ورود تولیدکنندگان باتری خودروهای برقی چین به صنعت کشتی سازی

به گزارش تین نیوز به نقل از پرتال حمل و نقل ، کشتی های کانتینربر تمام برقی ساخت چین همچنین قرار است برتری پکن را نسبت به رقبای جهانی در صنعت کشتی سازی بیش از پیش تقویت کنند .

شرکت CATL ، بزرگ ترین تولیدکننده باتری خودروهای برقی در جهان ، اخیراً اعلام کرده است که شناور تمام برقیِ توسعه یافته توسط خود این شرکت طی سه سال آینده به آب های آزاد خواهد رفت ؛ اقدامی که جاه طلبی های این شرکت برای تبدیل شدن به یک قدرت جهانی در حوزه انرژی های نو را تقویت می کند .

گوتیون که تحت حمایت گروه فولکس واگن قرار دارد، اعلام کرد بسته های باتری این شرکت به اندازه ای قدرتمند هستند که می توانند یک کشتی با ظرفیت بارگیری ۱۳۲ کانتینر استاندارد را به حرکت درآورند . این شناور که «پافر فیش بلو ۰۱» (Puffer Fish Blue 01) نام دارد و توسط کارخانه کشتی سازی ووهو چین و شرکت فناوری انرژی نو ساندیانشوی توسعه یافته ، موفق به دریافت گواهی از «انجمن رده بندی چین»، نهاد تخصصی رده بندی کشتی ها شده است .

سرمایه گذاری و تلاش برای ساخت کشتی های کانتینربر تمام برقی نشان دهنده افزایش نفوذ چین در صنعت جهانی کشتی سازی است. با این حال، هنوز باید دید آیا کشتی های برقی به طور گسترده از سوی خطوط بین المللی کانتینری پذیرفته خواهند شد یا نه .

شرکت CATL که امسال ۳۸ درصد از سهم بازار جهانی باتری خودروهای برقی را در اختیار دارد ، توسعه کاربردهای کشتی سازی را از سال ۲۰۱۷ آغاز کرده و از آن زمان تاکنون باتری مورد نیاز ۹۰۰ فروند شناور را تأمین کرده است ؛ شناورهایی که همگی در مسیرهای رودخانه ای فعالیت می کنند .

این شرکت در بیانیه ای اعلام کرد «یوجیان ۷۷»، نخستین کشتی تفریحی تمام برقی چین که به باتری های پرفورمنس بالای CATL مجهز است ، از زمان آغاز بهره برداری در ماه ژوئیه ، تجربه ای بدون آلایندگی و کم صدا را برای گردشگران فراهم کرده است .

بر اساس همین بیانیه ، تحویل باتری های CATL به کشتی سازان در حال حاضر حدود ۴۰ درصد از بازار جهانی شناورهای برقی را به خود اختصاص می دهد .

در ماه نوامبر ، شرکت زیرمجموعه این گروه با نام «اتوفلایت» که در حوزه پهپاد فعالیت می کند ، نخستین «ورتاپورتِ آبی» خود را برای پشتیبانی از بخش پرواز و فرود عمودی برقی (eVTOL) راه اندازی کرد. این شناورِ باتری محور ، زیرساخت های eVTOL را در پهنه های وسیع آبی گسترش می دهد و به پهپادها یا خودروهای پرنده ، محل جایگزینی برای برخاست و فرود ارائه می کند .

باتری های گوتیون که در کشتی های کانتینربر استفاده می شوند ، از فناوری تعویض سریع پشتیبانی می کنند ؛ فناوری ای که به کشتی ها امکان می دهد بسته های باتری تخلیه شده را به سرعت با باتری های شارژشده جایگزین کنند . گوتیون در سه ماهه های اول تا سوم سال جاری با سهم بازار ۳.۷ درصدی ، هفتمین تولیدکننده بزرگ باتری خودروهای برقی در جهان بوده است .

نخستین کشتی کانتینربر تمام برقی جهان با ظرفیت حمل ۷۰۰ کانتینر استاندارد در پایان سال ۲۰۲۳ توسط شرکت «کوسکو شیپینگ هوی اینداستری» (یانگژو) به شرکت خواهر خود ، «کوسکو شیپینگ لاینز» ، تحویل داده شد .

طبق داده های ارائه شده توسط شرکت خدمات کشتیرانی کلارکسونز ، شرکت های کشتی سازی چین در سه ماهه های اول تا سوم سال ۲۰۲۵ ، از نظر تناژ وزنی مرده (DWT) ، ۶۵ درصد از سفارش های جهانی را در اختیار داشتند ؛ این رقم در مقایسه با حدود ۷۵ درصد در مدت مشابه سال قبل کاهش یافته است .

کشتی سازی همچنین یکی از حوزه هایی است که دونالد ترامپ ، رئیس جمهور ایالات متحده ، قصد دارد در آن سلطه چین را به چالش بکشد . او پیشنهاد سرمایه گذاری ده ها میلیارد دلاری برای احیای کارخانه های کشتی سازی آمریکا را مطرح کرده است .

کشتی سازان چینی که با کاهش سفارش ها مواجه شده اند، انتظار می رود برای حفظ سودآوری ، بخش بیشتری از ظرفیت خود را به ساخت شناورهای مبتنی بر انرژی های نو و کشتی های پیشرفته اختصاص دهند؛ آن هم در شرایطی که با چالش های فزاینده ای از سوی رقبای کره جنوبی روبه رو هستند .

سفارش های کشتی سازی کره جنوبی در سال جاری جهش داشته و سهم این کشور از بازار جهانی در سه ماهه های اول تا سوم ، از ۱۳.۳ درصد در سال گذشته به ۲۵.۹ درصد افزایش یافته است .

شرکت دولتی «جیانگ نان شیپ یارد (گروه)» نیز قصد دارد از اوایل سال ۲۰۳۵ نخستین کشتی کانتینربر هسته ای جهان را بسازد ؛ اقدامی که احتمالاً جایگاه مسلط چین را در صنعتی که به سوی انرژی های تجدیدپذیر در حال حرکت است ، بیش از پیش تثبیت خواهد کرد .

طراحی یک کشتی با ظرفیت ۲۵ هزار کانتینر که متکی بر نیروی هسته ای است ، در دست انجام قرار دارد .

شناورهای طراحی شده توسط جیانگ نان به یک راکتور نمک مذاب مبتنی بر توریم با توان خروجی ۲۰۰ مگاوات مجهز خواهند شد . این راکتور یکی از شش طراحی نسل چهارمِ به رسمیت شناخته شده در سطح بین المللی است و عمر عملیاتی آن به ۴۰ سال می رسد .