تاکسیهایی که فقط دربست میبرند!
تین نیوز | در روزهایی که خودرو گران شده و هر کسی توان خرید آن را ندارد، سیستم حملونقل عمومی نیز نتوانسته آن طور که باید و شایسته است، به شهروندان ایرانی خدمات ارائه کند و در این بین، «تاکسیها» بیش از اتوبوس و مترو، صدای اعتراض مردم را بلند کرده اند.
«تاکسی» در همه جای دنیا جزو سیستم حملونقل عمومی بهشمار میرود و وظیفه اش، خدماترسانی به عموم مردم در چارچوب و خطوطی مشخص است؛ اما در ایران، یا این موضوع به خوبی برای برخی تاکسی دارها جا نیفتاده یا آنها نمیخواهند در مدار قانون حرکت کنند.
جدای از اینکه برخی تاکسیدارها بدون مجوز و به اصطلاح سرخود، نرخ کرایه در مسیرهای مشخص را افزایش دادهاند، عدهای نیز وظیفه اصلی شان (جابهجایی مسافران در خطوط مشخص شده) را فراموش کرده و فقط «دربست» مسافر میزنند؛ این رفتار خارج از قانون، بهخصوص در روزهای بارانی و برفی، بیشتر به چشم میآید، تا جایی كه مردم مجبور میشوند برای رساندن خود به سرپناهی اعم از خانه و محل کار و دانشگاه و...، گزینه «تاکسی دربست» را که هزینه بالایی نيز در بر دارد، انتخاب کنند؛ البته از سر ناچاری.
هرچند اینکه مردم بخواهند با دربست یا بدون دربست، تاکسی سوار شوند،موضوع بحث ما نيست، اما پرسش اینجاست که چرا برخی تاکسیها با وجود دریافت بنزین یارانهای، چنین رفتاری از خود بروز میدهند؟ وقتی دولت پنج برابر خودروهای شخصی، بنزین یارانهای در اختیار تاکسیها قرار میدهد، تنها به دلیل این است که «تاکسی» جزو وسايل حملونقل عمومی بهشمار میرود و بنزین بیشتری میگیرد تا مردم را جابهجا کند، نه اینکه خارج از خطوط مشخص، مسافر دربستی بزند. طبعا اگر قرار بر دربستی شدن تاکسیها باشد، بنزین کمتری نیز باید به آنها تعلق گیرد؛
زیرا دلیلی ندارد وقتی برخی تاکسیها در چارچوب سیستم حملونقل عمومی حرکت نمیکنند، باکشان از بنزین یارانهای پر شود.
تاکسیرانی دربست خصوصی - آخرین اخبار در مورد قیمت کارخانه تاکسی سمند ۲۸ میلیون تومان اعلام و جهت جایگزینی با تاکسی های فرسوده فراخوان شده است که بعلاوه هزینه های جانبی و دو ماه معطلی و بیکاری تاکسیران تهیه یک تاکسی سمند در سال ۱۳۹۲ قطعاً بیش از سی میلیون تومان تمام خواهد شد. همچنین به همین نسبت سایر هزینه های تعمیر و نگهداری تاکسی ها بسیار سنگین است. - در واقع این تاکسیها نیستند که بیش از اتوبوس و مترو صدای مردم را بلند کرده اند، بلکه این سازمان تاکسیرانی است که بیشتر از سایر سازمانهای مشابه مانند شرکت واحد و مترو سالهاست که صدای مردم را بلند کرده است و فاقد اهداف روشن و فاقد توانایی و کفایت لازم برای امور ساماندهی خطوط تاکسیرانی بوده است. - زیرا بر خلاف تصور عمومی که سازمان تاکسیرانی بطور ضمنی القاء داشته است، تاکنون فقط این تاکسیرانان زحمتکش بوده اند که به تنهایی زیر بار تمام معضلات ایجاد شده و هرج و مرج حاکم و جاری از سوی سازمان تاکسیرانی در سطح شهر به خدمات رسانی در حد توان شخصی خود و با امکانات موجود تداوم می بخشند و مسافران صرفاً در حد مبالغ کرایه و رسیدن به مقاصد خود درگیر مشکلات حاکم بر امور تاکسیرانی بوده اند و شرکتهای خصوصی نیز در حد رسیدن به منافع اقتصادی خود فعال بوده و تنها این تاکسیرانان بوده اند که به تنهایی و عملاً همین مقدار خدماترسانی را هم در خطوط تاکسیرانی محقق نموده اند. - در حال حاضر سیاستهای سازمان تاکسیرانی برخلاف پذیرش وضعیت خدمات رسانی و نحوه عمومی بودن تاکسیها، متمرکز بر این است که تاکسی ها باید بصورت خصوصی و به تعداد محدود صرفاً تحت اختیار شرکتهای خصوصی و با نرخهای واقعی و مقرون به صرفه خدمات رسانی کنند و سازمان تاکسیرانی نه اعتقادی به دایر بودن خطوط تاکسیرانی دارد و نه از توسعه و ساماندهی خطوط تاکسیرانی تاکنون حمایت کافی داشته است. - همچنین شهرداری در آینده نزدیک قصد جایگزینی خطوط تاکسیرانی را با مینی بوسهای خطی درون شهری را همچون بیست سال پیش در برنامه های حمل و نقل خود دارد. در عین حال خطوطی که در حد موجود بصورت ناکارآمد و ناقص و نامنظم تاکنون نسبتاً فعال شده اند کاملاً به اهتمام خود جوش تاکسیرانان و بر خلاف سایستهای حمایتی سازمان تاکسیرانی دایر و در حد بضاعت و مشارکت شخصی تاکسیرانان خطوط توانسته اند دایر و نسبتاً فعال باشند و حتی غالباً هزینه احداثایستگاه ها و نصب تابلوها نیز بر دوش خود تاکسیرانان بوده است و هنوز بسیاری از خطوط تاکسیرانی عمداً کاملاً غیرفعال و فاقد تابلو و ایستگاه باقی گذاشته شده اند و ده ها هزار تاکسیرانان خطوط به ناچار سالهاست که آواره شهر بوده و آماده تخلف و تنبیهات انضباطی جهت هدایت به فروش اجباری تاکسی خود به بهای نازل به تعدادی دلال و شرکتها و شرکای سازمان تاکسیرانی واقع شده اند. - همچنین بر اساس همین سیاستهای حاکم و جتری سازمان تاکسیرانی تهران اجازه ساماندهی خطوط تاکسیرانی و تعیین شیفت های کاری کامل به غیر از صبح ها که آنهم بصورت خود جوش دایر میشوند امکان خدمات رسانی و در طول شبانه روز از تاکسیرانان خطوط دائماً و به شدت سلب شده است در حالیکه ظاهراً قرار بود و همواره از سوی عموم مسئولان توصیه میشود شهروندان از خودروهای غیر مجاز و شخصی استفاده نکنند! اما تاکنون و عملاً همین ده ها هزار خودروی شخصی هستند که فارغ از سوء سیاستها و سوء مدیریتهای سازمان تاکسیرانی تهران و حمل و نقل شهرداری تهران بطور شبانه روزی به شهروندان خدمات رسانی می کنند و به داد مسافران مانده در خیابانها رسیده اند! - در حقیقت موضوع قانون مداری فوق الذکر بیش از آنکه برای سازمان تاکسیرانی جا افتاده باشد ده ها سال است که برای رانندگان خطوط تاکسیرانی کاملاً جا افتاده است که عموم شهروندان نیز تاکنون و معمولاً شاهد فعالیت رانندگان بصورت خطی بوده اند. - یکی از ده ها معضلات تاکسیرانان خطوط تاکسیرانی نرخ کرایه ها است که سازمان تاکسیرانی در راستای مخالفت خود با فعالیت خطوط تاکسیرانی دائماً نسبت به آن بی توجه بوده و همه ساله سعی در تخریب و نامتعادل ساختن آن نموده است، بطوری که کرایه برخی خطوط را کمتر از حد متعارف و در مقابل کرایه برخی خطوط همسان را بیشتر از حد معمول اعمال داشته که طبعاً همین امر موجب خروج از خط برخی از تاکسیرانان به سایر مسیرها می گردد. از سوی دیگر ده ها هزار تاکسی سایر شهرها و شخصی های مسافربر را در عمداً و سالهاست که در شهر تهران رها ساخته اند که با ورود به محدوده مرکزی و یا با سوء مدیریت فروش روزانه محدوده طرح ترافیک و لغو کامل این طرح ترافیکی قدیمی دائماً موجب بیکاری و کسادی تاکسیرانان خطوط و همچنین باعثافزایش شدت آلودگی هوای شهر شده اند. - مقدار بنزین یارانه ای تاکسی های خطوط سیصد لیتر در ماه است که همچون خودروهای شخصی طبعاً شصت لیتر آن به حساب استفاده شخصی تاکسیرانان باید محسوب شود چون معمولاً تاکسیرانان حرفه ای بجز تاکسی خود فاقد خودروی شخصی هستند. همچنین حداقل یک باک آن همیشه صرف مراجعات مکرر به تعمیرگاه، شرکت های خصوصی، سازمان تاکسیرانی، پرداخت مالیات و جایگاه های سوخت و سایر امور اداری بوده است. - همچنین باتوجه به دویست لیتر بنزین یارانه ای باقیمانده و مقدار نیاز و مصرف روزانه حداقل بیست لیتر برای یک تاکسی، این مقدار بنزین یارانه ای فقط کفاف ده روز فعالیت را عملاً داشته و غالب تاکسیرانان مجبور هستند یا بنزین و یا گاز را به نرخ آزاد تهیه کنند. - به هرحال این تاکسیرانان خطوط نیستند که انضباط خطوط و محل کسب خود را تخریب می کنند بلکه این سیاستها و سوء مدیریت شهرداری و شورای شهر و سازمان تاکسیرانی است که متحداً و مجموعاً قصد دارند ابتدا مالکیت هشتاد هزار تاکسی را به شرکتهای خصوصی و شرکاء خود آنهم با بهای نازل واگذار و منتقل نموده و سپس نرخهای واقعی و جهانی را برای استفاده از کلیه تاکسیهای موجود اعمال سازند تا بقول خودشان نهایتاً دو سه شرکت خصوصی قدر ایجاد گردد که به امور تاکسیرانی خصوصی با استانداردهای جهانی و مجدداً به امور مینی بوسرانی در خطوط درون شهری بپردازند!؟