◄ خودروسازی؛ نیازمند مهندسی ارزش
تین نیوز | " اگر چه با رفع تحریمها افق روشنی پیشروی خودروسازان قرار گرفته، اما هم اینک تولیدکنندگان با مشکلات عدیدهای از جمله رکود در بازار و نبود تقاضا برای محصولات خود مواجه هستند.
به گفته برخی از کارشناسان، خودروسازان هماکنون در دوره برزخ قرار دارند؛ چراکه از یک سو با توجه به رکود تقاضا تولید خود را کاهش دادهاند، از دیگر سوی با توجه به افق روشنی که در پی «برجام» بهوجود آمده مشغول برنامهریزی برای دوران پساتحریم هستند؛ بنابراین بهنظر میرسد که شرکتهای تولیدی در یک برزخ شش ماهه قرار دارند تا با حضور شرکتهای خودروساز معتبر جهانی بازتعریفی از عملکرد خود در دوران جدید داشته باشند. با تمام این اوصاف برخی کارشناسان معتقدند که صنعت خودروی کشورمان با توجه به مشکلات ریشهای همچون مدیریت دولتی، قیمتگذاری توسط
نهادی خارج از خودروسازی و... قادر به ایجاد فضای مناسب برای فعالیت خودروسازان خارجی نیست به همین دلیل تلاش برای بازگشت به دوران قبل از بحران میتواند هدف برخی تولیدکنندگان در دوران پسا تحریم باشد. این کارشناسان همچنین عنوان میکنند که شرکتهای معتبر خودروساز که متقاضی ورود به ایران هستند در قراردادهای خود با طرف ایرانی ضمانتهای محکمی برای شروع کار میخواهند.
با توجه به اظهارات این کارشناسان و همچنین مشکلاتی که در پس فعالیت خودروسازان خارجی در ایران وجود دارد این سوال مطرح میشود که رفع تحریمهای بینالمللی برای صنعت خودرو یک گام رو به جلو محسوب میشود یا یک گام به عقب برای بازگشت به شرایط قبل از بحران؟ این سوال به این معنا است که خودروسازان کشورمان در پسا تحریم تلاش خواهند کرد که با رفع بحران کنونی به دوران طلایی گذشته خود بازگردند یا اینکه قصد تغییرات اساسی در صنعت خودروی کشور با حضور سرمایهگذاران خارجی را دارند؟..."
متن بالا بخشی از گزارشی بود که با عنوان "تصمیم سرنوشت ساز در پساتحریم" در دنیای اقتصاد منتشر و در تین نیوز بازنشر شد و پس از انتشار آن یکی از کاربران تین نیوز دیدگاه خود را در این زمینه به شرح زیر ارایه کرد:
" پیشنهاد می شود: دولت حمایت خود را از شرکت های قطعه ساز (بخش خصوصی و تعاونی ها) بیشتر نماید نه خودروساز، شرکت های قطعه ساز خود را در حد واندازه و کلاس جهانی بالا ببرند، اجازه ورود خودرو با کیفیت به قیمت مناسب داده شود، بیش از آن که به فکر نگهداشتن 2 خودرو ساز باشیم، به فکر ایجاد ارزش افزوده بیشتر ناشی از فروش قطعات به سایر کشورها باشیم و از این رهگذر GNP را بالا برده و زمینه بروز اشتغال بیشتر برای جوانان تحصیلکرده بیکار در شرکتهای قطعه ساز فراهم شود.
ضمن این که معمولا در دنیا از مزیت های نسبی استفاده می کنند تا قیمت ها کاهش پیدا کند که در کشور ما می توان به نیروی انسانی جوان و تحصیلکرده فراوان - وجود شرکتهای فولادسازی تامین کننده مواد اولیه و ....
همچنین شرکت های قطعه ساز می توانند (شرکتهای تعاونی تولید محصولات صنعتی) باشند تا آحاد جامعه در تولید نقش داشته باشند و این یعنی حمایت ملی از تولیدات داخلی (مصنوعات ساخت بخش خصوصی و تعاونی ها) در کشور.
اما راهکار چیست؟ راهکار تولید خودرو نیست ما نباید خودرو ساز باشیم بلکه ما باید بیش از 6 الی 7 هزار شرکت قطعه ساز داشته باشیم تا بتوانیم برای شرکت ها برتر خودرو ساز قطعه تامین کنیم و عملا ارزش افزوده فراوانی برای کشور به ارمغان بیاوریم. پس از مسئولان و دولتمردان و صاحبان صنعت انتظار حمایت از شرکت های قطعه ساز کشور وجود دارد نه خودروساز.
به یقین اگر دولت از خودروسازی حمایت نکند این صنعت نیز پس از مدت کوتاهی به مهندسی ارزش فکر خواهد کرد و شاید بتواند روی زانوی خود بایستد. ولی الان دولت باید اجازه دهد که این صنعت درگیر رقابت با خودروهای خارجی بشود تا قوی و زورمند شود وگرنه از شدت ضعف مجبور به خدا حافظی خواهد بود."