|
کد خبر
۶۲۴۱۶
کپی شد
فروش خودرو داخلی کاهش یافته است
وبلاگ تین نیوز | كمپین «نه به خودرو داخلی» این روزها تلاش خود را برای نشان دادن كیفیت پایین خودروهای داخلی كه بعضا به آن ارابه مرگ میگویند افزایش داده است. هر چند نمیتوان دقیقا مشخص كرد كه این كمپین و كمپینهایی از این دست تا چه حد روی بازار داخلی تاثیر میگذارند اما نفس این تبلیغات منفی، شهروندان و فعالان حوزه اقتصاد را به تامل وا داشته است. واقعیت چنین مسالهای پیچیده است؛ از طرفی میتوان عنوان كرد دستهایی نهفته پشت چنین كمپینهایی وجود دارد تا در روزگار پساتحریم ایران را به وارد كننده كالاهای خارجی تبدیل كند و از طرف دیگر،
میتوان این فرض را هم در نظر گرفت كه فعالیت چنین كمپینهایی نوعی فشار برای بهبود كیفیت كالاهای داخلی است.
محمدرضا نجفی منش رئیس اتحادیه قطعه سازان در این زمینه به «آرمان» توضیح میدهد.
محمدرضا نجفی منش رئیس اتحادیه قطعه سازان در این زمینه به «آرمان» توضیح میدهد.
در روزهای اخیر شاهد فعالیت گسترده كمپینی برای جلوگیری از خودروهای تولید داخل بودهایم. به نظر شما دلیل این مخالفتهایی كه در شبكههای اجتماعی به خودروسازان داخلی میشود چیست؟
بعد از اینكه دولت تدبیر و امید بر سركار آمد، در سال 93 توفیقی نسبی پیدا كرد و باعث شد اقتصاد ما رشدی سه درصدی را تجربه كند. این مساله به مذاق خیلیها خوش نیامد. امسال هم با توافق این توفیق حاصل شد كه تحریم برداشته شود. بسیاری از كسانی كه منافعشان در خطر افتاد شروع به مخالفت كردند. شما اگر نگاه كنید میبینید كه اول از همه نسبت به شیر و گندم و آرد اینگونه مخالفتها شروع شد كه چرا شیر در كشورهای دیگر لیتری 700 است ما اینجا باید 1400 تومان بخریم، یعنی همان چیزهایی كه الان درباره خودرو میگویند. شما ببینید بعد از توافق مسائلی را كه اصلا مطرح نبود به شكلی
بزرگنمایی شده مطرح میکنند. مساله دومی كه اینجا هست این است كه سال گذشته تعداد زیادی خودرو خارجی وارد كشور شد. این خودروها آنقدر فروش نرفتند كه از سود بالایی هم كه میگرفتند(ما پیشبینی كرده بودیم كه حدود 1500میلیون تن فقط سود واردات در سال قبل بوده است یعنی بیش از 100 هزار خودرو وارد شد)كم كردند و قیمتها را كاهش دادند، در حال حاضر تعداد زیادی خودرو وارداتی در انبارها مانده كه فروش نرفتهاند. حتی با اینكه تخفیفات زیادی دادند یا اینكه به صورت قسطی و بدون بهره و امثالهم سعی در فروش و جذب مشتری دارند ولی هنوز مقداری از محصولاتشان باقی مانده است.
به همین دلیل كسانی كه از این محل متضرر شدند شروع به خراب كردن بازار كردند. از طرف دیگر، ما یك ركود كلی هم در كشور داریم كه همه بازار را راكد كرده است و اتفاقا همیشه بازار به این شكل است كه اگر به یك محصول تلنگری بخورد همه محصولات دیگر را تحت تاثیر قرار میدهد. دلیل دیگر این ركود عدم همراهی بانكها بود. برای مثال وام 15 میلیونی را كه به خرید خودرو تعلق گرفته بود ندادند، یعنی در حال حاضر كه ارزش پول ملی ما یك سوم شده (دلارهزار تومانی به سه هزار رسید)و به تبع آن قیمت خودرو هم بالا رفت اما هنوز وام خودرو بر اساس همان قیمت قبلی شش میلیون تومان مانده است در حالی كه اگر به همان نسبت بالا میرفت الان باید 20 میلیون میشد. همه اینها دست به دست هم داد. همچنین خیلیها با تبلیغات وسیع رسانهای میخواستند كاری انجام دهند و لگدی به خودرو بزنند. در واقع، خودرو به نوعی سوپاپ اطمینان برای ابراز نارضایتی مردم شده است.
به همین دلیل كسانی كه از این محل متضرر شدند شروع به خراب كردن بازار كردند. از طرف دیگر، ما یك ركود كلی هم در كشور داریم كه همه بازار را راكد كرده است و اتفاقا همیشه بازار به این شكل است كه اگر به یك محصول تلنگری بخورد همه محصولات دیگر را تحت تاثیر قرار میدهد. دلیل دیگر این ركود عدم همراهی بانكها بود. برای مثال وام 15 میلیونی را كه به خرید خودرو تعلق گرفته بود ندادند، یعنی در حال حاضر كه ارزش پول ملی ما یك سوم شده (دلارهزار تومانی به سه هزار رسید)و به تبع آن قیمت خودرو هم بالا رفت اما هنوز وام خودرو بر اساس همان قیمت قبلی شش میلیون تومان مانده است در حالی كه اگر به همان نسبت بالا میرفت الان باید 20 میلیون میشد. همه اینها دست به دست هم داد. همچنین خیلیها با تبلیغات وسیع رسانهای میخواستند كاری انجام دهند و لگدی به خودرو بزنند. در واقع، خودرو به نوعی سوپاپ اطمینان برای ابراز نارضایتی مردم شده است.
منظور شما این است كه عواملی خارج از كار خودروسازان بر بازار خودرو تاثیر گذاشته است؟
خودروسازها هم در این رابطه بی تقصیر نبودند. مشكلی كه مدیران خودروساز ما داشتند این بود كه خودروهای قدیمی را مقداری دیر از بازار خارج كردند.
بحثی كه در مورد خودروهای داخلی مطرح میشود، جز كیفیت پایین آن قیمت بالای آن است. برای مثال عنوان میشود خودروهای ساخت ایران در كشورهای خارجی با قیمتی به مراتب پایینتر از قیمت ایران به فروش میرسند. اینكه گفته میشود پراید در عراق شش میلون تومان است، درست است؟
نه. پراید را اینجا 6 هزار دلار صادر میكنند ولی برای مصرفكننده نهایی چیزی حدود 13 هزار دلار میافتد.
چرا 13هزار دلار؟
این را بد نیست برای مردم توضیح دهید كه خورد یك قیمت برای بازار بینالمللی دارد و یك قیمت هم برای بازار داخلی دارد. قیمت بازار بین المللی همان شش هزار دلار است. ما پراید را شش هزار دلار میفروشیم و سود هم برای ما دارد چون هزینه پلاك گذاری، مالیات بر ارزش افزوده و بیمه ندارد و حتی آن گمركی كه بابت ورود بعضی قطعات هزینه داده شده است برگردانده میشود یعنی شما اگر كالایی را از كشوری وارد كنید و كاری روی آن انجام دهید و دو مرتبه صادر كنید آن هزینه عوارض گمركی برگردانده میشود.
یك سوال همیشه برای مردم وجود دارد كه چرا خودرو در كشورهای دیگر ارزان است یا چرا فلان خودرو در فلان كشور آنقدر است. بله این درست است. من یك مثال میزنم. موقعی كه یورو حدود 800 یا 900 تومان بود و ما 206 را اینجا 12 میلیون تومان میفروختیم، همین خوردرو در فرانسه 15 هزار یورو بود چون دولتها از خودرو هم مالیات میگیرند، عوارض، هزینههای شماره گذاری، سود گمركی و... میگیرند. بنابراین قیمت خودرو برای مصرف كننده شاید همه جا دو برابر قیمت وارداتی آن باشد.
یك سوال همیشه برای مردم وجود دارد كه چرا خودرو در كشورهای دیگر ارزان است یا چرا فلان خودرو در فلان كشور آنقدر است. بله این درست است. من یك مثال میزنم. موقعی كه یورو حدود 800 یا 900 تومان بود و ما 206 را اینجا 12 میلیون تومان میفروختیم، همین خوردرو در فرانسه 15 هزار یورو بود چون دولتها از خودرو هم مالیات میگیرند، عوارض، هزینههای شماره گذاری، سود گمركی و... میگیرند. بنابراین قیمت خودرو برای مصرف كننده شاید همه جا دو برابر قیمت وارداتی آن باشد.
بعضی جاها گفته شده كه 50 درصد فروش خودرو داخلی كاهش پیدا كرده. حتی عكسهای ماهوارهای هم در شبكههای اجتماعی منتشر شده كه نشان میدهد خودروهای زیادی در انباری مانده اند. این مساله را تا چه حد تایید میكنید و دلیل آن چیست؟
بله. فروش كاهش یافته ولی نه 50 درصد. این موضوع را در كنار این بگذارید كه امسال تولید خودرو ما 17 درصد افزایش داشته است. این توهمی كه بین برخی به وجود آمده بود كه قیمت پایین میآید، باعث شد همه در یك انتظار برای كاهش قیمت به سر ببرند.
این هم یكی از دلایلی بود كه خرید خودروهای داخلی كاهش پیدا كند. یك نكته دیگر هم كه وجود دارد این است كه از وقتی قرار شده خودروسازهای خارجی در ایران تولید را شروع كنند این انتظار بیشتر شده است ولی باید این را در نظر بگیریم كه خودروسازان خارجی تا محصولاتشان به مرحله نهایی برسد حداقل سه سال به طول میانجامد. برای مثال همین تندر وقتی كه به ایران آمد چهار سال طول كشید كه محصولشان بیرون آمد. ما نمیخواهیم سی. كی. دی بیاوریم؛ سی. كی. دی یعنی قطعات را وارد و اینجا سوار كنیم. دولت این سیاست را دیگر ندارد. بنابراین آمدن خودروسازهای جدید، حداقل سه سال، و تولید خودروهای جدید خودروسازهای قدیمی مانند رنو و پژو كه در ایران بودند یك سال طول میكشد. بنابراین مقداری زمان بگذرد و مردم ببینند اتفاقی نیفتاد، خودشان شروع به خرید میكنند.
این هم یكی از دلایلی بود كه خرید خودروهای داخلی كاهش پیدا كند. یك نكته دیگر هم كه وجود دارد این است كه از وقتی قرار شده خودروسازهای خارجی در ایران تولید را شروع كنند این انتظار بیشتر شده است ولی باید این را در نظر بگیریم كه خودروسازان خارجی تا محصولاتشان به مرحله نهایی برسد حداقل سه سال به طول میانجامد. برای مثال همین تندر وقتی كه به ایران آمد چهار سال طول كشید كه محصولشان بیرون آمد. ما نمیخواهیم سی. كی. دی بیاوریم؛ سی. كی. دی یعنی قطعات را وارد و اینجا سوار كنیم. دولت این سیاست را دیگر ندارد. بنابراین آمدن خودروسازهای جدید، حداقل سه سال، و تولید خودروهای جدید خودروسازهای قدیمی مانند رنو و پژو كه در ایران بودند یك سال طول میكشد. بنابراین مقداری زمان بگذرد و مردم ببینند اتفاقی نیفتاد، خودشان شروع به خرید میكنند.