◄ خودروسازی آیینهای تمام رخ از وضعیت کلی کشور است / بخش نخست
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "سعید" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای شما در این مورد بازنشر میشود:
دولت، ملت و خودرو سازان راه کار شما برای خروج از بن بست چیست؟
پس از انقلاب خودروسازیها مصادره شدند و تحت پوشش دولت قرار گرفتند.از آن زمان تاکنون ازکیسه ملت سرمایه گذاریهای زیادی برای سرپا نگهداشتن این شرکتها انجام شده دلارهای زیادی به پای آنها ریخته شده است و نهاد دولت سالها از آنها به صور مختلف حمایت کرده است.
این شرکتها ( که امروز در دو شرکت اصلی ادغام شده اند) در دوره ای که به لطف دلارهای ارزان تیراژ داشتند و سود ظاهری نشان میدادند، ادعای صنعتی شدن و خودکفائی و بی نیازی از خارجیان سر میدادند. پس از گرانی ارز همگی زمین خوردند و بر ملت معلوم شد که در همه این سالها تار و پود و تک تک سلولهای آنها به واردات وابسته بوده و همه هنرشان چیزی بیش از مونتاژ قطعات خودروهای از رده خارج اروپائی و آسیائی نبوده است. امروز بنا به اظهار خودشان حدود شش هزار میلیارد تومان بدهی بالا آورده اند.این بدهی باید نهایتا از جیب ملت پرداخت شود.
راهی که این شرکتها پیش پای دولت گذاشتهاند اینست که خودروها گران شوند تا این ضرر جبران شود. از آنجا که عمده خریداران این محصولات همین ملت هستند افزایش چند برابر قیمت محصولاتشان باز هم از جیب مردم میرود.به عبارت دیگر این شرکتها دولت و ملت را در شرایط آچمز قرار داده اند که چه راه پیش بروند و چه راه پس، باید تاوان بدهند.
به نظر شما این ملت چه راههایی دارد که از این بن بست بیرون بیاید؟
معین نظر داده است:
در بازار کامیون کشور بهترین ها ساخت اروپا هستند، از این لحاظ که تحریم هستیم.
بدترین ها هم ساخت چین و روسیه اند. تولید داخلی نیز که اکثرا مونتاژ تولیدات چینی است.
این باعث شده حتی ناوگان جاده ای افغانستان به مراتب بهتر از ایران باشد زیرا که اکثرا از کامیون های دست دوم اروپایی استفاده میکنند. به نظر من دراین زمینه :
- واردات و تولید محصولات چین و روسیه متوقف شود.
- واردات محصولات دست دوم اروپایی تسهیل گردد.
- به متخصصین این صنعت بیشتر بها داده شود واز آنها به جای طراحی وتغییر انواع چراغ و سپر و داشبورد در طراحی موتور، بدنه و تجهیزات ایمنی استفاده شود.
- رعایت قانون برای همه وپایش عملکرد مدیران، توبیخ ویا تشویق آنها.
- واگذاری صد درصدی به بخش خصوصی.
سعید نظر داده است:
احمد نعمت بخش دبیر انجمن خودروسازان ایران گفت حتی در صورت ابلاغ فرمول جدید قیمت گذاری خودرو از سوی شورای رقابت (= افزایش قیمت)، در صورت مخالفت دولت با افزایش قیمت، خودرو سازان از افزایش قیمت خودداری خواهند کرد. در آن صورت دولت باید ما به التفاوت قیمت تمام شده و فروش خودروها را به خودروسازان پرداخت کند. وی با بیان اینکه ادامه ضرر و زیان خودروسازان به نفع صنعت کشور و اشتغال کارگران ایرانی نخواهد بود تصریح کرد با افزایش قیمت ها بر اساس فرمول جدید قیمت گذاری خودرو سازان از زیان خارج خواهند شد.
ایسنا- 19/3/92
معین نظر داده است:
اشتغال کارگر ایرانی بهانه ای بیش نیست، ضرر خودروسازن هم به صنعت کشورمربوط نمیشود.
فرمول سود خیلی ساده است
Revenue = Price * Quantity
برای کسب سود بیشتر یا میتوان قیمت را افزایش داد یا تیراژتولید را. چرا تیراژتولید افزایش نیابد و همیشه باید بر قیمت افزوده شود؟ تقاضا هم که دربازار کم نیست. چرا همیشه قشر ضعیف باید تاوان مدیریت غلط را بپردازد؟ آیا خود مدیران همین شرکت ها خودروی ساخت خود را سوار می شوند.
شاهرخ نظر داده است:
بحث کردن در خصوص این موضوع باعث می شود که زوایای پنهان موجود بهتر دیده شود و نقاط ضعف و قوت شناسایی شوند.
به عنوان شروع پیشنهاد می کنم که مقایسه ای میان قیمت خودروهای سواری کشور به دلار و نیز قیمت خودروهای ژاپنی، کره ای، اروپایی و آمریکایی همتراز از منظر ابعاد اتاق و توان موتور همراه با منبع ذکر شود. زیرا در این صورت خیلی بهتر می توان خودروهای داخلی را از لحاظ قیمت ارزیابی کرد. اگر یکی از دوستان یا خود جناب مهندس قصابیان لطف کنند ممنون میشوم. در این صورت میتوانیم ببینیم خودروسازی ما در مقایسه با مثلا کره کجا ایستاده است و قیمت خودرو چه قدر باید باشد و قیمت فعلی گران است یا ارزان یا مناسب است.
همچنین گویا خودرو در مقایسه با پارسال، امروز به صورت رسمی 6 درصد گران شده است. با توجه به اینکه تورم 30 درصد بوده می توان بحث کرد که آیا این 6 درصد مناسب است یا کم است یا زیاد؟
بعد از رسیدن به اینکه قیمت خودرو چه قدر باید باشد می توان به موارد بعدی رسید و نقاط ضعف (که قطعا وجود دارد) و نقاط قوت (که آن هم قطعا وجود دارد) را به بحث گذاشت.
یک نکته دیگر هم اگر مشخص شود خوب است و آن اینست که معیار ورشکسته دانستن خودروسازی که از زبان برخی مسئولان و صاحبنظران عنوان می شود چیست؟ کما اینکه جناب مهندس قصابیان از عبارت "به بن بست رسیدن" برای خودروسازی استفاده کرده اند.
الان خودروسازی را با کدام بخش از صنایع کشور مقایسه میکنند که میگویند خودروسازی ورشکسته است؟ مثلا الان کشاورزی، نساجی و تولید پوشاک، صنایع الکترونیک، نفت و گاز، لوازم منزل، صنایع غذایی، توریسم و ... ایران آیا جایگاه جهانی ویژهای دارند که نداشتن آن مشخصه را برای خودروسازی نشان از ورشکستگی میدانیم؟ یامثلا در زمینه صادرات محصولاتی که به صورت سنتی در اختیار ایران بوده مانند خاویار، زعفران، پسته و فرش الان موقعیتمان چه قدر ممتاز است که با مقایسه آنها با خودروسازی به این نتیجه میرسیم که خودروسازی ورشکسته است و به بن بست رسیده است؟
مسئله دیگر اینست که ایران کشوری در حال توسعه با جی دی پی به قولی 5 هزار و به قولی 13 هزار دلاری است. کره جنوبی که اینقدر خودمان را با آنها مقایسه میکنیم بیش از دوبرابر ما سرانه تولید دارد و قاعدتا تولیداتش هم کیفی تر است. به عبارت دیگر منظورم اینست که چرا الان افکار عمومی توقع دارد خودروسازی ایران با خودروسازی کشورهای پیشرفته رقابت کند در حالیکه کلیت کشور ما اصلا در جایگاهی نیست که بخواهد با کره جنوبی و آلمان و فرانسه و آمریکا رقابت کند؟ آیا افکار عمومی که انتظار دارد خودروسازی ما دقیقا همپای ژاپن و آمریکا و اروپا باشد به این فکر می کند که در آن کشورها میزان کار
مفید چند برابر ایران است؟ خلاصه کلام اینکه خودروسازی آیینه ای تمام رخ از وضعیت کلی کشور است. بسیاری از کاستیهای موجود در خودروسازی را نباید در "خودرو سازی" بلکه در کلیت کشور جستجو کرد.
البته وظیفه تک تک ماست که در پی برطرف کردن کاستیها در سرتاسر کشور باشیم. اما این نگاه یک بعدی به خودروسازی و توقع رقابت با غولهای دنیا در حالیکه اندازه بالفعل صنعت و اقتصاد ما با انها فاصله دارد صحیح نیست.
سعید نظر داده است:
خودروسازان فرمول جدید شورای رقابت را رعایت نمیکنند. دبیر انجمن خودرو سازان گفت خودروسازان تن به اجرای فرمول جدید قیمت گذاری خودرو نخواهند داد.تسنیم/25/3/92
به نظر من چیزی که بیش از گرانی یا ارزانی خودرو مهم است فرمول محاسبه قیمت خودرو است. علی رغم همه بحثها و گرد و خاکهای رسانه ای، خلاصه فرمول خودرو سازان برای قیمت خودرو چیزی بیش از رابطه ساده زیر نیست:
هزینه تولید+ سود = قیمت خودرو
البته خودرو سازان خودشان هم میدانند که این فرمول قرنهاست که نخ نما شده و حتی در کشورهای سوسیالیستی هم به این روش محاسبه نمیکنند. مشکل خودرو سازان المانهای " هزینه تولید " است. خودرو سازان میخواهند هزینههای:
- پرسنل متورم خود
- اشتباهات در انتخاب شرکای خارجی
- اشتباهات در انتخاب تکنولوژی های وارداتی
- سعی و خطا در ارائه طرحهای اصلاحی
- جریمه دیرکرد تسهیلاتی که از بانکها گرفته اند
- عدم النفع ناشی از خوابیدن خط تولید
- مترتب بر کیفیت نازل محصولات
- مترتب بر کیفیت نازل خدمات پس از فروش
- سوء مدیریت در تامین و عرضه قطعات
- ریخت و پاشهای انجام شده در اجرای بی نتیجه سیستم کنترل کیفیت تامین کنندگان
- و در یک کلام سوء مدیریت
را در قیمت تمام شده خودرو لحاظ کنند. این عوامل هستند که خودرو را گران میکنند.افزایش قیمت ارز بهانه است. ترس از بیکار شدن کارگران بهانه است. ملت در بن بست است. یا باید خودرو را گران بخرد تا این هزینه ها پوشش داده شوند یا به واسطه دولت و از طریق بیت المال ضرر شش هزار میلیاردی را جبران کند.
در خبرها دیدید که چگونه برای دولت شاخ و شانه میکشند که قیمت های جدید را قبول ندارند و زیر بار آن نمیروند.
حساب از دست بنده خارج شده است. آیا یادتان هست که در دو سال اخیر چند بار و هر بار چند درصد افزایش قیمت داشته ایم؟
راه خروج ملت از شرایطی که تعبیر به «بنبست» شده است، کاملا مشخص است. انجام کارها با تلاش، دلسوزی و مسئولیتپذیری، داشتن توقع بهرهمندی متناسب با توانایی، عدم بیتفاوتی نسبت به اقتصاد و صنعت مملکت. مگر ما چقدر تولید و صادرات داریم؟! ما چقدر تولید دانش داریم؟! این کارها را چه کسانی باید انجام بدهند؟! از نخبهها و افراد باسواد مملکت گرفته تا افراد کمسواد و بیسواد همه کنار گود نشستهاند و فقط صنایع مملکت را میکوبند. مگر مدیران، کارشناسان و کارگران کشور، کسانی به غیر از ملت هستند؟ به نظرم شرایطی که ذکر شده اصلا منحصر به خوددرو سازی نیست که با بستن کارخانهها و واردات خودرو حل بشود. ما در کدام صنعت نیاز به تغییر شرایط و بهبود نداریم؟ صنایع کشاورزی خوبی داریم؟ صنایع نساجی خوبی داریم؟ صنایع برقی خوبی داریم؟ با این شرایط پیشنهاد میکنم درب همه کارخانههای همه صنایع را ببندیم و برای هر نفر یک پورشه یا بنز(به انتخاب فرد) وارد کنیم و همه مسافرکشی کنیم.