|
کد خبر
۷۳۸۳۸
کپی شد
شش چالش کلیدی که فناوری ارتباطات خودرویی با آنها مواجه است
تین نیوز | همان طور که خودروسازان، خودروهای مبتنی بر فناوریهای هوشمندتری میسازند، توانايی آنها در برقراری ارتباط و تعامل با زيرساختهای هوشمند برای جلوگيری از تصادفات يا هشدار خطرات قريب الوقوع جادهای با چالشهايی نيز روبرو میشود که احتمال دارد استقرار اين فناوری را به تأخير بيندازد.
با وجود اينکه وزارت حملونقل طی پنج سال آينده بر روی برنامه پايلوت خودروهای مرتبط که فناوریهای ارتباطات خودرو با زيرساخت (V2I) را در دنيای واقعی مستقر میسازد، 100 ميليون دلار هزينه خواهد کرد، اين هفته ناظران دفتر محاسبات دولتی آمريکا (GAO) بيان کردند که همچنان چالشهای زيادی در مورد اين فناوریها باقی خواهد ماند.
به طور خاص، خودروهای مجهز به فناوری V2V اطلاعاتی از جمله سرعت، موقعيت، جهت، شتاب، اندازه، وضعيت ترمز و اطلاعات ديگر (مربوط به پيامهای ايمنی پايه) را ده بار در ثانيه به تجهيزات درون خودرويی نصب شده بر روی خودروهای اطراف ارسال میکنند که تفسير میشوند و بر مبنای اين اطلاعات، هشدارهايی برحسب نياز برای رانندگان توليد میگردد.
با توجه به گزارش GAO، موضوعات مهم از اين قرار هستند:
- حصول اطمينان از اينکه به اشترک گذاری احتمالی (محدوده فرکانسی عملکرد DSRC) با کاربران ديگرِ طيف فرکانس راديويی بیسيم مورد استفاده توسط ارتباطات V2I ، بر کارايی فناوری V2I تاثير منفی نداشته باشد.
- توجه به فقدان منابع ايالات و سازمانهای محلی برای استقرار و نگهداری فناوریهای V2I،
- توسعه استانداردهای فنی جهت اطمينان از قابليت سازگاري،
- توسعه و مديريت ايمنی دادهها و توجه کردن به برداشت عمومی از حريم خصوصی،
- حصول اطمينان از پاسخ مناسب رانندگان به هشدارهای V2I،
- توجه به عدم قطعيتهای مرتبط با وجوه مسئوليت بالقوه مطرح شده توسط V2I
به اشتراکگذاری طيف فرکانسی موضوع خطرناکی است. FCC در فوريه 2013 اعلاميهای مبنی بر پيشنهاد قانونگذاری در اين خصوص صادر نمود که در آن درباره موضوع اعلاميه نظرخواهی کرده بود. بر اساس گزارش GAO ، مقامات وزارت حملونقل و 17 نفر از 21 نفر متخصصی که با آنها مصاحبه شده است، پيشنهاد به اشتراک گذاری طيف فرکانسی را يک چالش بسيار مهم برای استقرار فناوریهای V2I میدانند.
در گزارش GAO آمده است: «سامانههای مبتنی بر ارتباطات برد کوتاه اختصاصی (DSRC) از کاربردهای ايمنی که نياز به ارسال سريع دادهها بين موجوديتها (خودروها، زيرساختها يا ساير سکوها) دارند، حمايت میکنند. بنا به نظر مقامات DOT، تاخير در انتقال چنين دادههايی به دليل تداخل ناشی از کارکرد دستگاههای فاقد مجوز، ممکن است قابليت اين سامانهها برای جلوگيری از تصادف را به مخاطره بيندازد.
متخصصان به نگرانیهای مشابهی اشاره کردند و بيان داشتند که اگر آنها کاربردها را مستقر کرده ولی به دليل تداخل مضر، اين کاربردها کار نکنند، کاربران بالقوه ممکن است V2I را نپذيرند. هفت متخصصی که با آنها مصاحبه کرديم با اين موضوع موافق بودند که آزمونهای بيشتری نياز است تا تعيين شود که آيا به اشتراکگذاری منجر به تداخل مضر در DSRC خواهد شد يا خير. بعلاوه، مقامات DOT اشاره کردند که تغيير به يک محدوده 5.9 گيگاهرتز به اشتراک گذارده شده میتواند بر پژوهش فعلی V2I تاثير بگذارد که بر اساس پيشفرض دسترسی قابل اعتماد سامانههای DSRC به محدوده طيف بیسيم 5.9 گيگاهرتز بنا نهاد شده است.
سوال در مورد قابليت سازگاری و تبادل اطلاعات نيز چالش بزرگی است. در اين باره GAO اظهار داشته است: «به گفته DOT، پروتکلها و استانداردهای سازگار و قابل اجرا در سطح وسيع برای تضمين قابليت سازگاری دستگاهها و کاربردها مورد نياز هستند. به هر حال اطمينان از قابليت سازگاری با يک مجموعه استاندارد از کاربردهای V2I در هر ايالت ممکن است به طور خاص چالش برانگيز باشد، چرا که برخلاف V2V ، استقرار فناوریهای V2I داوطلبانه باقی خواهد ماند. در نتيجه ايالات و مناطق ممکن است بر اساس آنچه که برای نيازهای حملونقلشان در نظر دارند، استقرار انواع متفاوتی از فناوریهای V2I را انتخاب کنند (و يا کلاً هيچ فناوریای را انتخاب نکنند).
مقامات DOT که مورد مصاحبه قرار گرفتند، به اين نکته اشاره کردند که استقرار ملی کامل فناوریهای V2I ممکن است به دليل استقرار بیبرنامه کاربردهای مختلف در مناطق و ايالات، هيچوقت اتفاق نيافتد، به رغم اينکه اين کاربردها نيازمند سازگاری و تبادل اطلاعات با يکديگر خواهند بود.»
قابليت سازگاری ممکن است چالشی مخرب باشد، اما امنيتی هم خواهد بود.
به گفته GAI، در يک محيط خودرويی مرتبط، سازمانهای مختلف (فدرال، ايالتی، مراکز محلی، سازمانهای دانشگاهی و شرکتهای بخش خصوصی) ممکن است برای مثال به دادههايی که توسط فناوریهای V2I توليد میشوند به منظور مديريت ترافيک و هدايت پژوهشها بطور بالقوه دسترسی داشته باشند.
در گزارش GAO آمده است: « DOT و صنعت گامهايی را برای توسعه چارچوب امنيتی برای همه فناوریهای ارتباطات خودرويی از جمله V2Iبرداشتهاند. DOT همراه با خودروسازان کنسرسيوم CAMP سامانه مديريت تامين امنيت (SCMS) را مورد آزمون و توسعه قرار دادهاند تا بتوانند اطمينان حاصل کنند که پيامهای ايمنی اوليه، امن بوده و از يک دستگاه مجاز آمده باشند. بيش از نيمی از متخصصانی که با آنها مصاحبه کرديم، نگرانیهای متفاوتی را درباره سامانه SCMS بيان کردند، از جمله اينکه آيا SCMS میتواند تضمين کند که اطلاعات ايمن و قابل اعتمادی رد و بدل میشود يا خير و در نهايت چه کسی اين سامانه را مديريت خواهد کرد؟»
همچنين بايد خاطر نشان کرد که طبق گفته مقامات آژانس پليس ملی، هيچ موضوع امنيتی قابل توجهی در ارتباط با فناوریهای V2I تا جولای 2015 رخ نداده است.
در اين گزارش میخوانيم: «گستره کامل مزايا و هزينههای فناوری V2I شفاف نيست، چرا که استقرارهای آزمون محدود بودهاند، هر چند کهDOT از پژوهش اوليه درباره مزايا و هزينههای بالقوه حمايت کردهاست. متخصصان اشاره میکنند که فناوریهای V2I میتوانند مزايای ايمنی، تحرکپذيری، زيستمحيطی و عملياتی را با کاربردهايی مانند: هشدار خطرات بالقوه به رانندگان، ايجاد امکان پايش خودروها و اعلام نواحی پرترافيک به سازمانها و ارائه توصيههايی برای رانندگی و مسير بهينه به همراه داشته باشند.»
GAO در اين گزارش به يک تعداد از کشورهای خارجی که سامانههای V2I را به صورت مؤفقيتآميز پيادهسازی کردهاند، اشاره میکند: « ژاپن، V2I را از طريق استقرار سامانه ITS Spot پيادهسازی کرده است. ITS Spot از تجهيزات کنارجادهای برای جمعآوری دادهها و به اشتراکگذاری آنها با خودروها استفاده میکند تا سه خدمت اوليه را به رانندگان ارائه دهد که عبارتند از: راهنمای پويای مسير، پشتيبانی از رانندگی ايمن و دريافت الکترونيکی عوارض. شبکهی گسترده V2I در ژاپن شامل تقريبا 55,000 واحد از تجهيزات V2I در جادههای محلی و 1,600 واحد از تجهيزات V2I در تقريبا 11,000 کيلومتر از بزرگراههای اين کشور میباشد.
به طور مشابه، کشورهای هلند، آلمان و اتريش در تلاش هستند تا يک کريدور هوشمند اروپايی را توسعه دهند که اطلاعات مورد نياز رانندگان درباره کارگاههای جادهای، ترافيک پيشِرو و موارد ديگر را تأمين خواهد کرد.»
متن کامل گزارش GAO را میتوانيد از اينجا دريافت نمائيد.
با وجود اينکه وزارت حملونقل طی پنج سال آينده بر روی برنامه پايلوت خودروهای مرتبط که فناوریهای ارتباطات خودرو با زيرساخت (V2I) را در دنيای واقعی مستقر میسازد، 100 ميليون دلار هزينه خواهد کرد، اين هفته ناظران دفتر محاسبات دولتی آمريکا (GAO) بيان کردند که همچنان چالشهای زيادی در مورد اين فناوریها باقی خواهد ماند.
به طور خاص، خودروهای مجهز به فناوری V2V اطلاعاتی از جمله سرعت، موقعيت، جهت، شتاب، اندازه، وضعيت ترمز و اطلاعات ديگر (مربوط به پيامهای ايمنی پايه) را ده بار در ثانيه به تجهيزات درون خودرويی نصب شده بر روی خودروهای اطراف ارسال میکنند که تفسير میشوند و بر مبنای اين اطلاعات، هشدارهايی برحسب نياز برای رانندگان توليد میگردد.
با توجه به گزارش GAO، موضوعات مهم از اين قرار هستند:
- حصول اطمينان از اينکه به اشترک گذاری احتمالی (محدوده فرکانسی عملکرد DSRC) با کاربران ديگرِ طيف فرکانس راديويی بیسيم مورد استفاده توسط ارتباطات V2I ، بر کارايی فناوری V2I تاثير منفی نداشته باشد.
- توجه به فقدان منابع ايالات و سازمانهای محلی برای استقرار و نگهداری فناوریهای V2I،
- توسعه استانداردهای فنی جهت اطمينان از قابليت سازگاري،
- توسعه و مديريت ايمنی دادهها و توجه کردن به برداشت عمومی از حريم خصوصی،
- حصول اطمينان از پاسخ مناسب رانندگان به هشدارهای V2I،
- توجه به عدم قطعيتهای مرتبط با وجوه مسئوليت بالقوه مطرح شده توسط V2I
به اشتراکگذاری طيف فرکانسی موضوع خطرناکی است. FCC در فوريه 2013 اعلاميهای مبنی بر پيشنهاد قانونگذاری در اين خصوص صادر نمود که در آن درباره موضوع اعلاميه نظرخواهی کرده بود. بر اساس گزارش GAO ، مقامات وزارت حملونقل و 17 نفر از 21 نفر متخصصی که با آنها مصاحبه شده است، پيشنهاد به اشتراک گذاری طيف فرکانسی را يک چالش بسيار مهم برای استقرار فناوریهای V2I میدانند.
در گزارش GAO آمده است: «سامانههای مبتنی بر ارتباطات برد کوتاه اختصاصی (DSRC) از کاربردهای ايمنی که نياز به ارسال سريع دادهها بين موجوديتها (خودروها، زيرساختها يا ساير سکوها) دارند، حمايت میکنند. بنا به نظر مقامات DOT، تاخير در انتقال چنين دادههايی به دليل تداخل ناشی از کارکرد دستگاههای فاقد مجوز، ممکن است قابليت اين سامانهها برای جلوگيری از تصادف را به مخاطره بيندازد.
متخصصان به نگرانیهای مشابهی اشاره کردند و بيان داشتند که اگر آنها کاربردها را مستقر کرده ولی به دليل تداخل مضر، اين کاربردها کار نکنند، کاربران بالقوه ممکن است V2I را نپذيرند. هفت متخصصی که با آنها مصاحبه کرديم با اين موضوع موافق بودند که آزمونهای بيشتری نياز است تا تعيين شود که آيا به اشتراکگذاری منجر به تداخل مضر در DSRC خواهد شد يا خير. بعلاوه، مقامات DOT اشاره کردند که تغيير به يک محدوده 5.9 گيگاهرتز به اشتراک گذارده شده میتواند بر پژوهش فعلی V2I تاثير بگذارد که بر اساس پيشفرض دسترسی قابل اعتماد سامانههای DSRC به محدوده طيف بیسيم 5.9 گيگاهرتز بنا نهاد شده است.
سوال در مورد قابليت سازگاری و تبادل اطلاعات نيز چالش بزرگی است. در اين باره GAO اظهار داشته است: «به گفته DOT، پروتکلها و استانداردهای سازگار و قابل اجرا در سطح وسيع برای تضمين قابليت سازگاری دستگاهها و کاربردها مورد نياز هستند. به هر حال اطمينان از قابليت سازگاری با يک مجموعه استاندارد از کاربردهای V2I در هر ايالت ممکن است به طور خاص چالش برانگيز باشد، چرا که برخلاف V2V ، استقرار فناوریهای V2I داوطلبانه باقی خواهد ماند. در نتيجه ايالات و مناطق ممکن است بر اساس آنچه که برای نيازهای حملونقلشان در نظر دارند، استقرار انواع متفاوتی از فناوریهای V2I را انتخاب کنند (و يا کلاً هيچ فناوریای را انتخاب نکنند).
مقامات DOT که مورد مصاحبه قرار گرفتند، به اين نکته اشاره کردند که استقرار ملی کامل فناوریهای V2I ممکن است به دليل استقرار بیبرنامه کاربردهای مختلف در مناطق و ايالات، هيچوقت اتفاق نيافتد، به رغم اينکه اين کاربردها نيازمند سازگاری و تبادل اطلاعات با يکديگر خواهند بود.»
قابليت سازگاری ممکن است چالشی مخرب باشد، اما امنيتی هم خواهد بود.
به گفته GAI، در يک محيط خودرويی مرتبط، سازمانهای مختلف (فدرال، ايالتی، مراکز محلی، سازمانهای دانشگاهی و شرکتهای بخش خصوصی) ممکن است برای مثال به دادههايی که توسط فناوریهای V2I توليد میشوند به منظور مديريت ترافيک و هدايت پژوهشها بطور بالقوه دسترسی داشته باشند.
در گزارش GAO آمده است: « DOT و صنعت گامهايی را برای توسعه چارچوب امنيتی برای همه فناوریهای ارتباطات خودرويی از جمله V2Iبرداشتهاند. DOT همراه با خودروسازان کنسرسيوم CAMP سامانه مديريت تامين امنيت (SCMS) را مورد آزمون و توسعه قرار دادهاند تا بتوانند اطمينان حاصل کنند که پيامهای ايمنی اوليه، امن بوده و از يک دستگاه مجاز آمده باشند. بيش از نيمی از متخصصانی که با آنها مصاحبه کرديم، نگرانیهای متفاوتی را درباره سامانه SCMS بيان کردند، از جمله اينکه آيا SCMS میتواند تضمين کند که اطلاعات ايمن و قابل اعتمادی رد و بدل میشود يا خير و در نهايت چه کسی اين سامانه را مديريت خواهد کرد؟»
همچنين بايد خاطر نشان کرد که طبق گفته مقامات آژانس پليس ملی، هيچ موضوع امنيتی قابل توجهی در ارتباط با فناوریهای V2I تا جولای 2015 رخ نداده است.
در اين گزارش میخوانيم: «گستره کامل مزايا و هزينههای فناوری V2I شفاف نيست، چرا که استقرارهای آزمون محدود بودهاند، هر چند کهDOT از پژوهش اوليه درباره مزايا و هزينههای بالقوه حمايت کردهاست. متخصصان اشاره میکنند که فناوریهای V2I میتوانند مزايای ايمنی، تحرکپذيری، زيستمحيطی و عملياتی را با کاربردهايی مانند: هشدار خطرات بالقوه به رانندگان، ايجاد امکان پايش خودروها و اعلام نواحی پرترافيک به سازمانها و ارائه توصيههايی برای رانندگی و مسير بهينه به همراه داشته باشند.»
GAO در اين گزارش به يک تعداد از کشورهای خارجی که سامانههای V2I را به صورت مؤفقيتآميز پيادهسازی کردهاند، اشاره میکند: « ژاپن، V2I را از طريق استقرار سامانه ITS Spot پيادهسازی کرده است. ITS Spot از تجهيزات کنارجادهای برای جمعآوری دادهها و به اشتراکگذاری آنها با خودروها استفاده میکند تا سه خدمت اوليه را به رانندگان ارائه دهد که عبارتند از: راهنمای پويای مسير، پشتيبانی از رانندگی ايمن و دريافت الکترونيکی عوارض. شبکهی گسترده V2I در ژاپن شامل تقريبا 55,000 واحد از تجهيزات V2I در جادههای محلی و 1,600 واحد از تجهيزات V2I در تقريبا 11,000 کيلومتر از بزرگراههای اين کشور میباشد.
به طور مشابه، کشورهای هلند، آلمان و اتريش در تلاش هستند تا يک کريدور هوشمند اروپايی را توسعه دهند که اطلاعات مورد نياز رانندگان درباره کارگاههای جادهای، ترافيک پيشِرو و موارد ديگر را تأمين خواهد کرد.»
متن کامل گزارش GAO را میتوانيد از اينجا دريافت نمائيد.