|
کد خبر
۱۲۴۵۰۰
کپی شد
چوب حراج شهرداری به تهران، چرا و چگونه؟
تیننیوز| عباس آخوندی در دومین کنفرانس جامع مدیریت شهری ایران شدیداً به مدیریت سوداگرانه شهرداری تهران اعتراض کرد. وی معتقد است در بخشهای مختلف حاکمیت شهرداری بر تهران، سوادگرای وجود دارد.
به گزارش سیاسیون؛ وزیر راه و شهرسازی با اشاره به حذف فیزیکی باغهای تهران میگوید: از سال ۸۰ تا ۹۵ در منطقه شهری تهران، ۴۰۰۰ عباس آخوندی در دومین کنفرانس جامع مدیریت شهری ایران شدیداً به مدیریت سوداگرانه شهرداری تهران اعتراض کرد. وی معتقد است در بخشهای مختلف حاکمیت شهرداری بر تهران، سوادگرای وجود دارد.
وزیر راه و شهرسازی با اشاره به حذف فیزیکی باغهای تهران میگوید: از سال ۸۰ تا ۹۵ در منطقه شهری تهران، ۴۰۰۰ هکتار از اراضی کشاورزی به مسکونی تبدیلشده است. همچنین تمامی باغات شمیرانات به یک بازار سوداگرانه تبدیلشده است. آخوندی در مورد عدالت توزیعی در شهرداری نیز میگوید: بیش از ۵۰ درصد پروانههای صادرشده متعلق به بالای محور انقلاب بودهاند. در این شرایط چگونه به دنبال عدالت شهری هستیم.
وی با اشاره به اینکه رئیسجمهور در کشورمان مسئولیت دفاع از حقوق مردم در برابر تعدیکنندگان به قانون را بر عهده دارد، افزود: آیا اساساً امکان حمایت و مقابله رئیسجمهور در مقابل تعدیکنندگان حقوق مردم شهر تهران وجود دارد. دهها مورد وجود دارد که نشان میدهد در سیستم مدیریت شهری موجود هیچ پاسخگویی وجود ندارد و هنگامیکه شهرداری قانون میفروشد، رئیسجمهور چه میتواند بگوید؟ آیا میتواند در مقابل قانونفروشی و شهرفروشی شهرداری اقدامی انجام دهد؟ تمام شمال شهر تهران از بین رفته ولی اساساً چه کسی میتواند درخواست پاسخ در سیستم موجود را داشته باشد؟
اما چرا سوادگری؟ چرا شهرفروشی؟
در مورد مدیریت سوادگرانه شهرداری بر شهر تهران چند نکته حائز اهمیت است که در ادامه به تفصیل به این موارد پرداخته شده است: عدم چشمپوشی شهرداری از درآمدهای ناپایدار از سال 62 با استقلال درآمدی شهرداری تهران از دولت، شهرداری برای تأمین هزینههای جاری خود دست به فروش تراکم در سطح شهر تهران کرد. این فروش تراکم چون منافع مالی بسیار زیادی برای شهرداری به ارمغان میآورد، طمع دستیابی به آن هرروز بیشتر و بیشتر میشد. جایی که صدیقه وصمقی سخنگوی شورای شهر اول تهران، اصلیترین دلیل انحلال شورای شهر اول را همین موضوع فروش تراکم میداند. وی میگوید زمانی که برخی از اعضای شورای شهر به همراه شهردار وقت تهران قصد کاهش فروش تراکم (نه توقف آن) را داشتند، برخی از اعضای شورای شهر به همراه دولت و مجلس با کاهش فروش تراکم مخالفت کردند و این اختلاف بین مخالفین و موافقین فرش تراکم موجب شد تا دولت اصلاحات، شورای شهر تهران را منحل کند.
ضعف ساختاری شورای شهر یکی دیگر از دلایل فروش شهر و افتادن مدیریت شهری تهران در مسیر سوداگری، ضعف ساختاری نهاد شوراست. در این زمینه شورای شهر همواره بهعنوان شورای شهرداری نامگرفته است. اگر در دوره شورای اول تهران، این نهاد قدرت نظارتی خوبی برای کنترل شهردار تهران در دست داشت، در دوره بعد همه قوای نظارتی شورای شهر عملا از دست شورا خارج شد. به عبارتی شورا به دست شهرداری افتاد.
هزینههای گزاف شهرداری تهران یکی دیگر از عوامل تمایل شهرداری تهران به تأمین هزینهها از محل سوداگری، ورود شهرداری تهران به عرصههای سیاسی است. شهرداری تهران برخلاف وظایف تعیینشده در قانون شهرداریها، به اموری وارد میشود که قانونگذار در قبل و نه در بعد از انقلاب این مسئولیتها را جزء امور جاری شهرداری قرار نداده است.
مصوبه برج-باغ پایانی بر تهران سبز روند تخریب گسترده و سازمانیافته ریههای تهران از زمان تدوین و اجرایی شدن قانون «برج باغ» در سال 1383 و در زمان شورای اصولگرا آغاز شد. تا قبل از سال 82، مالکان مجاز به ساختوساز در زمینهای باغی حداکثر تا 4 طبقه بودند اما بعد از تصویب مصوبه برج باغها در شورای شهر، تراکم ساختمانی در این زمینها تا دو برابر افزایش پیدا کرد و کل ارتفاع مجاز برای بارگذاری مسکونی در باغات تهران به 8 طبقه رسید. اما در طول 11 سال اخیر قالیباف و اعضای شورای شهر نتوانستند مصوبهای قوی برای متوقف کردن برج باغ به تصویب برسانند و اما همچنان تخریب باغهای تهران با روندی آرامتر ادامه دارد.