نقش تعیین کننده ایران و روسیه رد قیمت نفت
تیننیوز| هفته گذشته جهان اتفاقاتی غیر قابل پیشبینی را به چشم خود دید. تنش ها و چالش هایی که تاثیرات عمده ای بر بازار های اساسی اعمال کردند. بازار نفت نیز بدون شک تحت تاثیر این تغییرات قرار گرفت و درس های جدیدی آموخت.
به گزارش عصر اقتصاد، در اوایل هفته خبرهای حوزه نفت حول محور اوپک می چرخید و در روز های پایان هفته محافل خبری فقط به جنگ آمریکا و سوریه پرداختند.
صنعت نفت همیشه تحولات عمده خود را از سیاست گذاری های کشورهای قدرتمند نشات می گیرد و میزان عرضه و تقاضای این محصول با برنامه های خرید و فروش این کشور ها تغییر می کند. در حالی که میزان نفت موجود در جهان برای تقریبا یک قرن آینده جهان کافی است، مناقشات زیادی بر سر تولید و خرید این محصول وجود دارد که قیمت آن را تحت تاثیر قرار می دهد. از این موضوع می توان نتیجه گرفت که قیمت نفت یک مساله تقریبا سیاسی است.
گفتنی است از بزرگترین تعیین کنندگان قیمت نفت می توان به آمریکا، روسیه، عربستان، ایران و چین را نام برد که هر یک می توانند به تنهایی قیمت این محصول را به نوسان بی اندازند.
آمریکا با روی کار آمدن دونالد ترامپ سیاست های قدیمی نیکسونی را برای بار دیگر در این کشور روی کار آورد و روند های بی توجهی به تغییرات آب و هوا و استفاده و برداشت حد اکثری از سوخت های فسیلی را آغاز کرد.
از این رو می توان به افزایش 200 هزار بشکه ای خوراک پالایشگاه هاس نفت آمریکا اشاره کرد که خبر از رشد تولید بنزین و نفت گاز این کشور می دهند. این رویکرد در میان محافل تحلیلی به آمریکای قدیمی معروف است که آمریکا را در بستری از تولید و مصرف بی رویه سوخت های فسیلی و خودرو های پرمصرف و سیاست های خودخواهانه و تاریخ گذشته صنعتی تعریف می کند.
این اقدامات آمریکا به این معنی است که میزان عرضه نفت و مشتقات نفتی این کشور با رشد همراه بوده و در پی آن قیمت این محصول افت خواهد کرد. آمریکا تولید نفت خود را از این رو افزایش می دهد که توسعه صنعت خود را کم هزینه تر و وابستگی خود را به خاورمیانه برای واردات نفت کم رنگ کند.
اما رویکرد تقابلی آمریکا را اوپکی ها و سوریه تشکیل می دهند، چرا که اکثرا فروشنده نفت هستند و اقتصادی مبتنی به قیمت نفت دارند. در همین راستا تلاش بر این دارند تا قیمت نفت را بالا ببرند. اقدام اصلی این گروه برای بالا بردن قیمت نفت کاهش تولید نفت بوده که دقیقا در جهت کم کردن عرضه ای است که آمریکا با اقدامات اخیر خود آن را با ازدیاد رو به رو کرده است.
تقابل این دو رویکرد باعث اختلافاتی نفتی بین آمریکا و عربستان که در گذشته دوستانی جدایی ناپذیر بودند شده است. چرا که عربستان در این وحله دست از همکاری با آمریکا برداشته و با تمام قدرت در جبهه اوپکی ها به فعالیت می پردازد.
عربستان با وجود این که یکی از تصمیم گیرنده های اصلی اوپک است در حمایت از طرح کاهش تولید اوپک، تولید نفت خود را حتی از آن میزان تعیین شده در نشست 171 اوپک پایین تر آورد تا هم دیگران را به کاهش تولید ترغیب کند و هم سرعت آمریکا را در رسیدن به قیمت های پایین نفت کم کند.
در حدود 4 ماه کشمکش های این دو جانب ادامه داشت تا این که در هفته اخیر بالاخره کاهش تولید اوپکی ها، تولید و ذخیره سازی آمریکا را فرسایش داد و آمار های API خبر از این موضوع دادند که ذخایر تجاری آمریکا در حدود 1.8 میلیون بشکه کاهش پیدا کرده اند. این مساله قیمت نفت را تا حدود یک و نیم درصد افزایش داد اما دوباره گسترش فعالیت های حفاری آمریکا تا حدودی قیمت را پایین آورد.
مقاومت اوپکی ها این چنین بود که فعالیت های آمریکا را تا حدودی با شکست رو به رو کرد و این مساله برای صادرکنندگان نفت خبری بسیار خوش آیند بود.
اما خبر های خوش برای نفت فروش ها در این هفته به اینجا ختم نشد و اواخر هفته دونالد ترامپ اقدامی را به عمل رساند که تمام بازار های جهانی به تاثیر از آن متحول شدند.
دونالد ترامپ در پی حمله شیمیایی دولت بشار اسد به مخالفینش، دستور حمله هوایی به پایگاه هوایی مذکور را صادر و تعداد 59 عدد موشک کروز به سمت سوریه شلیک کرد.
در لحظات آغاز این حمله و پس از شلیک تنها 10 موشک از سمت آمریکا قیمت نفت تا 2 درصد رشد کرد. اما پس از اتمام حمله و کم شدن تشنج ها قیمت نفت دوباره نیم درصد افت کرد.
به نوشته تسنیم این حمله شدیدترین اقدام دولت آمریکا از زمان آغاز جنگ داخلی 6 ساله در سوریه بوده و عدم قطعیت های ژئوپلتیک در منطقه خاورمیانه را افزایش داده است و این حمله در کنار بروز نشانه هایی از افزایش تقاضا در آمریکا موجب افزایش قیمت نفت شد.
کارل لری، کارشناس مسائل نفت و گاز در موسسه فراست اند سالیوان گفت، بسیاری در بازار نفت معتقدند که احتمالا میزان تولید نفت ونزوئلا، پایین تر از رقم های اعلام شده است.
بازار دیروز توجه چندانی به گزارش افزایش تعداد سکوهای حفاری نفتی در آمریکا برای دوازدهمین هفته متوالی نکرد. بر اساس گزارش موسسه بیکر هاگز، شرکت های حفاری در هفته گذشته تعداد سکوهای حفاری را 10 مورد افزایش دادند.
هرچند سوریه تولید کننده عمده نفت محسوب نمی شود، اما هرگونه تشدید تنش ها در این کشور جنگ زده، می تواند تبعاتی برای عرضه نفت داشته باشد، زیرا سوریه در منطقه ای استراتژیک واقع شده و متحدان این کشور نیز از تولید کنندگان مهم نفتی به شمار می روند.
بر اساس گزارش رویترز، قیمت هر بشکه نفت برنت در پایان معاملات دیروز با 35 سنت افزایش به 55 دلار و 24 سنت رسید. قیمت نفت برنت دیروز تا رقم 56 دلار و 8 سنت، یعنی بالاترین رقم یک ماه اخیر بالا رفت. قیمت این شاخص نفتی در پایان معاملات هفتگی رشدی 4.4 درصدی را تجربه کرد.
قیمت نفت وست تگزاس اینترمدییت آمریکا هم در پایان معاملات دیروز با 54 سنت افزایش به 52 دلار و 24 سنت رسید. نفت خام آمریکا دیروز با رقم 52 دلار و 94 سنت بالا رفته بود.
حمله آمریکا به سوریه و تحولات ناشی از آن درس های جدیدی به صنعت نفت داد. از این قبیل می توان به نقش ارتباط کشور های تولید کننده نفت با کشور در حال جنگ اشاره کرد که مواضع آنها می تواند به وضوح تعیین کننده قیمت نفت باشد.
گزارش سی ان بی سی در این خصوص حاکی از این است که واکنش روسیه و ایران به حمله ترامپ می تواند قیمت نفت را در این روز ها به صورت مستقیم تحت تاثیر قرار دهد.
به نوشته ایسنا گمانه زنی ها درباره احتمال استمرار حمله های یاد شده از یک سو و واکنش احتمالی متحدان سوریه، یعنی ایران و روسیه، که تولیدکنندگان عمده نفت هستند، از سوی دیگر، به دغدغه اصلی معامله گران نفتی تبدیل شده است.
اوله هانسن، رئیس راهبرد کالاهای معاملاتی در ساکسو بانک، گفت: حمله های موشکی، نشانه ای از تغییر در رویکرد ترامپ در قبال روسیه است؛ بنا بر این، واکنش پوتین، باید به دقت زیر نظر گرفته شود.
بسیاری از کارشناسان اعلام کردند که جهش اولیه قیمت نفت، منعکس کننده نگرانی ها از تشدید تنش در منطقه و تعمیم آن به حرکت نفتکش ها خواهد بود. از سوی دیگر، سیاست های منطقه ای، توازن لرزان بازیگران دولتی در سوریه و چگونگی واکنش آنها، همچنان یکی از خطرهای کلیدی باقی می ماند.
جاناتان شان، کارشناس مؤسسه فیلیپ فیوچرز، گفت: این یک جهش کوتاه مدت است، زیرا معامله گران احتمال اختلال در مسیرهای انتقال نفت را در نظر می گیرند؛ با این همه، اگر این درگیری استمرار یابد یا تشدید شود و با احتمال مداخله روسیه به سود دولت حاکم سوریه، ممکن است به دلیل "مازاد خطر" ژئوپولتیک، قیمت نفت افزایش یابد.
اما برخی دیگر از تحلیل گران بر این باورند که احتمال طولانی شدن رشد قیمت نفت اندک است چرا که جهان همچنان غرق در نفت است و خطر تأثیر این رویداد بر عرضه نفت در منطقه، به ویژه از سوی عراق، اندک است.
جیوانی استوانو، کارشناس بانک یو بی اس، گفت: سوریه یک تولیدکننده کوچک نفت است و هیچ خط لوله مهمی در این کشور وجود ندارد که احتمال حمله به آن وجود داشته باشد؛ رشد کنونی قیمت نفت ممکن است به زودی توان خود را از دست بدهد، مگر این که این حمله ها سبب تشدید تنش میان روسیه، ایران یا عراق با آمریکا شود.
هری چیلینگیریان، کارشناس بانک بی ان پی پاریباس، گفت: به نظر می رسد که این حمله، حداقل در مقطع کنونی، بیشتر جنبه تلافی جویانه داشته باشد و نشانه آغاز مداخله مستقیم آمریکا در سوریه نیست؛ بسته به تحولات آینده، ممکن است روند افزایشی کنونی قیمت نفت معکوس شود و همچنان برای پیش بینی، زود است.
گل لوفت، تحلیلگر یک اندیشکده آمریکایی، اعلام کرد که باور ندارد حمله آمریکا به سوریه بتواند متحول کننده بازار نفت باشد، زیرا به نظر می رسد که معامله گران نسبت به بی ثباتی در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا، بی تفاوت شده باشند و به نظر می رسد که بازار به خطر عادت کرده باشد و آن را در قیمت های کنونی لحاظ کرده باشد؛ تنها موشکی که می تواند تأثیری عمده بر بازارها داشته باشد، آن است که به سوی کره شمالی شلیک شود، نه سوریه.
اما با این حال بسیاری از تحلیل گران بر این باورند که هنوز برای تصمیم گرفتن برای آینده اقدامات آمریکا در قبال سوریه زود است و این که بگوییم ادامه این این روند چه تاثیری روی قیمت نفت می گذارد ممکن است پیش بینی صحیحی نباشد.
اما قطعا این مساله قابل توجه است که رویکرد کشور های تولید کننده عمده نفت مانند ایران و روسیه در مقابل این اتفاق تاثیری مستقیم روی قیمت نفت خواهد گذاشت.