| کد خبر ۳۱۸۰۱
کپی شد

◄ دولت به استثمار کارکنان شرکتی و قراردادی خاتمه دهد!

|

وبلاگ تین نیوز، حمید نجف |  نمی دانم اواخر دولت سازندگی بود يا اوايل دولت اصلاحات كه كم كم تفكر بيمار و منفعت طلبانه ای، دست بر روی رويه های قانون استخدامی در كشور برد و آن را، نه به نفع شركت ها و موسسات دولتی و البته نه به نفع طبقه زحمتكش كارگر و كارمند بلكه به نفع اقليتی دلال و واسطه تغيير داد.
پيدايش قارچ گونه شركت های اقماری پيمانكار به عنوان دلالان جديد نيروی انسانی، پولتيك جديدی بود برای بعضی ازمديران چپاولگر اين شركت ها كه تنها توليدشان دست رنج كارگران بود. 

اين شركت های جديد التاسيس، تامين كننده نيروی انسانی و بعضی از كارفرمايان دولتی آن ميلياردها تومان سود حاصل از دست رنج كارگران را به جيب زدند و خود را برای هميشه به عنوان لكه هايی سياه در تاريخ استخدام كشور به ثبت رساندند.
سو استفاده از شرايط بغرنج اشتغال، بساط بهره كشی هر چه بيشتر ازنيروی های جوان و تحصيلكرده را دو چندان می كرد.
حقوق اندك و تسويه حسابهای سالانه باعث نگه داشتن تحميلی كارمندان در يك نقطه و درجا زدن آنان به نفع بعضی ازنيروهای بی صلاحيت رسمی بود.
اين حربه، شايد از روز نخست به بهانه كاهش هزينه های جاری دولت  و بالا بردن ظريب بهره وری كاركنان طراحی شده بود اما اندك اندك با باز كردن مجاری جديد سو استفاده های مالی ضمن كاهش انگيزه های كاری پرسنل (كه خود بسياری از نا هنجاری های ديگر را در دل خود داشت ) منجر به افزايش هزينه های جاری دولت و كاهش راندمان كاری پرسنل شد. 

اين شكل استثماری از بهره كشی كه تا قبل از اين تنها در نظام های آپارتايدی و نژاد پرستی مرسوم بود به عنوان تفكری خلاق در دولت سازندگی توسط گروهی نئو تكنوكرات و سرمايه دار بی درد كليد خورد و در دولت های بعدی فربه شد.
كاركنانی كه در غالب شركت های پيمانكاری و يا قراردادی جذب شركتها و موسسات دولتی می شدند به هيچ عنوان قادر به ارتقای خود نبودند. 

از اين رو پس از سالها در جا زدن به خيل عظيم ناراضيان شغلی می پيوستند.
آنان به دليل تسويه حساب های پايان سال هميشه در حالت ابتدايی استخدام و دريافت حداقل ها قرار داشتند. حس نا اميدی و سرخوردگی به تدريج بر آنان غلبه می كرد و از پتانسيل و ظرفيت های كاری آنان می كاست.
عدم وجود مقولاتی چون رشد و پيشرفت و از همه مهمتر ارتقای شغلی به مرور از آنان مردگان متحركی ساخت كه ديگر هيچ انگيزه ای برای رشد خود، سازمان و مهمتر از همه توسعه كشور نداشتند. 

خوشبختانه مقاومت های ستودنی كارگران و كارمندان در برابر اين معضل بزرگ، دولت قبل را وادار به عقب نشينی كرد.
با جمع شدن تدريجی بساط دلالان، دولت خود با بستن قرارداد مستقيم با آنان وارد عمل شد.
هر چند اينگونه قراردادها هم به دليل تعريف موقتی بودن خود، نمی توانست در دراز مدت پاسخگوی نيازبيش از 70 درصد كارگران و كارمندان قراردادی و پيمانی دولت را فراهم آورد، از اينرو می طلبيد كه تفكر جديدی ضمن ساماندهی اين وضعيت نسبت به يكپارچه سازی نيروها تنها در يك قالب مشخص اقدام نمايد. 

هنوز هم رد پای اين دلالان در بسياری از شركت ها و موسسات دولتی و نيمه دولتی نمايان است و زمزمه های بازگشت گودزيلا توسط نئو تكنوكراتهای اطراف آقای رئيس جمهور كم و بيش به گوش می رسد.
جا دارد كه مسئولان فعال در حوزه كارگری به جز تجليل از زحمات اين قشر تلاشگر جامعه، بر نامه هايی را به جهت كوتاه كردن دست اين دلالان و واسطه های مفت خور از جيب طبقه زحمتكش كارگر و كارمند به مرحله اجرا گذارند. 

بدون شك ايستادگی قاطعانه در برابر اين تفكر بيمار در دولت تدبير و اميد و ساماندهی وضعيت استخدامی اين دسته از كاركنان دولت می تواند ضمن دميدن روحيه اميد در كالبد اين دسته از پرسنل زمينه خدمات صادقانه و خالصانه آنان را در مجموعه های دولتی بهبود بخشد.

ارسال نظر
  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید تین نیوز، تا ۲۴ ساعت بعد منتشر خواهد شد.
  • تین نیوز نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.
  • انتشار مطالبی که مشتمل بر تهدید به هتک شرف و یا حیثیت و یا افشای اسرار شخصی باشد، ممنوع است.
  • جاهای خالی مشخص شده با علامت {...} به معنی حذف مطالب غیر قابل انتشار در داخل نظرات است.
  • در نوشتن نظرات، لطفا بعد از هر کلمه، یک فاصله خالی بگذارید.
  • در انتقال تخلفات دستگاه‌ها، موارد تخلف را با ضمیمه نمودن اسناد تخلف به آدرس info@tinn.ir ارسال نمایید تا امکان پیگیری بصورت مستند فراهم شود.

  • اکبر پاسخ

    نه امیدی چه امیدی به خدا حیف امید نه چراغی چه چراغی چیز خوبی میشه دید؟

  • نیروی قراردادی پاسخ

    جناب نجف عزیز افعالی که استفاده فرمودید ماضی است چرا؟ منظور شما خدای نکرده این نبوده که قبلا بوده و الان شرایط تغییر کرده است؟ زیرا هنوز وضعیت به همان ترتیب است و شاید کمی بدتر مخلص کلام اینکه این[…] است[…] در قدیم حداقل جای خواب و غذا داشتند ولی در حال حاضر پول غذا را باید خودت بدهی و برای خوابیدن هم مثلا به منزل خودت می روی ولی یک جنازه به منزل می رسد که حوصله هیچ یک از اعضاء خانواده را ندارد و فقط خانه هایی هستند اجاره ای برای خوابیدن و با اجاره های بالا در واقع اگر هزینه غذا و جای خوابمان را از حقوق ۸۰۰هزارتومانیمان کم کنیم[…] هستیم که هیچ نمی گیریم و بلکه یک چیزی هم میدهیم و آن شرافتمان است که در این ادارات با این سیستم های[…] از بین می رود.

  • حمید رضا پاسخ

    جالب ترین مطلبی بود که طی چند ماه اخیر در تین نیوز خواندم احسن به شما و دوست عزیزم جناب آقای نجف

  • پاسخ

    طیب الله انفاسکم، عالی گفتی.

  • بتمن پاسخ

    دولت به این سادگیها دست از سر این منابع عظیم و ارزان نیروی انسانی که در اختیار گرفته بر نمی دارد. متاسفانه این شکل مدرن از[…] خیلی به مذاق آقایان خوش آمده فقط امیدوارم روزی در گلوی مبارکشان گیر نکند

  • همایی پاسخ

    با سلام و احترام خدمت آقای نجف لازم میدانم بی عدالتی و رفتارهای تبعیض امیز در شرکتها نسبت به قراردادی ها بیداد میکند. بطور مثال در[…] پست های کارشناسی فراوانی خالی مانده. هرچند کار و تخصص نیروهای قراردادی در شرکت باعثحرکت شرکت[…] میباشد ولی از سوی مدیریت و رسمی ها هیچ جایگاهی برای قراردادی ها در نظر گرفته نشده. به طوری که شایعه شده به دلیل روابط داخلی تلاش در تغییر سمت منشی های شرکت که در سال ۸۸ متعهد به عدم تغییر وضعیت شده اند انجام گردد و بزودی منشی های شرکت رییس های قراردادی ها میشوند این معنی شایسته سالاری و روابط داشتن با واحد تشکیلات میباشد. وسخنان بسیاری از ان واحد که حتی بیان ان شرم اور است.