◄ خودروهای داخلی گران یا ارزان؟ کارشناسان نظر می دهند / بخش نخست
تین نیوز | در بخشی دیگر از گزارش مربوط به "نگاه شما در شبکههای اجتماعی"، موضوع زیر که توسط "شاهرخ" در اتاق فکر حمل و نقل در شبکهاجتماعی " لینکدین " مطرح شدهاست به همراه دیدگاههای شما در این مورد بازنشر میشود:
خودروهای داخلی نه تنها گران نیستند بلکه ارزان هستند
همیشه عنوان می شود که خودروهای داخلی گران هستند. در هفتههای گذشته، آقای زنگنه وزیر نفت هم در یک برنامه تلویزیونی به این موضوع اشاره کردند.
اما بنده معتقدم که خودروهای داخلی نه تنها گران نیستند بلکه ارزان هم هستند. این باور به گران بودن خودروهای داخلی ناشی از دو مسئله است:
1- اطلاعات نادرست در خصوص قیمت خودرو در خارج از کشور
2- نگرش نادرست در خصوص لزوم تناسب قیمت خودرو با میانگین در آمد عمومی.
دلایل استدلال خودم را مطرح نمی کنم تا ابتدا موضوع مورد بحث قرار گیرد و سپس دلایلم را عرض خواهم کرد.
سعید نظر داده است:
ابتدا باید فرمولی برای محاسبه قیمت خودرو پیدا کنیم.
قطعا استعلام قیمت خودرو در خارج از کشور و محاسبه معادل ریالی آن و سپس مقایسه آن با قیمت خودرو داخلی روش درستی نیست.
اینکه خودرو ساز همه هزینه ها و همچنین ریخت و پاشها و هزینه های سوء مدیریت خود را محاسبه کرده با اعمال یک سود چرب و نرم قیمت را محاسبه و اعلام کند هم غلط است.
بهترین ملاک برای ارزیابی گرانی یا ارزانی نسبی خودرو ، محاسبه سهم هزینه خودرو در هزینه کل خانوار است. این نسبت در هر کشور منحصر به فرد است. هرچه این نسبت کمتر باشد خودرو بطور نسبی ارزان تر ارزیابی میشود.
متاسفانه بنده این نسبت را برای ایران نمیدانم.برای کشورهای دیگر هم نمیدانم. انشاالله هم اتاقیها در کشف این اعداد مساعدت خواهند کرد.
مجید نظر داده است:
در کشورهای توسعه یافته که اتفاقا صاحب تکنولوژی و قدرت رقابتی در صنعت خودرو هم هستند اصولا قیمت گذاری به صورت متمرکز مثلا تحت نظر شورای رقابت انجام نمی شود. آنها هم شورای رقابت دارند اما نه برای قیمت گذاری بلکه برای جلوگیری از انحصار و تبانی تولیدکنندگان. قیمت گذاری تابع شرائط بازار و فضای رقابتیست و لذا روش مرسوم
Cost Plus
که در ایران استفاده می شود هیچ جایگاهی ندارد. ممکن است سوال شود که پس چگونه قیمت های نهایی خودرو در آن کشورها در طبقه های مشابه تفاوت چندانی با هم ندارد(مگر آنها هم سر قیمت با هم توافق کرده اند). جواب این است که صنعت خودروسازی در دنیا تحت یک نظام مشترک زنجیره تولید و تامین می باشد. در این شرائط مواد اولیه و قطعات مورد نیاز توسط اعضاء این زنجیره و با تلرانس بسیار کم نبست به یکدیگر تهیه می شود. می ماند نیروی انسانی که از طریق اعطای لیسانس به کشورهای در حال توسعه که هزینه نیروی انساننی کمتری دارند محقق می شود و نهایتا سود مورد انتظار عاملی تعیین کننده در رقابت پذیری
شرکت هاست که در این بازی آنهایی موفقترند که در حوزه تحقیق و توسعه و استفاده از تکنولوژی های فرایند ساخت و تولید سرمایه گذاری لازم را کرده اند و از این حیث با راندمان بهتری تولید کرده اند. پس در نهایت بهره وری تولید و جلوگیری از ریخت و پاش های ناشی از مدیریت ضعیف و رعایت اصول برنامه ریزی تولید و کنترل هزینه های زاید نظیر انبارداری بیهوده و ...و توجه به خواست و نیاز روز مشتری می تواند راز موفقیت در این بازار بسیار رقابتی باشد.
شاهرخ نظر داده است:
اصلا فرض کنیم ما هیچ خودروسازی ای نداشتیم و تمامی نیازهای خودرو وارد می کردیم. آن وقت دیگر صحبت کردن از محاسبه قیمت خودرو در هزینه خانوار قاعدتا دیگر نباید مطرح می شد. چون خودرو در دنیا قیمت مشخصی دارد و اینکه خانوارهای ایرانی درآمدشان پایین است باعث نمیشود سازندگان خودرو به ما تخفیف دهند.
قیمت های داخلی را هم به همین صورتی که هست و با وجود تمامی بهرهوری های پایین و به ریز و به پاشها بپذیریم. در آن صورت، وضعیت چه گونه است؟
مریم نظر داده است:
اگر بخواهیم قیمت خودرو رو براساس فرمول قیمت تمام شده + سود + سایر هزینه ها محاسبه کنیم. خوب چون قیمت تمام شده خودرو بالاست مطمئنا از دیدگاه تولید کننده خودرو، خودرو گران نیست.
سعید نظر داده است:
عنوان بحث خودرو داخلی است. درباره خودرو وارداتی صحبت نمیکنیم.
شاهرخ نظر داده است:
بنده عرض کردم فرض کنید اصلا خودروسازی در کشور نداشتیم. الان برای تهیه یک خودرو از بازار بین المللی چه قدر باید پول میدادیم؟ الان ارزانترین خودروی کارخانه تویوتا (مدل 2014) چه قدر قیمت دارد؟ و نیز ارزانترین خودروی کارخانه کیا؟
مهدی نظر داده است:
اين بحث قيمت خودرو نمیدانم از كجا شروع شد و به چه علت. اما به نظر من يك بحث انحرافی است و اگر كسی هم میخواهد قيمت خودرو در ايران را با ديگر كشورها مقايسه كند اشتباه است. ما در ايران تمام قوانين اقتصادی دنيا را عوض كرده ايم و میكنيم. اصولا اينجا قانون عرضه و تقاضا يك شوخی به تمام معناست. شما نيروگاههای برق بيشتر ايجاد میكنيد و برق را هم گران میكنيد !!خودرو بيشتر توليد میكنيد( آمارش را خودتان میدهيد)بازهم خود رو گرانتر میشود!!! تورم بالا میرود ولی مردم بيشتر خودرو میخرند!!! طلا گرانتر میشود ، طلا فروشی ها شلوغتر !!اينها يك علت اساسی
دارد و آنهم ترس از آينده است. قيمت خودرو را در ايران زمانی پيكان تعيين میكرد و حالا همه خودرو های ساخت داخل. میدانيد چرا؟ چون وسيله امرار معاش است. كجای دنيا خودرو شخصی وسيله زندگی است؟ كجای دنيا يك خودرو به شما تحويل میدهند كه درش بسته نمیشود، شاسی آن تاب دارد و بعد از چپ شدن يا افتادن از روی كفی آنرا صافكاری و تعمير میكنند و بعد مكانيك خودتان اين را میفهمد و كارخانه سازنده هم زير بار نمیرود؟ كجای دنيا خدمات بعد از فروش يعنی كشك؟ همين كارخانجات خودرو سازی داخل هميشه میگفتند و جار میزدند و میزنند كه مثلا پرايد صد در صد توليد داخل
است و ارز بری ندارد پس چطور شد تا دلار گران شد پرايد رسيد به 20 میليون؟ و بقيه ماجرا هم به همين ترتيب است. لطفا هيچ چيز داخل را با خارج مقايسه نكنيد. اين قياس مع الفارق است.
شاهرخ نظر داده است:
اگر منظور شما از اینکه اصولا اینجا همه چیز شوخی است، توقعات عجیب و غریب مردم است با شما موافقم. خدمت شما عرض کنم که شاخص سرانه جی دی پی در ایران به قولی 9 هزار و به قولی 13 هزار دلار است. خلاصه اینکه در مقیاس 10 هزار دلار است. در اروپای غربی و آمریکای شمالی و استرالیا و ژاپن، این شاخص بالای 40 هزار و در مواردی بالای 50 هزار دلار است. در آن کشورها طبقه متوسط دارای خودروهایی هستند که قیمتشان در محدوده 20 الی 40 هزار دلار است. ارزانترین خودروهایی که در بازار آن کشورها وجود دارد در مقیاس 15 هزار دلار است. خودروی تویوتا کرولا که الان هر ایرانی ای داشتن یک دستگاه از آن را حق خودش
میداند قیمت پایه اش برابراست با 16 هزار دلار که با هزینه حمل و نقل و موارد دیگر می شود نزدیک به 17 هزاردلار (به سایت شرکت تویوتا رجوع کنید) اگر هم فقط 5 درصد عوارض گمرک بر آن شامل شود و با احتساب حداقل سود برای نمایندگی، قیمتش در ایران می شود 20 هزار دلار که با دلار 3300 تومان می شود 66 میلیون تومان.
اگر خودروی ارزانتر از تویوتا کرولا بخواهید تویوتا یاریس است که هزار دلار ارزانتر است. اگر خودروی کره ای بخواهید ارزانترینشان خودروی ریو است که قیمت پایه آن برابر با 14 هزار دلار است و اگر برسد به ایران حداقل 16 هزار دلار خواهد شد (با همان گمرک 5 درصد)
خودروسازان ایرانی کاری کرده اند که مردمان مملکتی که در آمد سرانه شان کمتر از یک چهارم ممالک مرفه دنیا است با پرداخت 5 الی 6 هزار دلار می توانند یک خودرو از خانواده پراید و با پرداخت 7 هزار دلار صاحب یک تیبا و با پرداخت 8 الی 11 هزار دلار صاحب یک سمند یا 206 یا رانا و یا پارس شوند. شما بفرمایید در کدامیک از این کشورهایی که مردم ما خودشان را با آنها مقایسه می کنند می توان با پرداخت این مبالغ صاحب یک خودروی نو شد؟
اینکه مردم ما داشتن یک تویوتا کرولا یا کمری یا لکسوس یا یک مرسدس را حق خودشان میدانند یک چیز است، و اینکه بضاعت ما در میان کشورهای دنیا در حد جی دی پی 10 هزار دلار است یک چیز دیگر. مردمانی چون ما که با دارا بودن منابع عظیم طبیعی و زیرساختهای اولیه صنعتی ارزش تولیدشان یک چهارم ممالک پیشرفته دنیا است باید خیلی هم شاکر باشند که خودروسازی وجود دارد که برای آنها خودروی 5 هزار دلاری تولید کند. در غیر اینصورت تهیه یک خودروی چهار چرخ که حداقلها رو داشته باشد برای ما همانند دهه 60 و 70 یک آرزو بود.
اضافه کنم که اگر قرار بود به جای تولید یک میلیون خودروی داخلی در هر سال، سالانه یک میلیون خودروی 15 الی 20 هزار دلاری وارد شود، آن وقت در هر سال به صورت میانگین می بایست 17.5 میلیارد دلار هزینه صرف واردات خودرو می شد. حال هزینه واردات لوازم یدکی برای 10 سال بهره برداری این خودروها رو هم حساب کنید. شما بفرمایید از کدام منبع باید این پول تامین شود؟ مگر دولت کارخانه چاپ دلار دارد؟ یا اینکه توقع دارید نفت زیر پایمان را بفروشیم و خرج مصرفمان کنیم؟ اگر قرار باشد که هر سال چنین مبلغ هنگفتی صرف واردات خودرو شود، دیگر دلار 3300 تومان فعلی نمی بود و قیمتش بالاتر می رفت و خرید
خودرو سخت تر
خلاصه اینکه وضع فعلی ما همینی است که هست. اگر خواهان خودروی 20 هزار دلاری و 30 هزار دلاری به صورت انبوه هستیم باید بیشتر کار کنیم و کمتر غر بزنیم و صادرات داشته باشیم تا درآمدمان بالا رود. اما در وضعیت فعلی همین خودروها دقیقا مناسب است. البته می توانیم در رویا سیر کنیم و داشتن یک خودروی بالای 20 هزار دلاری را حق خودمان بدانیم.
امیر نظر داده است:
با این نظرات هم به عنوان یک شهروند هم به عنوان یک مسئول مرتبط کاملا موافقم.
در وضعیت کنونی خودروسازی ما با خودروسازان متوسط و خوب دنیا به لحاظ مصرف سوخت، آلایندگی، قیمت و قابلیتها به خوبی قابل رقابت است و بی انصافی است اگر آن را بیش از 30 درصد از خودروسازان بزرگ فاصله دار بدانیم.
با اشرافی که بر صنعت خودروسازی دارم و با تلاشهای دهه اخیر 4 برابر شدن تعداد خودروسازان و شمارگان تولیدشان(جز 3 سال اخیر) و ارتقای ایمنی با تجهیز به کمربند ایمنی عقب، ترمز ضدقفل، کیسه هوا و استانداردهای یورو4 و ایمنی به جرات عرض میکنم که خودروسازی امروز ایران در تمام انواع خودروی سبک و سنگین باری و مسافری و حتی نظامی با دنیا فاصله چندانی ندارد و باید علیرغم ایرادهای اندکی که به آن وارد است با افتخار و امیدواری نگریست.
مهدی نظر داده است:
كارخانه های خودرو سازی همين حرف شما را میزنند و شايد هم شما حرف آنها را، آنها هم میگويند مردم به قول شما غر نزنند !!! همين كه هست را تحويل بگيرند و بروند. من بازهم میگويم نه اينجا را با خارج مقايسه كنيد و نه خودرو ها را . سال 1346 ( نمیدانم كداميك از شما دنيا نيامده بوديد) ما ساخت پيكان را آغاز كرديم و كره جنوبی هنوز مشكل آب آشاميدنی داشت. دقيقا در همان سال هم كره خط مشی آينده صنعتی خودش را ترسيم میكرد و برای آنها تازه اول راه بود ولی ما حتی پيكان با گيربكس اتوماتيك هم ساختيم. ( قديمیها يادشان هست، پيكان اتوماتيك با رنگ طوسی) حالا شما داريد نزديك 50 سال
خودرو میسازيد. من نمیگويم نسازيم و وارد كنيم. میگويم منتی سر مردم نگذاريم كه كمربند ايمنی و ترمز فلان و بهمان و سوخت استاندارد داريم. اينها را كه اگر نداشته باشيد راهنمايی و رانندگی ماشين را پلاك نمیكند. اگر راهنمايی گير نمیداد همينها را هم روی ماشينها نداشتيم!! من میگويم 50 سال به مردم برای سوار شدن به همين خودرو ها زور گفتيم حالا میگوييم ارزان هم هست!! پس اين يعنی خودرو ساز ها دارند زيان میدهند. اگر اينطور است خودرو ساز زيان ده در بورس چكار میکند؟ چطور سود میدهد؟ مثل اين است كه بگوييد بانكها در ايران زيان میدهند. اگر ارزان است
چرا هر كسی يك سوله در يك بيابان علم میكند و میگويد خودروسازی فلان؟ ببينيد هيات مديره همين خودرو سازيی ها چه ماشينهايی سوار میشوند؟ بازهم میگويم بحث ارزان بودن خودرو های داخلی و بيرون آوردن قيمت آن با دلار اشتباه است. شايد شما میگوييد دلار هم بايد بشود 5000 تومان؟ ای عجب!!!! دوستان
ادامه دارد
متاسفانه آنچه در کشور ما برای اشخاص خیلی ارزان تمام میشود، نشر اخبار کذب و نظرات غیرمستدل و غیرعلمی است که متاسفانه برای صنعت و تکنولوژی و جامعه خیلی گران تمام میشود. متاسفانه برخی به جای این که با نقد شایسته و دلسوزانه صنعت کشور را به سمت بهبود و رفع نقص سوق دهند با نشر اکاذیب در این خصوص ضربههای مهلکی به صنعت کشور وارد میکنند. من به عنوان یک ایرانی شکایت دارم از متولیان صنایع در کشور که جهت برخورد قضایی قاطع با این افراد و تنویر افکار عمومی اقدام نمیکنند. صنعت ایران، سرمایه همه ایرانیان است. بهتر است به جای تخریب آن، جهت توسعه و پیشرفت آن اقدام کنیم.