مدیریت چندپاره؛ پاشنه آشیل مرز دوغارون
توقف طولانی کامیون ها، افزایش هزینه های حمل ونقل و نبود مدیریت واحد در مرز دوغارون، این گذرگاه راهبردی را به یکی از مهم ترین چالش های تجارت و ترانزیت کشور تبدیل کرده است؛ موضوعی که فعالان بخش خصوصی، گمرک و نمایندگان مجلس بر ضرورت حل آن تأکید دارند.
توقف طولانی کامیون ها، افزایش هزینه های حمل ونقل و نبود مدیریت واحد در مرز دوغارون، این گذرگاه راهبردی را به یکی از مهم ترین چالش های تجارت و ترانزیت کشور تبدیل کرده است؛ موضوعی که فعالان بخش خصوصی، گمرک و نمایندگان مجلس بر ضرورت حل آن تأکید دارند.
به گزارش تین نیوز به نقل از ترابرد، مرز دوغارون به عنوان مهم ترین گذرگاه تجاری ایران و افغانستان و یکی از مسیرهای کلیدی کریدورهای منطقه ای، با مشکل ماندگاری طولانی کامیون ها و ناهماهنگی میان دستگاه های اجرایی روبه رو است؛ وضعیتی که به گفته فعالان اقتصادی، هزینه های حمل ونقل را افزایش داده و رقابت پذیری تجارت خارجی ایران را کاهش داده است.
جواد نوریان، عضو هیأت مدیره انجمن حمل ونقل بین المللی خراسان رضوی، با اشاره به خسارت های ناشی از توقف ناوگان گفت: هر کامیون متوقف شده روزانه میلیون ها تومان هزینه مستقیم و پس از پایان مهلت قانونی، تا ۲۰۰ دلار حق توقف برای شرکت های حمل ونقل ایجاد می کند؛ هزینه ای که در نهایت به صاحبان کالا و تجارت کشور تحمیل می شود.
وی ریشه اصلی این مشکلات را تعدد مراکز تصمیم گیری در مرز دانست و تأکید کرد: مهم ترین مطالبه بخش خصوصی، استقرار مدیریت واحد و پایان دادن به تصمیم های متناقض دستگاه های مختلف است.
محمد دانش، عضو اتاق مشترک ایران و افغانستان، نیز با بیان اینکه مشکل توقف کامیون ها در دوغارون بیش از یک دهه ادامه دارد، اظهار کرد: با وجود کاهش حجم تردد کامیون ها، همچنان روزانه خسارت های قابل توجهی به فعالان حمل ونقل وارد می شود که نشان می دهد مشکل اصلی، ضعف هماهنگی مدیریتی است نه حجم ترافیک.
در مقابل، حسین حصاری، معاون ترانزیت اداره کل گمرک خراسان رضوی، گفت: تشریفات گمرکی در کوتاه ترین زمان انجام می شود و عامل اصلی ماندگاری کامیون ها، فرآیندهای خارج از حوزه اختیارات گمرک و صدور مجوز از سوی سایر دستگاه هاست.
عثمان سالاری، نماینده مردم تربت جام، تایباد، باخرز و صالح آباد در مجلس شورای اسلامی نیز راهکار رفع مشکلات را اجرای دقیق قوانین و استقرار مدیریت یکپارچه در مرز دانست و تصریح کرد: تصمیم های موازی و ناهماهنگ، علاوه بر افزایش هزینه های تجارت، فرصت های ترانزیتی کشور را نیز تهدید می کند.
برآیند دیدگاه های مطرح شده نشان می دهد همه طرف ها بر وجود مشکل و ضرورت اصلاح وضعیت دوغارون اتفاق نظر دارند، اما تحقق این هدف نیازمند تعیین تکلیف مدیریت مرز، هماهنگی میان دستگاه های اجرایی و اجرای کامل قوانین برای تسهیل تجارت و ترانزیت است.
