خرید و فروش غیرقابلفروشها!
تین نیوز | در آییننامه واردات کامیونهای سنگین دستدوم به صراحت عنوان شده تنها شرکتهای حمل و نقل، مجوز واردات کامیونهای دست دوم را دریافت خواهند کرد و این کامیونها تا پنج سال غیر قابل انتقال هستند؛ اما در حالی که هنوز شش ماه از ورود نخستین خودروهای این طرح به کشور نگذشته، سركشی خبرنگار ماهنامه به یكی از بازارهای فروش خودروهای سنگین، نشان میدهد کشندههای دست دوم وارد شده به کشور، اکنون به صورت آزادانه خرید و فروش میشوند!
سعید یزدانپناه كه یكی از رانندگان بخش ترانزیت كشور است، با تاکید بر خرید و فروش این خودروها در بازار میگوید:« از ابتدا قرار بود این آییننامه جنبه خدماتی داشته باشد و نه تجاری. به همین دلیل هم قرار شد که خودروهای وارد شده تا پنج سال غیرقابل نقلوانتقال باشند. این مساله در سند آنها هم قید شده و واردکنندگان در گمرک هم برای این موضوع تعهد دادهاند. اما در حال حاضر شرکتهای حمل و نقل با همکاری واسطهها، این خودروها را به صورت وکالتی به رانندهها میفروشند تا عملا باز هم فشار به راننده وارد شود.»
وی البته تاکید میکند در بازار خودروهای سنگین با توجه به قیمت بالای خودروها، قرارداد شراکت امری طبیعی است و گاهی دو یا چند نفر به طور شراکتی خودرو را خریداری میکنند، اما آنچه اکنون در حال رخ دادن است نه یک شراکت، که تجارتی پرسود و بهتماممعنا است؛ چرا که شرکتهای حمل و نقل، خودرو را به صورت اقساط و با محاسبه سود به رانندگان واگذار میکنند. بعضی از فروشندگان درباره قیمت این خودروها به خبرنگار ما چنین توضیح دادند:« قیمت بسته به سلامت خودرو، اندکی تغییر میکند، اما الان برای رنوهای مدل 2011 و 2012 قیمت خودرو حدود 400 میلیون تومان است. این خودروها با
250 میلیون تومان نقد و 60 قسط 4 تا 5/4 میلیون تومانی فروخته میشوند.»
فروش این خودروها به رانندگان در حالی است که به موجب قانون، حتی پس از پنج سال نیز سند این خودرو غیرقابل انتقال به راننده است؛ چرا که طبق آنچه در آییننامه تصریح شده، واگذاری خودروها پس از پنج سال نیز تنها به دیگر شرکتهای حمل و نقل امكانپذیر است. به این ترتیب به نظر میرسد راننده، خودرویی را خریده که عملا هیچگاه نمیتواند مالک آن باشد!
اینها البته تنها یک بخش از عجایب اجرای آییننامه واردات کامیونهای دستدوم است؛ چرا که اکنون به ازای واردات این کشندهها، خودروی فرسودهای هم از چرخه حمل و نقل خارج نمیشود تا این آییننامه، کیلومترها از هدف اصلی خود که نوسازی ناوگان بود دور شده باشد. یزدانپناه در این زمینه میگوید:«سازمان پذیرفته که دیگر به ازای واردات این کشندهها، خودروی فرسودهای اسقاط نشود؛ چون خودرویی برای این کار نیست. در حال حاضر کشنده مدل 1975 هم به خوبی سرویس میدهد و قیمتش بالا است. به همین دلیل از معافیت 25 درصدی گمرک صرفنظر شده و این خودروها مانند یک
خودروی عادی وارد کشور میشوند.»
باورش دشوار است؛ این همه تضاد در متن و اجزای یک آییننامه چند خطی! آیا این آییننامه نیز به سرنوشت سایر طرحهای نوسازی ناوگان دچار شده و با گذشت مدت کوتاهی از اجرای آن، دیگر نمیتوان امید چندانی به نوسازی ناوگان کشندههای فرسوده کشور از این محل داشت؟