی و جسمی فرد را تامین می کند یا نه. یا آنکه بر اساس عادات و رسوم و نوع زندگی ما است و یا سنت های اجتماعی ما را از بین می برد توجه کنیم.
امروزه تعداد اتاق خواب در واحدهای مسکونی مورد تاکید است افراد درون همین اتاق خوابها به طور جداگانه زندگی می کنند و در این خانه ها زندگی اجتماعی جریان ندارد متاسفانه مسکنی که در حال حاضر ساخته می شود هر گونه مشارکت شهروندان و همسایه ها را از بین می برد.
در بحث مسکن باید به امنیت و ثبات اجتماعی نیز توجه کرد، متاسفانه در شهری مانند تهران میزان سکونت افراد تنها سه سال است؛ از این رو تعلق به مکان در تهران از بین رفته و بیگانگی عجیبی نسبت به محل سکونت ایجاد شده است در حالی که ما باید تعلق مکانی افراد را افزایش دهیم.
در گذشته در محلات مسکن و بازار بوده و روابط و تعاملات اجتماعی در این نوع مکان ها شکل می گرفته اما در حال حاضر احداث مگامال های متعدد این حداقل ارتباطات مکانی را از بین برده است. و این در حالی است که براساس مطالعات جهانی صورت گرفته در مکان هایی که بیگانگی با مکان زیاد شود خشونت نیز افزایش پیدا می کند.