پژو مجبور است امتیازات بیشتری به ایران بدهد
برای بررسی بیشتر نظر مجلس درباره قرارداد جدی ایرانخودرو با پژو گفتوگویی انجام دادهایم با حمیدرضا فولادگر، عضو هیئترئیسه کمیسیون صنایع و رئیس فراکسیون حمایت از تولید ملی مجلس. او در این گفتوگو توضیح میدهد که چرا بهزعم نمایندگان، ایرانخودرو میتواند امتیازاتی بیشتر از شرکت پژوی فرانسه بگیرد. یکی از این دلایل از قول حمیدرضا فولادگر، باز شدن درهای سرمایهگذاری در ایران بعد از رفع احتمالی تحریمهای هستهای خواهد بود. جایی که شرکتهای جدیدی برای حضور و سرمایهگذاری در بازار ایران بهعنوان رقیب این خودروساز فرانسوی ظاهر خواهند شد.
تین نیوز |
مجلس چقدر بر بازبینی قرارداد با پژو اصرار دارد و دنبال چه امتیازاتی از پژو در قرارداد جدید هستید؟
ببینید فقط این مجلس نیست که بر قراردادهای قبلی نقد دارد. خود دولتیها هم منتقد هستند و در رایزنیهایی که سال گذشته انجام شد خود ایرانخودرو هم اصرار داشت که اگر پژو خواهان ادامه حضور جدی در ایران است باید به یک سری تعهدات و امتیازات جدید هم تن بدهد. بنابراین در اینکه بر روی موضوع ضعف قراردادهای قبلی پژو با ایران یک اجماع بین مجلس و دولت وجود دارد، شکی نیست. اما بههرحال هنوز بر سر مفاد این قرارداد یک سری ابهامات وجود دارد. یعنی مجلس در پی این است که این ابهامات رفع شوند.
یعنی مجلس و مشخصا کمیسیون صنایع و معادن پیشنهادهای خاصی دارند تا در این قرارداد جدید گنجانده شود؟
الزاماً این نیست. ما یک کلیت از قرارداد جدید میدانیم. اما میخواهیم تمام زوایای آن برای مجلس هم مشخص شود. شاید وقتی این اتفاق افتاد متوجه شویم که ایرانخودرو هم پیشاپیش همان پیشنهادها را در قالب قرارداد خود گنجانده است.
چقدر احتمال میدهید که پژو مفاد پیشنهادی جدید ایران را بپذیرد؟
ببینید پژو به بازار ایران احتیاج دارد. مدیرعامل قبلی شرکت پژو از زیان ۲۰۰ میلیون یورویی در هر هفته برای این شرکت به دلیل کاهش تولید و عرضه محصولاتش در اروپا خبر داده بود. این برای ما یک فرصت است. پژو فکر میکند که میتواند با بازگشت به بازار ایران راهی برای جبران خسارت پیدا کند. از آنطرف افق لغو تحریمها هم هست و این دست پژو را برای چانهزنی زیاد خواهد بست. چون آنها احساس میکنند که در شرایط بعد از تحریم ایران راحتتر خواهد توانست برای آنها جایگزین پیدا کند. بنابراین الآن ما قدری نسبت به آنها دست بالا داریم و باید از این فرصت به نفع خودمان
بهره ببریم و میتوانیم قرارداد بسیار متفاوتی با آنچه قبلا بوده است را منعقد کنیم.
شما میگویید که شرکت پژو ضرر اقتصادی میدهد. این یعنی اینکه نمیتواند محصولات خود را بفروشد و به عبارتی نشان از ضعف آنها دارد. چه لزومی دارد که ما بیاییم و با یک شرکتی که در حالت ضعف به سر میبرد قرارداد ببندیم.؟ به عبارتی چرا سراغ خودروسازان قویتر و معتبرتر نمیرویم؟
این چند تا دلیل دارد. اول اینکه ضرر پژو الزاماً به دلیل کیفیت پایین تولیداتش نبوده و مقایسههای فنی هم نشان میدهد که پژو توانسته خودروهای باکیفیتی وارد بازار کند.
پس دلیلش چه بوده است؟
بیشتر مدیریتی بوده. یعنی اینها در بخش قراردادها و تبلیغات و سرمایهگذاریها قدری ضعیف ظاهر شدند. وگرنه کیفیت تولیداتشان پائین نیست. مخصوصا تولیدات جدید پژو که البته وارد ایران نشدهاند. اینها با خودروهای روز دنیا در بخشهایی رقابت میکنند. موضوع دیگر این است که بههرحال ما تعداد زیادی از این برند را الآن در خیابانهای خودمان داریم و به آنها خدمات دهیم. در همین حال پژو را میشناسیم و آنها هم ما را میشناسند. این خیلی با وضعیت سازندهای که قرار است تازه وارد بازار ایران شود فرق میکند، یعنی پژو در ایران بازار خود را دارد و
برای فروش آن خیلی مشکل نداریم. ضمن اینکه خودروسازان بزرگتر مثل تویوتا و نیسان و هیوندایی و امثال اینها بازارهای بسیار بزرگتر را هدف گرفتهاند و واقعیت این است که با زیرساختهایی که ما داریم بستن قرارداد با این شرکتها برای سرمایهگذاری و تولید در ایران کار سختی است. یعنی جذابیت بازار ایران برای اینها تنها در حد صادرات تعدادی از محصولاتشان است که البته آن هم نسبت به دیگر کشورها بسیار کمتر است. یعنی خودروسازان بزرگ مثلا در منطقه به کشوری مثل ترکیه یا آذربایجان خیلی بیشتر از ایرانخودرو صادر میکنند. این میشود که فعلا بهترین حالت
این است که یک قرارداد خوب با شرکتهایی مثل رنو یا پژو ببندیم.
اما بههرحال در دنیا یک سری شرکتهایی هستند که محصولاتی در حد همین پژو هم دارند و بازارهای بزرگی را هم گرفتهاند، مثل شرکت «کیا موتورز» که الآن یک اعتبار بسیار خوب برای خودش دستوپا کرده است. یا مثلا سوزوکی. چرا دنبال جایگزینی اینها نیستید؟
کیاموتورز را که شما مثال زدید بسیار جدیدتر از پژو است اما الآن اعتبار بینالمللی بیشتری دارد. ما از قرارداد با اینها هم استقبال میکنیم همانگونه که قبلا هم اینها در بازار ایران حضور جدی داشتند. اما مسئله ما توان و البته انحصار تولید است که فعلا قسمت اعظم آن در اختیار دولتیهاست. الآن شرکتهای خصوصی مثل کرمانموتور را ببینید. اینها رفتهاند سراغ خودروسازان چینی. چرا این کار را میکنند؟ چون مجبور هستند. با زیرساختهای ما و توان و منابع ما برای سرمایهگذاری، خودروسازی مثل کیاموتورز و سوزوکی در این قدمهای اول برای تولید و
سرمایهگذاری نمیآیند. آنها ترجیح میدهند فعلا با همان صادراتشان در بازار ایران حضور داشته باشند.
رفع تحریمها میتواند این وضعیت را عوض کند؟
الآن هم که ما داریم با پژو قرارداد جدید میبندیم مقدار زیادی به دلیل افق برداشته شدن تحریمهاست. اما اینکه دنبال حضور گسترده و جدی کمپانیهای بزرگتر باشیم باید چند سالی صبر کرد. چون در این شرایط حضور آنها احتمالا تکرار تجربه پژو و رنو خواهد بود. حتی اگر بتوانیم با آنها در بخش تولید همکاری کنیم، باید یک وضعیت معیشتی هم در جامعه باشد که بتواند این محصولات را بخرد. الآن در حد واردات این خودروها جامعه توان اقتصادی دارد. اما وقتی پای تولید و مونتاژ در داخل میرسد باید به فروش گسترده آن همفکر شود و اینجا وضعیت مالی جامعه مهم میشود.
خب با این شرایط چه افقی برای همکاری با پژو در نظر گرفتهاید؟ یعنی یک قرارداد خوب از نظر شما ما را به کجا میرساند؟
ببینید پژو الآن یک تکنولوژی در اختیار دارد که هرچند شاید در مقایسه با برخی خودروسازان قدری ضعیفتر باشد اما در مقایسه با آنچه ما داریم بسیار جلوتر است. ما باید برای رسیدن به آن تکنولوژی قدمبهقدم جلو برویم و استفاده از تکنولوژی پژو و همکاری صنعتی با آنها قسمتی از این پلههاست. ما شاید نتوانیم در قدمهای اول با تویوتا یا نیسان همکاری صنعتی کنیم، اما با پژو که میتوانیم و این ما را به سطوح فنی متداول نزدیکتر میکند. مشکل ما این بود که پژو خودروسازی ما را گروگان گرفته بود و فقط از صنایع ما برای کانالی در جهت فروش تولیداتش استفاده
میکرد. بیآنکه تبادل تکنولوژی و همکاری صنعتی در کار باشد.