پیوستن به تجارت جهانی با خودرو پس از برجام
تین نیوز | چندی پیش بازهم تلاش ایران برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی بیثمر ماند.در آن هنگام البته برخی نگرانیها وجود داشت که در صورت عضویت ایران در این سازمان وضعیت صنعت خودروسازی کشور به چه صورت در خواهد آمد، چرا که یکی از اصلیترین مولفههایی که درتجارت جهانی مطرح میشود،بحث شکستن دیوار تعرفههاست.در گفت وگویی کوتاه با دکتر علیاصغر زرگر این موضوع را بررسی کردهایم.
برای شروع میخواهم بدانم آیا صنعت خودروی ما آمادگی پیوستن به سازمان تجارت جهانی را دارد؟
با توجه به اشتیاق دوجانبهای که وجود دارد طبیعتا تعادلی برقرار میشود. در مواردی برتری با صنایع ماست و در مواردی دیگر این برتری با طرف مقابل، ولی به این صورت نیست که درهای تجارت ما به روی دنیا باز شود و صنایع ما در این رقابت به سرعت از بین برود. مثلا صنعت خودروی ما یک صنعت وابسته است و بخشهای دیگری که وابسته به قطعات و ماشینآلات خارجی هستند. در معرض این رقابت شکننده ظاهر خواهند شد. ولی طبعا هم ضوابط اولیه سازمان هم موارد مورد توافق در قراردادها الزاما باید اجرا شود.
پس باید بپرسم آیا ایران آمادگی پیوستن به سازمان تجارت جهانی را دارد؟
پیوستن به سازمان یک مرحله است و بعد از آن موافقتنامههای چندجانبه که در خود سازمان نسبت به مسائل مختلف اقتصادی گرفته میشود چیز دیگری است. یعنی یک کشوری اول در آن سازمان وارد میشود و بعد تجارت خود را با توجه به بخشهایی از اقتصاد که میخواهد با توافقات چندجانبه رشد دهد در قدم بعدی قرار میگیرد. ولی در مورد آمادگی ایران باید بگویم ایرانیها مطالعاتی انجام دادهاند و بخشهایی را که مربوط به وزارت بازرگانی و وزارت صمت است مورد مطالعه قرار دادهاند.
با این وضعیت صنعت خودروسازی را به عنوان پتانسیلی برای پیوستن به WTO درنظر میگیرید یا به عنوان مانع؟
هیچ کدام از بخشهای اقتصادی ایران نمیتوانند مانعی برای پیوستن به سازمان تجارت جهانی باشند. برای مثال میتوانیم نفت یا تسلیحات نظامی را درنظر بگیریم که بخش زیادی از تجارت جهانی را در بر میگیرند. اینها زیر نظر تجارت جهانی را نیستند و شما در جایی نمیبینید قراردادی نفتی یا قراردادی برای فروش اسلحه در این سازمان بسته شود. قیمت تسلیحات پشت درهای بسته و با توجه به مسائل امنیتی و سیاسی تصمیمگیری شده و قیمت نفت هم با توجه به تقاضای بینالمللی انجام میشود. بنابراین بخشهای بینابینی یا صنایع مورد نظر شما براساس توافقات چندجانبه درون سازمان
تصمیمگیری میشوند ولی اگر این تصمیمگیری انجام شد، باید این ضوابط رعایت شوند، در غیر این صورت به عنوان نقض توافق درنظر گرفته میشود و دادگاهی هم برای رسیدگی به این تخلفات وجود دارد که این مسائل را بررسی میکند. در اروپا هم گاهی مواقع بین کشورها بیشتر در مسائل کشاورزی موارد اینچنینی پیش میآید.
در مورد بخشهایی از صنایع ما که به صورت یارانهای اداره میشود و قابل رقابت با صنایع بینالمللی نیست، باید این مسائل با آمادگی انجام شود که مربوط به مسائل فنی تجارت و صنعت است.