◄ بد اخلاقی مهمانداران، بهانه جدید مسافران
تیننیوز| هر روز که میگذرد، هوانوردی کشورمان دستخوش اتفاقات جالبی میشود که دنبال کردن موضوعات آن میتواند برای هر علاقمند، مسائل اجتماعی جالبی باشد.
داستان از آنجا شروع شد که تاخیرها، نمیتواند بهانه گلایه از شرکتهای هواپیمایی باشد و توجیهات فنی و مهندسی شرکتهای هواپیمایی مبنی بر توجه بر ایمنی و سلامت پرواز، مسافر را سرجای خودش نشانده است اما در روزهای اخیر، تیترهای برخی پایگاههای خبری هوانوردی، خبری از موضوع جدیدی در بهانهگیریهای مسافر می دهد و آن، مهمانداران و اخلاق این صنف از هوانوردی است.
در طول مدتی که از فرهنگ هوانوردی مینویسم، همواره از ضعف ایجاد ارتباط با مردم سخن گفتهام و این بار که مهمانداران، نوک پیکان برخورد با مسافر شدهاند، باید به این نکته اشاره کنم که انسان را در مقابل انسان قرار دادهایم.
اگر در مباحث پیشین، مسافر با شرکت هواپیمایی طرف بوده است؛ این بار مهماندار به عنوان نیرویی که مظلومیت این صنف بر همگان روشن است در مقابل مسافر قرار گرفته و نمیتوان به راحتی از این موضوع گذشت.
به بیانی دیگر؛ این بار قضیه کمی شخصی میشود و مسافر به خود حق میدهد مهماندار را به عنوان یک نیرو از پرسنل شرکتهای هواپیمایی مورد قضاوت قرار دهد و آن را مایهای برای شکایت خود قرار دهد و مدیران شرکتهای هواپیمایی، هنوز سکوت را بر هرگونه عمل حرفهای ترجیه میدهند.
به جرات میتوانم بگویم که هنوز پس از چند سال که از فعالیتم در حوزه فرهنگ هوانوردی میگذرد، نتوانستهام بفهمم که متولی امور فرهنگ هوانوردی و اصلاح برخی اسلوبهای برخورد با مسافر چه شخص و یا چه نهادی است؟ سازمان هواپیمایی کشوری؟ شرکت فرودگاهها؟ اتحادیه شرکتهای هواپیمایی؟ اتحادیه آژانسهای مسافرتی؟ انجمنهای مردم نهاد هوانوردی؟
اگر پای حق امتیازی در باب فرهنگ هوانوردی پیش آید، همه نهادهایی که نام بردم خود را صاحب هوانوردی میدانند ولی زمانی که باید حرکت مهمی صورت گیرد، هیچکدام مسوولیتی بر دوش نمیگیرند.
درست است که مسافر و مردم، ولی نعمت شرکتهای هواپیمایی هستند اما همین ولی نعمت، باید با برخی اصول هوانوردی و فرهنگ آن آشنا شود و برخورد با مهماندار، مهمترین رکن موضوع این نوشته است.
مسافر باید بداند که مهماندار مسئول مطالبات، تاخیرها و شکایتهای مسافران نیست و حتی در خصوص موضوعاتی که این روزها پیش میآید، چه خط کشی برای محک زدن اخلاق مهماندار و از سوی چه نهادی ایجاد شده است که مسافران در شکایتهای نوین! خود از آن به عنوان بد اخلاقی نام میبرند؟ مهماندار باید چگونه رفتار کند که خوش آیند مسافر باشد؟ مهمانداری که خود دستخوش تاخیر و خستگیهای پرواز است باید با چه لحن و رفتاری، مسافر را راضی نگه دارد؟ آیا اصلا وظیفه مهماندار است؟ یا مدیران ایستگاه و روابط عمومی باید خود را به پای پرواز تاخیر خورده و مردم عصبانی برساند؟ بگذریم که
عصبانیت مسافر، نیز دلیلی جامعهشناختی دارد که در این مجال نمیگنجد.
از سوی دیگر، گلایهام از پایگاههای خبری هوانوردی است، اکنون که مطبوعات سراسری کشور با کمی مطالعه و برخورد با جامعه هوانوردی، به درکی نسبی از هوانوردی رسیدهاند، پایگاههای خبری هوانوردی که باید متخصص این حوزه باشند، آتش موجود را شعلهور میسازند. آیا همین دوستان رسانهای، درکی صحیحی از مهماندار و اتفاقات پیرامون آن ندارند؟
تشریح برخورد مسافر با مهماندار مجالی مفصل میطلبد، اما آنچه بر این مهم بود اعلام هشدار مبنی بر تقابل مسافر و مهماندار و همراهی رسانههای هوانوردی است.
امیدوارم نوشداروی پس از مرگ سهراب نباشد و آنچه بر جامعه پرستاری و خشونت با مردم صورت گرفت، در خصوص مهمانداران رخ ندهد. امیدوارم جامعه هوانوردی و مدیران این صنعت، نگرش خود را نسبت به مهمانداری تغییر دهند تا جامعه نیز مورد اصلاح قرار گیرد.
امیدوارم این مطلب و مطالبی از این دست که به نوعی شفاف سازی می کنند هر چه بیشتر در خبرگزاری ها رونق پیدا کند. چرا که اغلب کارمندان دستاویزی ساده و قابل دسترس برای مدیران شرکتها هستند و همواره هر گونه کم و کاستی در زمینه کاری خود را به این قشر نسبت می دهند و یا از این نسبت ها حمایت می کنند. بنده خود نیز به حرفه مهمانداری مشغول هستم و شاهد بوده ام که بارها به ناحق مورد قضاوت مدیران شرکت و یا مشتریان آن قرار گرفته ایم. نظر آقای ربیعی بسیار صاحب و محترم است و باید اذعان کرد که مشتریان شرکتهای هواپیمایی که همان مسافران عزیز هستند هرگز در مورد حق و حقوق خود و شرکت هواپیمایی اطلاع کافی ندارند و قطعا نسبت به مهمانداران به مراتب آشنایی کمتری داشته و طبیعی است با عدم فرهنگ سازی در رابطه با هواپیمایی و این حرفه وظیفه یک مهماندار را همانند همنام این شغل بر روی زمین می انگارند حال آنکه(با احترام با تمام مشاغل) این دو کمترین وجه اشتراک را دارند. مهماندار به نوعی پیشانی شرکت بوده و مشتریان تماس مستقیمی با آنها دارند و این خود به اهمیت شغل می افزاید. مهماندار وظیفه ایمنی مسافران در کابین هواپیما بر روی زمین و در طول پرواز را بر عهده دارد که این مساله اهمیت این شغل را نشان می دهد. مهماندار آسایش مسافران را در هواپیما فراهم می کند که این شامل ارائه سرویس غذایی در طول پرواز نیز می باشد. مهماندار اگر چه مسئول امنیت پرواز نیست اما در اکثر موارد امنیتی مشارکت مثبت و همکاری با مسئولین امنیتی پرواز دارد. مهماندار سفیر سیار کشور به فرموده مقام معظم رهبری می باشد و هر گونه رفتار و فرهنگ از جانب ایشان مورد قضاوت افراد خارجی قرار می گیرد و مسائل بسیار زیادی از این دست که به این شغل اهمیت فراوانی می بخشد. اما هرگز این شغل در این کشور در این حد انگاشته نشده است. هرگز پژوهش آزاد در مورد میزان رضایت این قشر انجام نشده است و حتی اجازه آن نیز داده نمی شود. بگذارید واضح بگویم که حتی این قشر در مهمترین شرکتهای هوایی ایران نیز دیده نمی شوند. چه به لحاظ میزان پرداختی که حداقل درآمدها را در مقایسه با میزان خطرات شغلی دارند و چه به لحاظ شخصیتی که همانطور که ایشان به مسافر با نحوه برخورد مناسب شخصیت می دهند، هرگز ارضا نمی گردند. متاسفانه مدیران شرکتها فقط منافع خود را در نظر می گیرند که البته بیشتر مواقع آن را منافع شرکت خطاب می کنند! آنان سعی دارند تا این شغل را از جرگه مشاغل تخصصی پائین تر آورده تا بدینوسیله از اهمیت آن کاسته و جایگاه شغلی پائینی به آن اختصاص دهند و حقوق آنان را تضیع سازند؛ حال آنکه این شغل یک حرفه تخصصی با معیارهای استاندارد جهانی است و مدارک مهمانداری نیز مورد تایید سازمانهای بین المللی است و بسیاری سخن که در این مقال نمی گنجد و خود نیازمند ارائه مقاله ای در این زمینه است. در نهایت امیدوارم نگاه جامعه و مدیران به این شغل به آنگونه که شایسته است تغییر پیدا کند و با حمایت از این قشر به بازاریابی خود نیز رونق دهند.
جناب ربیعی سلام. اگر در محاسباتتان مطالبات مسافر را هم در نظر میگرفتید قطعا قضاوت برحقی میتوانستی بکنید نه این قضاوت یک سویه و نیش دار. نه مسافر معصوم است و نه مهماندار هردو بزرگ شده در یک جامعه هستند اگر مشکل فرهنگی داشته باشیم همه جامعه داریم چرا که مسافران هوایی سوگندنامه یاد نکرده اند که بی فرهنگ باشند. یا اینکه فقط بی فرهنگ ها سوار هواپیما میشوند!!؟ این نگارش آبکی مهمانداران را گل های بدون عیب دیده و مسافران را بچه های لجوج و بی ادب!!! به نظر من این قضاوت آبکی است.
با تجربه ۱۵ ساله در حرفه مهمانداری بار ها شاهد این بوده ام که هر وقت مسافرین عزیز با کمبودی از ابتدا تا انتهای سفر خود مواجه میشوند مانند تاخیر و نقص فنی و اضافه بار و…و چون هیچ واحدی پاسخگوی واقعی نیست تمام ناراحتی خود و مسولیت تمام کاستی ها را مهمانداران میدانند چون از همه در دسترس تر هستند و چون نمیتوانند بصورت مستند عامل ناراحتی را مهمانداران معرفی کنند لذا از تنها حربه موجود و غیر قابل اثبات که همان بد اخلاقی مهمانداران است استفاده میکنند کمی انصاف لطفا
نکته جالب در اینگونه موارد این است که اغلب مسافران به حقوق خود آگاه نیستند و پس از انجام پرواز حتی با تاخیر فراوان حاضر به پیگیری حقوق از دست رفته خود نمیباشند تنها واکنش ایشان به کسانی است که در دسترس هستند که جز مهمانداران در اینگونه موارد معمولا فرد دیگری پیدا نمی شوذ این واکنش ها ارتباطی به سطح تحصیلات یا جایگاه اجتماعی ندارد زیرا در این رابطه فرهنگی وجود ندارد و تلاشی هم جهت فرهنگ سازی صورت نمیگیرد باتشکر از نویسنده این مقاله که برای اولین بار از جایگاه مهماندار به این مشکلات نگاه کردند