علل جادهنشینی در تعطیلات
تیننیوز| ١- در تعطیلات اخیر (به مناسبت عید سعید فطر) اكثر مسافران، بهدلیل قفل ترافیكی، مجبور شدند بخش مهمی از ایام تعطیلی خود را به جای مقصد سفر در جادهها سپری كنند. معمولا در مسیر برگشت هم اتفاقات مسیر رفت مجددا تكرار میشود. اولین بار هم نیست كه چنین مسالهای را شاهد هستیم و این پدیده به یك قصه مكرر و شاید هم به جزئی از سفر در ایران تبدیل شده است، اما سوال این است كه چرا مردم مجبورند بخش قابلتوجهی از سفر خود را در جادهها زمینگیر شوند و به جای اینكه خستگی از جسم و جان بزدایند با خستگی بیشتری از سفر به خانهها و شهرهای خود برگردند؟
٢- برخی پاسخها به پرسش فوق گمراهكننده و بعضا توهینآمیز هستند. این پاسخها عبارت است از: بیفرهنگی مردم كه همه با هم به مقاصد سفر هجوم میبرند و بلد نیستند در ساعت مناسب از خانه خارج شوند یا اینكه جادهها به اندازه كافی مناسب نیست و الی آخر. البته تردیدی نیست كه اگر کسی صبح زود از خانه خارج شود احتمالا با ترافیك روانتری مواجه میشود یا اگر جادهها عریضتر و بهتر باشد مشكل كمتری بهوجود میآید، اما هیچكدام از این موارد، پاسخ قانعكنندهای به پرسش مطرح شده نیست.
٣- اینكه مردم همه با هم عزم سفر میكنند ناشی از اجبار تحمیلی یك سیاست غلط است نه ناشی از بیفرهنگی. بررسیها نشان میدهد كه تعطیلات آخر هفته در اكثر كشورها و در همه 50 اقتصاد بزرگ جهان به جز ایران دو روزه است. دو روزه بودن تعطیلات آخر هفته، باعث توزیع زمانی سفرها در طول سال و نیز گسترش جغرافیایی مقاصد گردشگری میشود كه به نوبه خود، افزایش همزمان میزان رضایت مسافران و ساكنان شهرهای میزبان را بهدنبال دارد كه میتوانند روی جریان پایدار و مستمری از گردشگران حساب باز كنند.
٤- ایران جزو معدود كشورهایی است كه فقط یك روز تعطیلی در آخر هفته دارد و همین مساله باعث میشود تا هر وقت تصادفا یك یا دو روز به تعطیلی آخر هفته اضافه شود با بحران قفل شدن جادهها مواجه شویم. راه رفع چنین بحرانهایی كه این بار، مشكلات حادتر دیگری از جمله مسمومیتهای داخل تونل و برخی اعتراضات در شهرهای میزبان هم به آن افزوده شد همان راهحل جهانی است؛ یعنی دو روزه شدن تعطیلات آخر هفته در ایران مثل اكثر كشورهای جهان.
٥- نكته جالب در ایران، وجود نوعی تبعیض و دوگانگی در تعطیلات آخر هفته است. دستگاههای ستادی بهدلیل قدرت و اختیارات بیشتر، رأسا و بیاعتنا به ضرورت اصلاح قوانین مربوطه، تعطیلات آخر هفته خود را به دو روز افزایش دادهاند، اما در مقابل، دستگاههای استانی و همه فعالیتهای دیگر باید به همان یك روز تعطیلی بسنده كنند. نكته بسیار جالب توجه داستان این است كه وقتی صحبت از تعطیلی پنجشنبه برای دوروزه شدن تعطیلات میشود سریعا استدلال میشود كه در این صورت، قطع رابطه هفتگیمان با جهان چهار روزه میشود؛ گویی همانهایی كه باید این رابطه از طریق
آنها شكل بگیرد تعطیل نیستند و دستگاههای استانی باید متولی ارتباط باشند!
٦- تعداد روزهای تعطیل سالانه در ایران بر خلاف تصور رایج نادرست نه تنها بیشتر نیست، بلكه حدود ٤ روز كمتر از میانگین تعطیلات جهانی است. البته تعداد تعطیلات مناسبتی در ایران حدود ١ روز از میانگین 50 اقتصاد بزرگ جهان بیشتر است كه مراسم برخی از آنها در صورت اجماع ملی، مثل همه كشورهای جهان، قابلانتقال به آخر هفته است. ولی در كل، ١ روز عدد چندان بزرگی نیست كه مانع تعطیلات دو روزه هفتگی كه اثرات آن بر افزایش بهرهوری و رشد اقتصادی غیرقابل انكار است بشود.
سوال پایانی: واقعا چه اتفاقی باید بیفتد تا برخی از استانداردهای زندگی ناشی از صنعتی شدن در ایران هم پیاده شود؟